โอกาสครั้งที่สอง

เพื่อนสนิทพี่ชายxน้องสาวเพื่อนสนิท ความสัมพันธ์แบบต้องห้าม มันเกิดขึ้นเมื่อทั้งคู่ได้อยู่ด้วยกันมากขึ้น และเธอก็คิดว่าเขานั้นจริงจัง แต่ความจริงเขาไม่ได้จริงจังอะไรเลย ก็แค่ความสัมพันธ์แบบฉาบฉวยสนุกชั่วครั้งชั่วคราว แต่เธอกลับจริงจังกับความสัมพันธ์ในครั้งนี้มาก จนมันกลายเป็นความรัก วันหนึ่งเธอยอมอ้อนวอนขอความรักจากเขา แต่สิ่งที่ได้คือความว่างเปล่า เพราะเขาไม่คิดที่จะรักแต่แรกอยู่แล้ว

จริงหรือไม่ว่านานไปความรักย่อมจืดจาง แต่ชีวิตคู่ยังอยู่ต่อไปได้เพราะยังคงเหลือความผูกพัน แต่ถ้าไม่เหลือทั้งรักและผูกพันชีวิตคู่ของเขาและเธอจะเป็นเช่นไร สกนธี สถาปนิกหนุ่มวัย 35 ผู้รักชีวิตสนุกสนานถึงแม้ว่าจะแต่งงานแล้ว อิสริยา เจ้าของร้านมินิมาร์ทผู้เป็นภรรยา หญิงสาววัย 30 ปีที่ถึงแม้จะแต่งงานแล้วแต่เธอและเขาก็ใช้เงินคนละกระเป๋า ต่างคนต่างมีงานตัวเอง ทั้งสองใช้ชีวิตแต่งงานมาจนถึงปีที่เจ็ด ด้วยความที่ต้องดิ้นรนกับสภาวะเศรษฐกิจจนทำให้ความหวือหวาหมดไป สองสามีภรรยาที่ดูเหมือนว่าจะมีชีวิตที่สวนทางกัน วันหยุดของเขาคือวันที่ขายดีของเธอเป็นแบบนี้มาหลายปีดีดักจนสองคนห่างกันไปเรื่อยๆ และดูเหมือนว่าจิตใจก็จะห่างไปด้วยเช่นกัน เมื่อเธอเห็นว่าในปกเสื้อเขามีรอยลิปสติกและกลิ่นน้ำหอมที่แปลกไป ปีที่เจ็ด จะเป็นปีที่เจ็บหรือเปล่า ลองติดตามดูค่ะ

ปอร์เช่และมิรินคือเพื่อนกัน แต่แล้ววันหนึ่งทั้งสองมีความสัมพันธ์จนเกินเลยจากคำว่าเพื่อน แล้วความลับเรื่องนี้จะปิดบังคนในกลุ่มได้นานแค่ไหน ทั้งที่ปอร์เช่ต้องการบอกทุกคนว่า นี่คือเมียไม่ใช่เพื่อน!!

จะเอาพี่ดันได้น้อง​ เสือกพลาดทำเด็กมันท้องอีก​ ฉิบหายละไงไอ้เวย์!!!

“เธอคงจะรู้ดี…ฉันไม่มีทางยอมรับลูกที่เกิดมาจากผู้หญิงอย่างเธอ”

เธอเป็นเพียงแม่อุ้มบุญหรือจะสู้แม่ของลูกที่อุ้มรักของเขาได้ ในวันที่เธอท้องใกล้คลอด เขาที่กำลังจะมีลูกอีกคนกับผู้หญิงที่เขารัก! เธอจึงยอมจากลาทั้งหัวใจที่บอบช้ำไม่มีชิ้นดี...

❝กุมภ์ครับ เรานอนต่ออีกสัก...❞ ❝ฉันจะนอน❞ หลังจบคืนแรกเมียรักตอบเสียงแข็งเอนตัวนอน ว่าแล้วใบหน้าคนเป็นสามีก็พลันซีด หรือที่น้องกุมภ์ตวัดหางตาใส่ราวกับแค้นมาแต่ชาติปางก่อนเป็นเพราะเขาลีลาไม่เด็ดเหรอ!?

ที่...ไม่รักก็พอรู้ โดย แสงเทียน "นอกจากนอนด้วยกันไปวัน ๆ คุณเคยรู้สึก 'รัก' ฉันบ้างไหม" "ถ้าฉันตอบ แน่ใจเหรอว่าเธอจะสบายใจที่ได้ยิน" สุดท้าย...ไม่ว่าจะตอนนี้หรือตอนไหน เธอก็ไม่ใช่คนที่เขาเลือกอยู่ดี

อัญญาต้องแบกรับความเจ็บปวดมาตลอดเจ็ดปีกับโทษที่เธอไม่ได้ก่อคนเดียว จนกระทั่งคนกระทำกลับมาอีกครั้ง ทำให้เธอที่อยู่ในสถานะที่มีเรื่องมากมายในชีวิตคู่ จนนำพาไปสู่เรื่องไม่สมควรทำ "พี่ต้องการผมไหม" คำเดียวที่ทำให้เธอทิ้งความถูกต้องและตกไปสู่ห้วงราคะ จนอยากจะถอนใจยอมผิดศีลข้อสามเพื่อสนองความต้องการของตัวเอง ให้เขาเป็นชู้ในความลับ ส่วนเธอก็ให้ความลับนี้ซ่อนชู้เอาไว้ไม่ให้ใครรู้

“ไปนอนที่เตียง” เสียงทุ้มสั่งการด้วยเสียงที่สั่นพร่า เขากำลังควบคุมอารมณ์ดิบเถื่อนของตัวเอง ความสวยงามของร่างบางทำเขาเกือบหลุดการอดกลั้น พริยาเยื้องย่างแผ่วเบาไปยังเตียงใหญ่สีเทาอ่อน ลงไปทอดร่างนอนนิ่งเงียบยกมือขึ้นวางบนหน้าท้อง “ชันเข่าขึ้นพรีส” พริยาเห็นคาร์ลอสเดินตามเธอมาและหยุดที่ปลายเตียง เขาสั่งให้เธอชันเข่าขึ้น เธอพยายามอย่างยิ่งในการข่มความอับอาย เขาเพียงต้องการสิ่งนี้ พริยาค่อยชันเข่าขึ้นทีละนิดจนกระทั่งตั้งตรง “อ้าขาของคุณออกด้วยพรีส ผมอยากเห็นสิ่งที่ผมจะได้” “คาร์ลอส!!” “เดี๋ยวนี้!” พริยากัดริมฝีปากหน้าแดงก่ำ ดวงตาสีทองจ้องมองแน่วแน่ยังตรงกลางความสาว เข่าเธอค่อย ๆ เปิดออก “อีกพรีส” พริยาอ้าขาออกตามสั่ง อาการสั่นสะท้านที่ไม่ใช่ความกลัวกำลังทำให้เธอหวั่นไหว เธอกำลังมีความรู้สึกร่วมเมื่อเห็นคาร์ลอสจ้องเธอไม่วางตา และเมื่อเธอเปิดขาออกจนสุด คาร์ลอสสูดลมหายใจเข้าอีกเฮือกใหญ่ ดวงตาสีทองเปล่งประกายเจิดจ้า ร่างสูงถอดกางเกงบ็อกเซอร์ออกโดยพลัน โยนทิ้งไปไม่ใส่ใจเดินมาจนถึงปลายเตียง “ดูผมพรีส ดูให้ดี ผมไม่ใช่ผัวเก่าของคุณ”