โยธาเมื่อไรจะรัก Novels & Stories

วาโยใคร่รู้ “ในนาทีนั้นผมรู้ทันทีว่าสิ่งที่เธอต้องการคืออะไร ผมอยู่กับเธอมานานแต่ไม่ได้ให้ในสิ่งที่เธอต้องการ ในเมื่อเธอกำลังมีชีวิตใหม่ที่สดใสรออยู่ ผมจึงได้แต่อวยพรให้เธอโชคดี ทุกวันนี้ตอนเห็นเธอกับลูกๆ และสามีโดยบังเอิญ ผมยังแอบอิจฉาพวกเขาเลย” โจนาธา นอธิบายด้วยรอยยิ้มแกนๆ ก่อนจะเอ่ยต่อขณะที่วาโยยังซึมซับเอาเรื่องที่เล่าเข้าในสมอง

KHUNPHAEN TALK “วันนี้ที่รักไม่มาด้วยเหรอวะ” ยังไม่ทันที่ผมจะหย่อนก้นลงเก้าอี้ เอ็มเจมันก็ถามหาภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผมซะแล้ว

“มีนาไม่ได้ทำตัวเด็กค่ะ มีนาแค่มีความรัก” “ห้ะ! ลูกไปมีความรักตอนไหน” “ก็วันนี้แหละค่ะ มีนารักเขา…” หล่อนอยากจะกรี๊ดออกมาด้วยความดีใจ เพราะเชื่อว่าอีกไม่นานอีริคต้องกลายมาเป็นของหล่อนอย่างแน่นอน

You're the right time at the right moment You're the sunlight, keeps my heart going Oh, know when I'm with you, I can't keep myself from falling Right time at the right moment It's you You, it's you You, it's you จากนั้นทั้งคู่ก็นอนซบกันนิ่งๆ ฟังเสียงหัวใจของกันและกันอยู่ในท่านั้น กระทั่งเขาเป็นฝ่ายเริ่มขยับตัวเล็กน้อย “วันนี้เป็นยังไงบ้าง ยังมีอาการประหลาดๆ อยู่อีกไหม” คนต้องรีบเข้าบริษัทตั้งแต่เช้าตรู่ของวันเอ ่ยถามไถ่อาการเมียรักด้วยความเป็นห่วงเป็นใย ขณะไล้มืออุ่นไปตามกรอบหน้าเรียวอย่างแผ่วพลิ้ว แต่แค่นั้นก็ทำเอาเธอสะท้าน จนต้องคว้ามืออุ่นมากุมเอาไว้ แล้วเอ่ยบอก

สิรินาถโอบกอดเพื่อนเพื่อปลอบประโลมและให้กำลังใจ “รักแค่ไหนเขาก็ไม่เคยมอง ต่อให้แก้ผ้าอยู่ต่อหน้าเขาก็คงเดินหนี” “ความรักต้องอาศัยจังหวะและเวลา ตอนนี้อาจไม่ใช่วันของอุ่น แต่เชื่อว่าสักวันอุ่นต้องได้คบกับพี่เจคแน่นอน” “จริงนะ?” ไออุ่นถามอย่างไม่มั่นใจ

“เมื่อไหร่เธอจะเลิกวุ่นวายกับฉันสักที” “ตอนนี้คุณยังไม่มีคนรัก ริสาก็จะวุ่นวายกับคุณแบบนี้แหละค่ะ” “ถ้าฉันมีคนรัก เธอก็จะเลิกยุ่งกับฉันใช่ไหม”

อาการตื่นเต้นจนมื้อเท้าเย็นเยียบ ก้อนเนื้ออกซ้ายเต้นตึกตักจับจังหวะไม่ถูก ไหนจะคลื่นความร้อนที่เพิ่มสูงบนพวงแก้มนี่อีก แค่ประโยคเดียวทำเอาเสียอาการอีกแล้วเหรอ… “ถามอีกสิว่าฉันรักเธอตั้งแต่ตอนไหน วันอะไร รักตอนกี่โมง กี่นาที ฉันจะตอบเธอให้หมดเลย ชดเชยที่เคยทำเป็นไม่สนใ จ”

แต่เมื่อเวลาล่วงเลยไปสักพักผลของน้ำเมาก็เริ่มออกฤิทธิ์ ใบหน้าหวานเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่องร่างบางโงนเงนคล้ายกับจะนั่งไม่ตรงบนเก้าอี้ ใกล้กันเพียงแค่นี้แต่ระยะเวลากับไม่มาบรรจบกันสักทีมันยังคงเฉียดหมุนเวียนวนหันหากันแต่เหมือนยิ่งอยากบรรจบก็เหมือนยิ่งห่างออกไปทุกที " นี่พ วกแกเคยมีความรักไหม ยัยเนย ยัยเมย์ "

อลันคว้ามือเรียวมาจับ ใช้ท้องนิ้วลูบไล้บนหลังมือขาวผ่องอย่างอ่อนโยน “รักไม่ต้องการเวลานะครับ มันไม่จำเป็นรอ” “…” “สิ่งเดียวที่ผมรอ เมื่อไหร่กันนะ คนดีจะบอกว่ารักผมเหมือนกันสักที” **********************

วายุกุมมือขวัญข้าวแน่น หันสบตาที่แสดงออกถึงความรักล้นใจ เวลาของความสุขมันใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว “คืนนี้เราไปนอนกอดกันที่คอนโดไม่ได้เหรอครับ สอบเสร็จแล้วด้วย อยากนอนตื่นสาย ๆ มีข้าวในอ้อมกอด”