Novel & Cerita ไม่ได้อยากรักแต่มันรักไปแล้ว

เธอเข้าใจดีว่า ไม่ใช่ทุกการสารภาพจะลงเอยด้วยความสมหวัง และการขอความรักจากคนที่ไม่ได้รักเรานั้นก็เป็นสิ่งที่โง่เขลาสิ้นดี “ฮึก….อัยย์ก็แค่….ชอบพี่ ชอบพี่เชนอยู่ข้างเดียว ฮือ….” เธอพึมพำกับตัวเองพร้อมกับเสียงสะอื้น ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าเรื่องนี้ไม่มีทางเป็นไปได้ และเธอค วรตัดใจตั้งแต่แรก แต่เธอก็ปล่อยให้ความรู้สึกของตัวเองเลยเถิดมาจนถึงจุดนี้ เพราะเธอนั้นไม่อาจห้ามความรู้สึกของตัวเองได้

"แล้วมึงจะไม่เสียใจเหรอถ้าเกิดวันนึงกูเจอคนที่กูรัก" "ความรักมันห้ามไม่ได้นี่คะ ถึงตอนนี้ฉันจะยังรักคุณแต่ในเมื่อคุณไม่ได้รักฉันฉันก็ทำได้แค่ทำใจ" "เมษา"

ปล่อย ไม่ใช่เพราะเราไม่รัก แต่เพราะเราไม่อยากรั้งคนที่ใจเขาไม่อยู่กับเราแล้ว

" คุณไม่ได้รักฉันหรอก คุณกำลังสับสน คุณแค่สงสารฉัน แค่รู้สึกผิดก็แค่นั้น" " ไม่ ผมไม่ได้สับสน ผมรักคุณจริงๆ แค่ผมรู้ตัวช้าไปหน่อย ทำไมคุณถึงไม่เชื่อผม"

เค้าพูดอ้อมๆออกไปเพื่อให้ฟังแล้วมันจะดูดี นับดาวหน้าร้อนผ่าวด้วยความอาย เธอมาฟังอะไรเนี่ย "สถานะเราตอนนี้มันไม่ปกติ ผมรู้ดี แต่ผมมีความต้องการอย่างน้อยเดือนละสามสี่ครั้ง ผมต้องได้ แต่ผมมาคบกับคุณแล้ว เราไม่มีอะไรกัน ผมคงอัดอั้น แล้วผมก็ไม่อยากมีอะไรกับคนอื่นเพราะผมรู้สึกว่า ผมกำลังหักหลังคุณอยู่ ผมบอกให้คุณเข้าใจ ว่าเรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องธรรมชาติ วันนี้คุณยังไม่พร้อมผมเข้าใจ ผมรอได้ และผมจะไม่ไปนอนกับใครอีก ผมจะรอคุณนับดาว" นับดาวขยับตัวนั่งนิ่งๆแล้วยิ้มออกมา

“ทำไม เธอไม่อยากให้ฉันรู้ว่าเธออยู่ที่ไหนเหรอ” “แล้วเรื่องนี้จำเป็นสำหรับความสัมพันธ์แบบรักสนุกแต่ไม่ผูกพันธ์ของเราสองคนด้วยเหรอคะ”

“ถึงยามนี้เจ้าจะไม่รักข้า แต่กาลหน้าเจ้าต้องรักข้า เพราะข้าไม่ยอมให้เจ้า ไปรักกับบุรุษหน้าไหนเป็นอันขาด” กล่าวจบริมฝีปากอุ่นร้อน ก็ทาบทับลงบนกลีบปาก ที่บิดคว่ำลงเพราะกำลังโมโหเขา สัมผัสในคราแรกเพียงแค่ทาบทับประกบกันไว้ เพราะหมั่นเขี้ยวริมฝีปาก ที่กำลังแสดงอาการบึ้งตึง ใส่เขา “อ๊ะ ท่านมาจูบข้าได้เช่นไร อื้อ”

‘…’ เธอครุ่นคิดและลังเล ‘คุณทำตามหัวใจของคุณเถอะ อย่าฝืนมันเลยนะ ผมรู้ว่าคุณก็รักผม แต่คุณแค่รู้สึกผิดกับแฟนของคุณก็เท่านั้นเอง’ ‘คุณโกรธฉันไหมคะที่ตอนนั้นฉันเลือกที่จะไม่อยู่กับคุณแล้วทิ้งคุณมาหาพี่จาวา’ ‘ผมไม่โกรธหรอก แต่ผมแค่น้อยใจน่ะ’

“เชิญไปลองกับคนที่คุณรักเถอะค่ะ” แพรไหมยังไม่เลิกออกแรงต่อต้าน ความโกรธฟุ้งไปเต็มอก “อิจฉา?”

“ไม่ได้อยากไป ไม่ได้อยากเห็น” “จริงเหรอ” “จริง! ถ้าพี่อยากรับมากนัก ก็ไปรับกับอีเพลงสิ รักมันมากนักไม่ใช่เหรอ ถึงขั้นบอกกับเพียงว่าอยากจะแต่งงานกับมัน!”