โยธาเมื่อไรจะรัก Novels & Stories

“ถ้าคุณทรยศความรักของเธอ ฉันจะไม่ให้อภัยเด็ดขาด ให้นาฬิกาเรือนนี้ย้ำเตือนคุณเสมอ ถึงช่วงเวลาที่พวกคุณได้รักกัน” แมทธิวโทรหาเธอแต่ไม่รับสาย จึงส่งข้อความให้โทรกลับ เขามองเวลาแล้วที่ประเทศไทยน่าจะเที่ยงคืนครึ่ง ทำให้เริ่มรู้สึกร้อนใจแต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากรอเท่า นั้น

ผมถามไอ้กายที่เดินเข้ามา "ไม่เอาอะไรครับตอนนี้กูกำลังอยู่ในช่วงมีความรัก"ความรักของมันผมเห็นมีทุกวัน "แล้วพีตาร์ล่ะ"เมียผมถามขึ้น "ไปรับอัญชัญน่ะเดี๋ยวคงมา"ไอ้เป้รีบบอก

คนที่เริ่มรักเจ้าของอ้อมกอดอบอุ่นถาม อดคิดไม่ได้ว่าถ้าเขาจะเลิกบอกรักเธอ เธอจะรับรักเขาดีหรือเปล่า “ถ้าคุณรับรักเมื่อไหร่ จะบอกรักให้ฟังทุกชั่วโมงเลย” “โหย ไม่เอาหรอก เบื่อแย่เลย ขอแค่ช่วงเวลาสำคัญๆ ก็พอค่ะ” “งั้นก็รับรักผมเร็วๆ นะครับ เพราะผมมีช่วงเวลาสำคัญที่จะบอกร ักคุณเพียบเลย”

ไป๋เมิ่งเทาชะงักฝีเท้าไปเล็กน้อย ใบหน้าหล่อเหลาฉายแววครุ่นคิด ก่อนจะส่ายหน้าช้าๆ “ไม่มีเลยสักครั้ง ส่วนใหญ่ล้วนเป็นข้าที่ทนความโหยหาไม่ไหว ต้องคอยหาโอกาสอ้อนวอนขอความเมตตาจากพระองค์ก่อนทั้งสิ้น เหตุใดเจ้าจึงถามเช่นนี้เล่า”

“ท่านรู้ตัวเมื่อใดว่ารักข้าเข้าแล้ว” “ตั้งแต่ตอนที่เจ้าหมางเมินไม่ใส่ใจข้าแล้ว ข้าถึงได้รู้ว่าข้ารักเจ้าเข้าแล้ว” “จริงหรือ” “แล้วเจ้าเล่า รักข้าตั้งแต่ตอนไหน”

“พวกพี่รักกันดีนะครับ ผมยินดีด้วยจริง ๆ เมื่อไหร่จะถึงวันของผมบ้างนะ” “ก็ลองวางทิฐิแล้วเปิดใจดูสิคะ ผู้หญิงน่ะ...ถ้าไม่รัก เขาไม่ทนอยู่อย่างนี้หรอกค่ะ”

แต่ถ้าลองคิดดูดีๆ มันก็อาจจะมีก็ได้ อย่างที่เขาเรียกกันว่ารักแรก รักแท้ แค่เจอหน้ากันแค่เสี้ยววินาทีก็จำได้และหลงรักไปแล้ว มันก็อาจจะมีแหละ แต่ก็คงเป็นส่วนน้อย ที่จะรักกันก่อนแล้วค่อยศึกษาดูใจทีหลัง "ตอนที่ฉันกลับไปแล้ว ถ้าธีร์ฟื้นขึ้นมา ฉันรบกวนโทรหาฉันหน่อย นะคะ ต่อให้ดึกก็ตามโทรมาเถอะไม่เป็นไร" "ได้เลยครับ"

"มันใช่เวลามาถามตอนนี้ไหม" โอ้ย!!ดูเอาเถอะดูเขาแกล้งฉันเถอะค่ะมันใช่เวลามาถามหาความรักตอนนี้ไหม "เวลานี้แหละเหมาะที่สุดแล้วบอกมารักเวย์ไหม"

เฌอริตายกมือสองข้างขึ้นวางประสานที่กลางอกด้วยความตื่นเต้น เพราะเวลานี้เธอเข้าใจแล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า “เฌอร์ครับ เฌอร์รู้ใช่ไหมว่าพี่รักเฌอร์มาก” เฌอริตาเม้มปากแน่น พยักหน้าตอบคำถามของคนรัก พร้อมหยดน้ำตาที่ร่วงหล่นลงมาอย่างห้ามไม่อยู่

คำถามที่ตอบยากมาจนได้ คีรินกุมขมับ ก้มหน้าเล็กน้อย ก่อนพูดเสียงแผ่ว “ถ้าฉันเจอ ‘รักแท้’ เมื่อไหร่ ถึงจะหลุดจากคำสาป” “ห๊ะ?” ยูนะตาโต