Novelas y relatos de โยธาเมื่อไรจะรัก

มสุขเธอก็ยินดี แต่สักพักก็รู้สึกหดหู่ใจเมื่อหันมามองความรักของตัวเอง เธอไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรต่อดี ความบริสุทธิ์ก็ถูกวาโยช่วงชิงไปจนไม่เหลือชิ้นดี ถามว่ารู้สึกดีไหมคงตอบว่าใช่ มันไม่ใช่แค่ความสัมพันธ์ทางกายแต่มันมากกว่านั้น เธอชอบวาโยมาตั้งนานแล้ว นานจนจำไม ่ได้ด้วยซ้ำว่าเริ่มชอบตอนไหน

เธอยังไม่เสียตัวให้เขาเลยด้วยซ้ำ แล้วเขาจะมารักเธอได้ยังไง "คำว่ารักมันไม่มีมาตราวัดหรอกนะว่าเราจะรักคนคนนี้ตอนไหน ที่สำคัญมันอยู่ตรงนี้" มือหนาจับมือของเธอมาแนบกับหน้าอกข้างซ้ายของตัวเอง เพื่อบอกให้เธอรู้ว่ามันคือตรงไหน "ถ้าเมื่อไรที่ใจเราเต้นไม่เป็นจังหวะกับคนคนหนึ่ง นั่นหมายถึง.." "หมายถึงรักเหรอคะ" การบอกรักของหมอแบบเขาทำไมมันดูเข้าใจยากแบบนี้

บางทีการรักใครสักคน มันมักจะไม่เลือกช่วงเวลา ชอบเข้ามาโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัวเสมอ ความรักนี่ความจริงแล้วมันเป็นตัวอะไรกันแน่

ฉันพูดย้ำอีกครั้ง เผื่อครั้งแรกเขาอาจจะได้ยินไม่ชัด “ทำไมอะ” “เฮีย การมีเซ็กซ์มันต้องมีเมื่อเวลาเหมาะสม และต้องมีความรักด้วย” “ไม่จำเป็น” “งั้นหนาวก็ไปเอากับใครก็ได้ เฮียไม่สนใช่ไหม”

รัก เขาไม่รู้ว่าความรู้สึกเหล่านั้นเริ่มขึ้นเมื่อไหร่ บางทีอาจเป็นตอนที่เห็นเธอยิ้มอย่างเข้มแข็งทั้งที่ร้องไห้ข้างใน อาจเป็นตอนที่เขาเผลอหึงเธอเวลาคุยกับวายุ หรืออาจเป็นคืนนั้น ที่เขาแตะต้องเธอโดยไม่มีคำว่ารัก แต่หัวใจกลับสั่นไหวหลังจากนั้นมาจนถึงวันนี้

ตอบพร้อมส่งยิ้มตาเป็นประกายเจ้าเล่ห์มาให้ ทีอย่างนี้มาบอกรีบ ท่านช่างหน้าหนานัก ไม่รอให้คนงามได้คิดนาน ปลดกางเกงตัวใน ดึงอาวุธที่ตอนนี้พร้อมรบเป็นอย่างมาก ดึงรูดเข้าออกจับจ่อเกสรงามถูไถสองสามครั้งจึงกด ดันเข้าช่องรักที่แสนคับแน่นจนสุดทาง ความอ่อนนุ่มตอดรัดจนกายแกร่ง เต้นตุบตุบ

ใบหน้าหล่อถึงกับอดยิ้มไม่ได้ เพราะถึงแม้คนตรงหน้าจะร้องไห้ แต่เธอก็ดูน่ารักมาก "แล้วนายรักฉันตั้งแต่ตอนไหน" "ทำไมต้องถามด้วยว่ารักตอนไหน" "ก็อยากจะรู้นี่" "อยากจะรู้จริงนะ" "จริงสิ" "รักตอนเลีย" "???" ดวงตากลมโตจ้องมองเขม็ง เพราะคิดว่าตัวเองฟังผิด

ตื้อดึง ที่รัก:ตัวแสบ เฮียกลับห้องตัวเองมาอาบน้ำนะ เดี๋ยวไปมอพร้อมกันนะครับ ที่รัก:อย่าขัดคำสั่ง ถ้าไม่อยากโดนจูบ! ที่รัก:อ้อ แล้วก็ ไม่ต้องนั่งยิ้มคนเดียวนะ เฮียรู้ว่าเฮียหล่อ 😘 อะ อะไร คือการเมมว่าที่รัก ฉันไปเมมไวตอนไหน ฉันรีบกดดูเบอร์โทรศัพท์ ให้ตายเถอะ

ก้มลงจุมพิตอ่อนโยน ที่ริมฝีปากแดงระเรื่อนั้น มอบจูบหหวานซอกซอน “อืออออฝ่าบาท นี่เพิ่งจะยามเซิน (1500.16.59น.) ” ยกมือดันอกกว้างไว้ “ยามไหนข้าก้รักเจ้า จะรักเจ้าทุกโมงยามและตลอดไป”

"แสนเป็นเมียอาค่ะ เป็นทุกอย่างของอาไม่ใช่ทางผ่าน นอนนะคะคนดีสักเก้าโมงเราจะไปวัดกัน" แสนรักพยักหน้าจากนั้นก็ซุกใบหน้ากับหน้าอกแกร่งของเมฆาหลับไปอีกครั้ง คนตัวโตกอดกระชับกดคางกับศีรษะของเธอ เมฆาหนักใจวันนี้เธอควรรู้ความจริงสักที จะมีปฏิกิริยาอย่างไรบ้างนะ แสนรักของอาสงสารหนูเหลือเกิน