소심녀 Novels & Stories

'เสี่ยวหนิง' คือสาวใช้ผู้ต่ำต้อย เป็นสตรีที่อยู่หลังม่าน คอยบรรเลงเพลงพิณและขับขานบทกวีแทนคุณหนูผู้เบาปัญญา นางต้องก้มหน้ายอมรับการโขกสับและเก็บความลับ นางเป็นเพียงเงาอยู่เบื้องหลังคุณหนู ไม่มีผู้ใดรู้ว่าสาวใช้ต่ำต้อยคนนี้คือเจ้าของบทกวีอันลึกซึ้งที่กุมหัวใจ 'แม่ทัพเ อี้ยนฟง' ไว้จนอยู่หมัด... และนางยังต้องรองรับอารมณ์ดิบเถื่อนของเขาทุกค่ำคืน

สาวๆ รับคำเป็นเสียงเดียว แล้วขยับเก้าอี้ ให้พี่ภูนั่ง "พี่ภู ทำเทียนหอม มายโรส " ชื่อยี่ห้อ ที่กำลังเป็นกระแสในตอนนี้ ทำเอาสาวๆ ที่ใช้ผลิตภัณฑ์อยู่ หยิบขึ้นมา "บังเอิญมากค่ะ พอดีว่า ใช้ น้ำมันหอมอยู่พอดี "

ร่างอ้อนแอ้นเหมือนหนึ่งจะปลิวลมกำมือแน่น คล้ายพยายามรีดเค้นความกล้าหาญจนสุดชีวิต กราบขอขมากิมย้งในใจ แล้วอ้าปากรัวลิ้นเล่าเรื่องราวความรักรันทดที่ดัดแปลงมาจากแปดเทพอสูรมังกรฟ้าเป็นวรรคเป็นเวร “ข้าชื่ออาจู เป็นสาวใช้สกุลมู่หยง คุณชายมู่หยงคิดบังคับให้ข้าเป็นอนุ ทว่าตัวข

ยังคงอ้อนต่อ เมื่อเห็นสายตาของคนตัวเล็ก น้ำเสียงจึงอ่อนลง “ไม่ได้ค่ะ ไปล้างมือก่อนนะคะ” “ใจร้าย หนูจ๋าป้อนคุณเล็กหน่อยสิ” อ้าปากอย่างรอคอย เพราะชินานางถือช้อนอยู่ในมือ

ฝ่ามือใหญ่ตะปบลงบนแก้มก้นหนั่นแน่น และออกแรงบีบจนเจ้าของร่างกายทุบอกกว้างแรงๆ “จะเล่าเดี๋ยวนี้แหละค่ะ หยุดความคิดหื่นๆและหยุดมือเอาไว้เลยค่ะ” แก้วตาค้อนประหลับประเหลือก ก่อนจะเริ่มต้นเล่าเรื่องทั้งหมดตั้งแต่เจอหน้านางแบบสาวที่ชื่อซาร่า โดยมีผู้ฟังที่ไม่ค่อยจะดีเ ท่าไหร่นอนฟังไปลวนลามไป

"หนู... หนูชื่อข้าวหอมค่ะเสี่ย อย่าทำอะไรหนูเลยนะคะ" "ฉันไม่บังคับใคร... แต่ถ้าเธออยากได้สิ่งนี้" เสี่ยวางปึกเงินและเครื่องประดับล้ำค่าลงบนโต๊ะ ประกายของมันวาววับจนสามารถเปลี่ยนจิตใจคนให้กลายเป็นเดรัจฉานได้ในพริบตา "จงคลานสี่ขามาหาผมเหมือนสุนัข แล้วใส่ปลอกคอนี่ซะ... แล้วเ ธอจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ"

ฝ่ายบุรุษกลับเอ่ยคำและน้ำเสียงนุ่มนวลอย่างน่าฟังแตกต่างจากรูปร่างหน้าตา “ข้ามีนามว่าซูเซียว โปรดเรียกให้ถูกต้อง เรามิได้สนิทสนมกันปานนั้น โปรดให้เกียรติ” สตรีนางนี้ยังคงเอ่ยคำอย่างฉะฉานต่อเนื่อง “ไปให้พ้นหน้าข้าเสียที” นางจบประโยคที่โหดร้ายเหลือเกิน

“เพคะ” เยว่เอ๋อร์ถูกนางกำนัลสาวประคองตัวไปเปลี่ยนชุด หึ! สมแล้วที่เป็นฮองเฮาผู้อยู่เหนือสตรีใด ใบหน้างามแต่อาบด้วยพิษร้าย ร่างเล็กถูกนางกำนัลสาวจับเปลื้องผ้า นี่มิต่างจากการค้นตัวดีๆ นั่นเอง การที่ชุ่ยฮองเฮาใช้วิธีซับซ้อนเช่นนี้นั่นแสดงว่าราชองครักษ์เฉินคงม ีความสำคัญกับนางมิน้อยเช่นกัน

คนหล่อเริ่มโมโห ชีวิตอันราบเรียบที่เขาชินชาเริ่มสั่นคลอนเพราะผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ชื่อเวนิสา แม่ดาววีนัสผู้เจิดจรัสข้างดวงเดือน “จริงหรือคะ ไหนๆ ให้ฉันดูหน่อย เดี๋ยวน้องนวดให้นะคะพี่ขา...” เวนิสาว่าแล้วยิ้ม ขยับเข้าไปใกล้แล้วเลื่อนสองมือประคองแก้มสากเอาไว้ ใช้นิ้วทั ้งสิบนวดแนวคางเหลี่ยมได้รูปเบาๆ สันกรามของเขานูนขึ้นมายามเจ้าตัวกัดฟันแน่นๆ คงจะข่มความโกรธอยู่กระมัง

เด็กสาวเอ่ยตอบด้วยเสียงหายใจปะปนกับเสียงหอบจาการวิ่งตามหาตึกคณะเป็นเวลาร่วมชั่วโมง “ฉันมิ้ลเชค เธอล่ะชื่ออะไร?” “น้ำหนา…” คนตัวเล็กยังแนะนำตัวไม่ทันจบดีก็ต้องชะงักไปกลางคัน เมื่อฝ่ายตรงข้ามมิ้ลเชคสมชื่อดูได้จากหน้าอกคัพดีที่กระเพื่อมไหวเวลาเธอก้าวเดิน ไหนจะบั้นท้ายที่เด้ง งอนราวลูกบอลโยคะชนิดที่เรียกว่า น้อง ๆ นิกกี้มินาจเลยก็ว่าได้ประกอบกับการแต่งตัวที่ดูเป็นแฟชั่นจ๋าตั้งแต่หัวจรดเท้า ซึ่งต่างกับเธอราวฟ้ากับเหว