โยธาเมื่อไรจะรัก Novels & Stories

ใบหน้าหล่อถึงกับอดยิ้มไม่ได้ เพราะถึงแม้คนตรงหน้าจะร้องไห้ แต่เธอก็ดูน่ารักมาก "แล้วนายรักฉันตั้งแต่ตอนไหน" "ทำไมต้องถามด้วยว่ารักตอนไหน" "ก็อยากจะรู้นี่" "อยากจะรู้จริงนะ" "จริงสิ" "รักตอนเลีย" "???" ดวงตากลมโตจ้องมองเขม็ง เพราะคิดว่าตัวเองฟังผิด

ก้มลงจุมพิตอ่อนโยน ที่ริมฝีปากแดงระเรื่อนั้น มอบจูบหหวานซอกซอน “อืออออฝ่าบาท นี่เพิ่งจะยามเซิน (1500.16.59น.) ” ยกมือดันอกกว้างไว้ “ยามไหนข้าก้รักเจ้า จะรักเจ้าทุกโมงยามและตลอดไป”

"แสนเป็นเมียอาค่ะ เป็นทุกอย่างของอาไม่ใช่ทางผ่าน นอนนะคะคนดีสักเก้าโมงเราจะไปวัดกัน" แสนรักพยักหน้าจากนั้นก็ซุกใบหน้ากับหน้าอกแกร่งของเมฆาหลับไปอีกครั้ง คนตัวโตกอดกระชับกดคางกับศีรษะของเธอ เมฆาหนักใจวันนี้เธอควรรู้ความจริงสักที จะมีปฏิกิริยาอย่างไรบ้างนะ แสนรักของอาสงสารหนูเหลือเกิน

น้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลฟังแล้วไพเราะเสนาะหูยิ่งนัก ทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำคำพูดของเขาทำให้หัวใจของเธอชุ่มฉ่ำเลือดสูบฉีดจนทำให้ใบหน้าขาวแดงระเรื่อ เกือบบ่ายสองผ่านไปครึ่งค่อนวันแล้วเลยเวลาเรียนโยคะมาหลายชั่วโมงและยังไม่มีทีท่าว่าจะเริ่มเรียนโยคะเมื่อใดเลย เอเน

เมื่อรัตติกาลมาเยือน ริมแม่น้ำก็พลันปรากฏพลุไฟที่จุดขึ้นอย่างตระการตา เรียงร้อยเป็นตัวอักษรคำว่า "ฉันรักเธอ" "ชอบไหม?" เสิ่นเยี่ยนโจวสวมกอดเธอจากด้านหลัง ปลายคางเกยอยู่บนกลุ่มผมของเธอ "ตั้งใจเตรียมมาให้คุณโดยเฉพาะเลยนะ"

หมอวินตัดใจปล่อยเต้าอิ่มออกจากปาก เขาฟุบหน้าลงกลางร่องเต้าอวบ สูดลมหายใจลึก แล้วจึงเงยหน้าขึ้นมามองสบตาคู่สวยที่ตื่นตระหนก “เมื่อกี้รักบอกว่ายังไม่พร้อม” “ค่ะ” “แล้วจะพร้อมเมื่อไรครับ” แสนรักอ้าปากเหวอ ไม่คิดว่าเขาจะรุกถามเอาคำตอบ เพราะเมื่อกี้ เธอแค่พูดเพื่อเอาตัวรอด

วายุถามพร้อมหรี่ตามองเพื่อนรัก “ไอ้จะยกหรือไม่ยกนั่นมันไม่ใช่ประเด็นประเด็นคือ...นายภัทรมันยังไม่มาสู่ขอน้องรันเลย อีกอย่างเรื่องความรักฉันไม่บังคับใครอยู่แล้ว” ราเมธพูดเปิดทางให้ รักชอบกันจริงก็รอให้มันมาสู่ขออยู่นี่แหละ น้องสาวเขาทั้งคน

ธีร์ธวัชคลี่ยิ้มอ่อนโยน มือหนายกขึ้นลูบเรือนผมนุ่มของเธอแผ่วเบา “เรื่องของความรัก เวลาไม่ใช่ข้อกำหนดนะครับ บทจะรัก แค่วินาทีเดียวก็หลงรักกันได้” เขากล่าวเสียงนุ่มทุ้ม ราวกับจะยืนยันในสิ่งที่หัวใจของเธอเองกำลังรู้สึก

ต้องคูณสองเท่า ‘รัมภา...เมื่อไหร่...คุณจะลดช่องว่างระหว่างเราเสียที...ผมรักคุณมากรัมภา...’

“จะไม่มากไปหน่อยเหรอคะ คุณลืมเรื่องที่เราจะไม่สานสัมพันธ์กันต่อไปแล้วเหรอ” “เปลี่ยนเป็นสักเดือนแล้วกัน หรือไม่ก็จนถึงวันวาเลนไทน์แล้วค่อยจบก็ได้ เดือนธันวาฯ แห่งความรักไง” “มั่วแล้วค่ะ นั่นมันเดือนกุมภาฯ”