ไม่ได้อยากรักแต่มันรักไปแล้ว นิยาย & เรื่องราว

ตึกตึก… “เกือบแล้วโบตั๋น.. แกทำบ้าอะไรลงไปเนี่ย.. โอ้ยยย ไม่ได้ๆ ยาคุมฉุกเฉินก่อนเลยอันดับแรก..” ไม่ได้ๆ ฉันจะไม่ยอมให้ความพลาดพลั้งของฉันต้องนำมาสู่ความอดสู่ของตัวเอง.. ไม่ได้.. ฉันไม่พร้อม ฉันไม่พร้อมจะมีใคร ฉันไม่พร้อมจะมีรัก.. เข็ดแล้วฉันไม่ต้องการมันแล้วความรัก.. คำว่ารั กของเธอมันคือคำต้องห้าม.. เธอจะไม่ขอมีใครเธอไม่ขอรักใครอีกต่อไปเพราะถ้าการที่เธอมีความรักแล้วจะนำพาซึ่งความเสียใจ.. เธอไม่ขอมีจะดีกว่า.. เธอขออยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆเธอขออยู่แค่กับน้องบีมก็พอ…

หมวยเล็กปล่อยน้ำตาให้มันไหลเป็นทาง ไม่คิดว่ามันจะยากขนาดนี้ มันเจ็บจนเหมือนตัวเองจะขาดใจตายได้เลย “บางคนมันรักไม่ได้ เราก็อย่ารัก รักแล้วเราเจ็บ ก็อย่ารัก” “หมวยไม่อยากรักเลย แต่มันรักไปแล้ว ฮึก แต่หมวยจะลืมให้ได้เลย” “เวลาจะทำให้ลืม พยายามเข้า”

ทำไงได้ก็ในเมื่อมันรักไปแล้วนี่ จบบริบูรณ์

“ฉันคิดเป็นร้อยๆ ครั้งแล้ว สุดท้ายมันก็จบลงที่เดิม ยังไงฉันก็รักไอ้มิ้นท์ ฉันรักมัน แกไม่เคยรักใคร จะมาเข้าใจอะไรฉันวะมายด์ รักของแกมันรักเพ้อฝันไปวันๆ แบบนั้นไม่เรียกว่ารักหรอก” “แต่ฉันก็ไม่งมงายเหมือนแกเปล่าวะ ฉันอยู่ในที่ของฉัน ไม่ได้เหมือนแก”

"ก็เพราะก่อนจะมาที่นี่ข้าได้ขนของหมั้นไปคืนพร้อมถอนหมั้นนะสิ ข้าไม่ต้องการที่จะวิ่งตามอีกต่อไป หากท่านอ๋องไม่เห็นว่าความรักของข้ามีค่า ข้าขอกลับมารักตนเองจะดีกว่า " "แต่ข้าว่าตอนนี้ท่านอ๋องเหมือนจะรู้ใจตนเองแล้วล่ะ ถึงได้ตามเจ้ามาที่นี่ "

] “อืม แต่เขารักใครไม่ได้แล้ว เขาบอกว่าเขาไม่อยากรักใครอีกแล้ว” [เดี๋ยวนะไอ้หลิน…รักไม่ได้ก็ไม่ได้แปลว่าจะไม่รักนี่ ไม่อยากรักก็ไม่ได้แปลว่าไม่รักเหมือนกัน เหมือนที่แกบอกว่าถ้าเลือกได้ก็ไม่อยากรักเฮียอี้ แต่เพราะมันห้ามใจไม่ได้ก็เลยเผลอรักเขาไปหมดใจ บางที…เฮียอี้ก็อาจจะรักแกก็ได้]

ผมบอก “แล้วทำไมมึงต้องอึกอักไอ้เวร ทำไมมึงยังลืมคนที่เคยทำร้ายมึงไม่ได้ ถ้าเป็นอย่างนั้นมึงควายนะซี” มันกำลังด่าผมทางอ้อมอยู่สินะ “ไม่ได้รักแล้ว”

ไม่ต้องรักฉันล้นฟ้า ไม่ต้องหาถ้อยคำหวาน ๆ อย่างที่เคยบอกกันก็ยังซึ้งอยู่ ขอแค่รักคำเดียวเท่านั้น หมายถึงฉันคนเดียวเท่านี้ อยากจะฟังอีกทีว่าเธอรักฉัน ไม่ต้องรักเท่าฟ้า แต่ขอให้รักเท่าเดิม ไม่ต้องมีเพิ่มเติม แต่รักไม่น้อยลงไป ไม่ต้องรักจนชั่วนิรันดร์ ตราบที่ฉันนั้นยังหาย ใจ

เขามโนเอาเองว่าถ้าไม่เกลียดก็แสดงว่ารัก "คิดไปเองหรือเปล่าคะ ถึงไม่ได้เกลียดแต่ก็ไม่ได้บอกว่ารักนี่คะ" อัญญารินเชิดหน้าใส่อีกคน

“ทำไมจะเป็นไปไม่ได้ ในเมื่อตอนนี้เราต่างก็ยังไม่มีใคร” “แต่ผมไม่ได้รักคุณ” “ฉันเองก็ไม่ได้รักคุณเหมือนกัน แต่ง ๆ กันไปเดี๋ยวก็รักกันเองละน่า”