โยธาเมื่อไรจะรัก Novels & Stories

​“ก็จริงนี่นา ดูจะให้ฉันไปหายามามอมนายกล้าอะไรนั่น รักแรกฝังใจมาก ลืมไม่ลง ถ้ามันไม่ได้ก็น่าจะคงไว้ให้เป็นความรู้สึกดีๆ นะ” โยษิตาเอ่ย จับมือเพื่อนมาบีบเบาๆ อรวราหัวเราะน้อยๆ เธอมองนาฬิกา มันบอกเวลาเกือบเที่ยงแล้ว ได้เวลาที่เธอต้องไปสอนพิเศษให้เด็กในปกครอง ของกล้าตะวัน ​“จะพยายามทำใจให้กลายเป็นความรู้สึกดีๆ”

เวลา 21.00 น. วันนี้คินไม่รู้ไปคึกอะไรมาพอธีร์เคลียร์เอกสารเร็จก็จับคนรักมาจูบทันที จากจูบที่แสนเร่าร้อนการเป็นบทรักที่สุดเหวี่ยง คินยอมรับว่าเขามีความต้องการมากทุกครั้งที่อยู่กับคนรักอย่างธีร์

การที่ใครสักคนจะรักใครคนหนึ่งได้ มันไม่ใช่ต้องใช้เวลาสักหน่อยเหรอ ทานตะวันลังเลกับสิ่งที่เกิดขึ้น เรื่องราวระหว่างเขากับเธอมันเกิดขึ้นแค่ช่วงเวลาสั้นๆ นั่นเอง แต่พอมานึกว่าตัวเองก็ยังรักเขาได้เลย มันก็คงไม่แปลกอะไร "เวลาที่เราอยู่ด้วยกัน ฉันรู้สึกมีความสุขมาก ไม่ ใช่ตอนที่อยู่บนเตียง แต่เป็นทุกตอนที่เราได้อยู่ด้วยกัน" แววตาของเขามันดูจริงใจจนใจของอีกคนมันเต้นแรง "ฉันทนเห็นเธอร้องไห้ไม่ได้ ถ้าเธอร้อน ฉันกลับต้องกลายเป็นคนที่ต้องยอมเย็น ทั้งที่ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลย"

ตฤณที่นั่งอยู่ข้างๆ โยธาแอบกระซิบสีหน้ายิ้มกริ่มให้ได้ยินกันสองคนเมื่อเห็นสาวสวยที่ตามจีบเพื่อนเดินมาแต่ไกล และทันทีที่โยธาได้ยิน สายตาราบเรียบก็ช้อนตามองไปยังตรงทางเข้าของโรงอาหารทันที ทำให้เขาและเธอได้ประสานสายตากันพอดิยพอดี พริกไทยที่เห็นว่าอีกฝ่ายกำลังมองอยู่ก ็ฉีกยิ้มกว้างด้วยความดีใจก่อนจะรีบย้ำเท้าเดินไปหาที่โต๊ะ “ที่รักค่ะ…” “พากลับคอนโดแค่คืนเดียวเองถึงกับเรียกที่รักเลยเหรอวะ มึงนี่มันไม่เบาเลยนะไอ้โย”

รักอย่างนั้นเหรอ คำๆ นี้มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่ หลังจากมันห่างหายไปนานมาก นานจนแทบจำไม่ได้แล้วว่า รักมันว่าอะไร ภาคินนายเป็นอะไร เธอคือเมีย คือแม่ของลูก เธอคือความรักที่ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นเมื่อไหร่ ตอนนี้แค่ไม่ได้กอดตัวนิ่มๆ ไม่ได้ร่วมรักก็แทบจะบ้าตายอยู่แล้ว

ทาสรักนายเหมือง Chapter 13 “มันเป็นความรู้สึกที่พุ่งใส่ใจไม่รู้ตัว ฉันไม่รู้ว่ารักฟ้าเมื่อไหร่ ตอนไหน มารู้ตัวอีกทีก็รักหมดใจ”

เป็นไตเติลเอ่ยอธิบายด้วยน้ำเสียงติดตลก “แต่รัก แม่งลึกกว่านั้น รักคือเวลาที่กูมองหน้าเขาแล้วไม่อยากให้ใครแตะเขาเลย แม้แต่กูเองยังไม่กล้าแตะ ถ้าเขาไม่ยอม” ไตเติลอธิบายต่อ “ชอบ แค่เสพภาพ รักแม่งคือยอมเจ็บแทนได้โดยไม่ต้องคิด” “มันก็ไม่ต่างกันนักหรอก” ทิศเหนือเอ่ยแย้ง

อลันคว้ามือเรียวมาจับ ใช้ท้องนิ้วลูบไล้บนหลังมือขาวผ่องอย่างอ่อนโยน “รักไม่ต้องการเวลานะครับ มันไม่จำเป็นรอ” “…” “สิ่งเดียวที่ผมรอ เมื่อไหร่กันนะ คนดีจะบอกว่ารักผมเหมือนกันสักที” **********************

ทันทีที่สัมผัสกายกัน วังวนแห่งความ (ไร้) รัก กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างถาวร 🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่

รามินทร์พูดเสียงเบา แต่มันกลับเข้าหูคนหูดีอย่างธนา “ก็นั่นแหละยิ่งต้องสู้ จะให้เขาไฟเขียวเลยก็คงจะไม่ไหว เขาเพิ่งผ่านอะไรมา แกก็รู้ ความรักต้องใช้เวลา แกน่ะต้องอยู่ข้าง ๆ เขา” “เหมือนที่แกเป็นใช่ไหม”รามินทร์ย้อนคำถาม ทำให้อีกคนชะงักไป “ความรักต้องใช้เวลา แต่การไปวอแวเขาโ ดยที่ตัวเองยังคงปากแข็ง ไม่บอกรัก