ใครว่าข้าเป็นดาวหายนะ! Novels & Stories

จูอินผลักอกสามีเต็มแรง ใบหน้าแดงจัดด้วยความโมโหหึง “นางไม่ใช่ลูกของเจ้า!! นางไม่ใช่ลูกเจ้า! นางเป็นลูกของคนแซ่ไป๋ คนที่ข้าจุดธูปสาปแช่งให้มันตายไปแล้วโน่น!!! ได้ยินไหม ๆ ๆ” ฉาด!! จูเกอตกใจกับคำพูดที่ได้ยิน มองภรรยาที่ล้มไปกองกับพื้น “เจ้าพูดอะไรออกมาอาอิน เจ้าพูดอ ะไรออกมา” คิดว่าตัวเองตะคอกถามเสียงดังออกไป แต่จริง ๆ แล้วแสนเบาราวกระซิบ

หว่าอิ๋งบอก ตัวสั่นเทาอยู่ด้านหลังของหยี่หาน “เจ้าเป็นใคร มีสิทธิ์อันใดมาบุกรุกยังเคหสถานของผู้อื่นแล้วยังมาทำท่าจะข่มขู่ผู้อื่นเช่นนี้” หยี่หานกล่าวเสียงเข้ม

“ข้าว่าใช่นางนะสตรีที่...” อิงหลันเสวี่ยค่อยๆ หันหลังกลับไปด้วยรอยยิ้ม “ใช่แล้ว...ข้าก็คือโหวฮูหยินที่ถูกปลดผู้นั้นที่พวกเจ้ากล่าวถึง ข้าก็คืออนุชายาผู้นั้นอีก และก็เป็นข้า...หรงเจี้ยนหวางเฟยผู้นั้นที่ไม่คู่ควรกับท่านอ๋อง สตรีที่พวกเจ้าพูดถึงเมื่อครู่คือข้าเอง”

เขางอตัวอยู่บนพื้นด้วยความสำนึกเสียใจ พึมพำกับตนเองราวคนวิปลาส "ข้าคือแม่ทัพน้อยเผยผู้สง่างามที่สุดแห่งเมืองหลวง อีกไม่นานก็จะได้รับแต่งตั้งเป็นท่านโหว ทั้งหมดนี้ต้องเป็นเพียงความฝัน... ข้าไม่มีวันตาย...ไม่มีวัน..."

"เจ้าพูดกะไร ไม่มีผู้ใดผิด ข้าต้องสืบหาความจริงเพื่อคืนความยุติธรรมให้ตนเองมิใช่หรือไร" บุรุษที่อ่อนหวานเห็นใจผู้อื่ยเช่นนี้หรือจะเป็นดาวแห่งหายนะได้ คนที่สมควรถูกทำนายว่าเป็นดาวหายนะคืออีกคนที่เกิดไล่เลี่ยกันมากกว่า "เจ้าไปสืบเรื่องนั้นตั้งแต่เมื่อใดกัน"

สิ่งที่เขาบอก ทำให้นางขมวดคิ้วมุ่น “เอ หากไม่อยู่กับพี่ใหญ่ ยังมีใครคิดถึงข้า และอยากปกป้องสตรีที่อ่อนแอ ผู้มีดาวหายนะประจำตัวอีกเล่า”

“มึงหึงน้องดาว...” “......” หน้าผมเหวอไปนิดนึง...หึงพ่อง...ผมเกลียดน้องดาว..ผมบอกตัวเองอย่างมั่นใจ..

ไป๋ซูเหยียนเดินเข้ามาในชุดคลุมสีขาวล้วน ผมถูกเกล้าอย่างเรียบง่าย แต่ดวงตาเต็มไปด้วยเปลวเพลิง “ผู้ใดให้สิทธิท่านกล่าวหาสตรีเพียงผู้เดียวว่าคือเหตุแห่งหายนะ?” นางก้าวขึ้นแท่นพิธีท่ามกลางเสียงตะลึงพรึงเพริด “หากคำทำนายนี้เป็นจริง ก็ขอให้พยานสวรรค์ปรากฏ ให้ท่านทำน ายตรงหน้าองค์ฮ่องเต้ ว่าข้า ไป๋ซูเหยียน คือผู้นำพาแผ่นดินสู่หายนะจริงหรือไม่”