귀환물 Novels & Stories

ดุจดาวหันขวับมามองเขา “คุณอ่านออกเหรอ?” ธีร์พยักหน้า “ฉันไม่รู้ว่าทำไม แต่ฉันเข้าใจมัน” เขาเริ่มอ่าน “โครงการคลื่นความทรงจำ ระยะที่ 3 ผลการทดลองเป็นที่น่าพอใจ การถ่ายโอนความทรงจำสำเร็จ แต่มีผลข้างเคียงที่ไม่คาดคิด ผู้เข้าร่วมการทดลองแสดงอาการ...”

�ต๊ะหินสีเขียวมรกต บนโต๊ะหินมีหนังสือโบราณเล่มหนาวางอยู่ ซูหนี่ว์เดินไปเปิดหนังสือดูด้วยความสนใจ แต่ก็ต้องตกใจที่เห็นแสงสีทองเปล่งประกายออกมาจากหนังสือ ตัวอักษรบนหนังสือก็เริ่มลอยออกมาที่ละตัว ดอกบัวที่อยู่ในบ่อก็เริ่มส่องแสงออกมาเช่นเดียวกับ บัดนี้ภายในห้องส ว่างไสวด้วยแสงสีทอง จากนั้นทั้งตัวอักษรและแสงสีทองก็พุ่งเข้าสู่ร่างของซูหนี่ว์แล้วหายไป

รือติดธุระอะไรก็นัดเรียนวันอื่นแทน หลังจากสอนเสร็จใบบัวก็กลับหอพักตามปกติ เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้ใบบัวรีบหยิบมันขึ้นมาดู พอเห็นเป็นเบอร์ป้าวัลย์ลีก็รีบกดรับสายทันที คนปลายสายโทรมาถามไถ่สารทุกข์สุขดิบความเป็นอยู่ของหลานสาวตามปกติ บ่นคิดถึงเสร็จก็กำ ชับให้กลับไปเที่ยวหาบ้าง ใบบัวรับปากว่าจะกลับไปเที่ยวหาป้าในช่วงวันหยุดเสาร์อาทิตย์ที่จะถึงนี้ หลังจากที่ไม่ได้กลับไปที่คฤหาสน์นั่นนานเกือบสองเดือน

พรางพิษ EP 1 แสนชัง ___________ กลุ่มควันสีเทาปนดำ พวยพุ่งออกจากปากปล่องเมรุภายในวัดดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองกรุงฯ สมัตถ์ โสภณวิชญ์ มองตามกลุ่มควันแล้วถอนหายใจพรืดใหญ่ ดวงตาแดงก่ำนั้นแทนคำบอกเล่าถึงความเศร้าที่อยู่ภายใน หกเดือนที่แล้วเขาเสียมารดาไปอย่างไม่มีวันหวนก

ตลอดระยะเวลาแปดปีที่ใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ เขาก็ไม่เคยใช้ชีวิตอย่างมีความสุขเลยแม้แต่วันเดียว ตัวเขาไม่ต่างอะไรจากศพเดินได้ หลังจากกลับมาประเทศจีน เขาก็ไม่เคยใช้ชีวิตอย่างมีความสุขเลยแม้แต่น้อย วันเวลาที่ผันผ่านไปในแต่ละวันช่างทุกข์ทรมานแสนสาหัสราวกับถูกมีดกรีดเฉือนเนื้ อเถือหนังทีละชิ้น

ฉันอ้อนวอนคนตรงหน้า “เสียงดังอะไรกันน่ะ” และแล้วเจ้าของผมสีทองที่ฉันตามหาก็มาปรากฎตัวตรงหน้า ดวงตาดำขลับที่จ้องมองมาดูน่ากลัวกว่าตอนที่เขาใส่คอนแทคเลนส์สีแดงเสียอีก “คุณผู้หญิงคนนี้… / เข้ามาสิ”

ติ๊ง เสียงข้อความจากโทรศัพท์ของกองทัพดังขึ้นเลขาสาวจึงเอื้อมมือไปหยิบมาดูเห็นประโยคจากทางไลน์ที่รัวเข้ามาไม่ขาด ‘คิดถึงทัพจังเลย ว่างไหมคะ’ ‘ให้ปลายไปหาที่คอนโดไหม’ ‘ขอบคุณที่อยู่กับปลายนะ ปลายมีแค่ทัพจริงๆ’

ไม่นานเขาก็ยอมลุกขึ้นผละตัวออกมาเล็กน้อย ทำให้มังกรยักษ์หลุดออกมาจากโพรงของดอกไม้งาม ทำให้น้ำหวานกับน้ำกามมากมายไหลย้อนกลับมาคืนหยดลงบนที่นอน ช่างเป็นภาพที่น่าหลงใหลเหลือเกินสำหรับเขา คนตัวเล็กจึงหอบสังขารเอื้อมมือที่สั่นเทาหยิบมือถือเพื่อจะโทรกลับหามารดา ทว่า... "จะทำอ ะไร?" มาเฟียหนุ่มกล่าว "โทรหาหม๊ามี๊ค่ะ" เจ้าของน้ำเสียงที่อิดโรยกล่าว

ส่วนชุดเครื่องเพชรที่เป็นของหมั้นนั้น ฝ่ายชายไม่มีสิทธิ์ขอคืนได้ ตามที่ทนายของแก้วได้ยื่นเรื่องไว้ในเอกสารทางกฎหมาย เนื่องจากของหมั้นถือเป็นทรัพย์สินที่มอบให้ฝ่ายหญิงโดยสมัครใจ การฟ้องร้องเรียกคืนจึงไม่อาจกระทำได้ตามกฎหมาย ตอนนี้ แก้วมีเงินในมือมากพอที่จะคืนเงินที่เค ยยืมเก่งมาใช้ลงทุนได้ครบถ้วน และยังมีเหลือสำหรับเริ่มต้นลงทุนใหม่ในสิ่งที่เธอต้องการ

ธันวายิ้มแซว บทร้ายที่ได้ยินดังนั้นก็หยิบโทรศัพท์มือถือราคาแพงที่อยู่ในกระเป๋าสูทสีแดงเลือดหมูออกมาต่อสายหาคนตัวเล็กทันที