สวนผักของนางร้าย

มู่หรันเฟิงคิดว่านี่เป็นเรื่องไร้สาระที่สุดตั้งแต่ที่เธอเคยทำมา สายตามองไปทางเพื่อนรักทั้งสามคนที่เดินฝ่าแดดร้อน คนที่ดูจะกระตือรือร้นมากที่สุดก็คงไม่พ้นซูมี่ที่เป็นคนชักชวนพวกเธอมา

เจ้าแม่ไฉ่หงกำลังเป็นที่โด่งดังในโลกออนไลน์แม้แต่แม่ของเธอยังรู้จัก เมื่อรู้ว่าซูมี่ชวนเธอมาขอพร แม่ก็รีบดันหลังเธอออกจากบ้านทันทีโดยที่ยังไม่ได้กินข้าวเช้าด้วยซ้ำ

“ลูกควรออกไปข้างนอกบ้าง จะมัวแต่อุดอู้อยู่แต่ในบ้านได้ยังไง แม่ได้ยินว่าเจ้าแม่ไฉ่หงศักดิ์สิทธิ์มาก ทำไมลูกไม่ลองขอพรเรื่องแฟนดูล่ะ” แม่ของเธอยังคงกังวลกับชีวิตคู่ของลูกสาวมากเกินไปทั้งที่เธอเพิ่งจะเรียนอยู่มหาวิทยาลัยและกำลังศึกษาในระดับปริญญาโท มู่หรันเฟิงได้แต่ส่ายหัวกับความเจ้ากี้เจ้าการของแม่ ทนเสียงรบเร้าไม่ไหวจึงตกปากรับคำหนิงซูมี่ไป

“นี่พวกแกเดินเร็ว ๆ หน่อย เดี๋ยวแดดออกก็บ่นร้อนกันอีก” หนิงซูมี่ร้องบอกเพื่อน ๆ ที่เดินหน้าหงิกหน้างอมาเพราะถูกเธอโทรปลุกให้ตื่นกันแต่เช้า

“เรื่องไร้สาระแบบนี้ไม่เห็นต้องชวนฉันมาเลย เสียเวลาอ่านหนังสือ” ถ้าไม่ใช่เพราะแม่ขอให้มาหรือมีมี่ชวนเธอไม่มีทางทำอะไรแบบนี้เด็ดขาด มู่หรันเฟิงยกข้อมือขึ้นมาดูนาฬิกา เป็นเวลาหลายชั่วโมงแล้วที่พวกเธอเดินทางมาที่นี่ แสงแดดที่เริ่มแผดเผาทำให้ใบหน้าสวยชื้นไปด้วยเหงื่อ

“แกนั่นแหละที่ต้องควรมามูมากที่สุด ชีวิตนี้ยังไม่เคยโดนจิ้มเลยไม่ใช่เหรอ มาขอพรเถอะเผื่อจะได้มีวาสนาโดนเปิดซิงบ้าง” ยูทูบเบอร์สาวในชุดเกาะอกสีแดงและกระโปรงสีดำสั้นเพียงแค่คืบตะโกนออกมา ขณะทำสีหน้าสงสารเพื่อนรักที่ยังไม่ประสีประสากับเรื่องพวกนี้ พอหยิบยกขึ้นมาพูดทีไรก็จะทำท่าจะเป็นจะตายทุกที

“เดี๋ยวสิ เรื่องแบบนี้ก็ต้องเอาออกมาพูดกันในสถานที่แบบนี้ด้วยเหรอ” เด็กเรียนอย่างมู่หรันเฟิงถึงกับหน้าเหวอเมื่อได้ยินคำพูดที่ตรงไปตรงมาของเพื่อนสนิท ที่เธอยังซิงก็เพราะไม่มีผู้ชายคนไหนมาจีบต่างหาก

แม้ภาคปฏิบัติจะไม่เคยแต่ภาคทฤษฎีนี่แน่นปึ๊กเลยน่ะ ขอให้บอก ยัยคนพูดเองต่างหากทำตัวเป็นเซียนไม่เห็นว่ามันเคยประกาศว่าคบกับใครสักคน เห็นจะมีก็แต่แอบชอบเขาจนแชทหนักขวา ต้องกินแห้วเป็นพัก ๆ ไม่ใช่เหรอ?

“ที่จริงน่าจะมาตอนกลางคืนนะตอนกลางวันแบบนี้ไม่ค่อยชอบสักเท่าไหร่ฉันยังไม่สร่างเมาเลย อีกอย่างมาตอนกลางวันแบบนี้แม่ดาราสาวจะไม่ต้องปลอมตัวอย่างหนักเลยหรือไง” ลู่ต้าเหนิงบ่นออด ๆ แอด ๆ แต่ก็เดินตามเพื่อนไปอย่างทุลักทุเล

“เอาน่านาน ๆ จะได้รวมตัวกันที เดี๋ยวขอพรเสร็จพวกเรามาถ่ายรูปด้วยกันก่อนกลับนะฉันจะเอาได้เอาไปลงในช่องทางโซเชียลส่วนตัวของฉัน พวกชาวเน็ตที่เอาแต่เม้าท์ว่าฉันบ้างาน บ้าเงิน จนไม่มีเพื่อนคบจะได้สงบปากสงบคำลงบ้าง” เสวี่ยเยว่ฮวาดาราสาวชื่อดังพูดพลางขยับแว่นกันแดดสีดำสนิทให้เข้าที่

หลังจากเดินทางมาถึงสถานที่ขอพรทุกคนก็ยืนพักจนหายเหนื่อยแล้วเริ่มสงบจิตสงบใจ มองรูปปั้นเจ้าแม่ตรงหน้าแล้วเริ่มอธิษฐานในสิ่งที่ปรารถนาทันที ผ่านไปครู่หนึ่งที่ทั้งสี่คนตั้งสมาธิอยู่ที่คำขออย่างสุดพลัง ท่านเป็นเจ้าแม่ที่โดดเด่นทางเรื่องความรักที่คนอยากมีคู่ต้องเข้าคิวมาเพื่อสักการะเลยทีเดียว

“คราวนี้แหละฉันจะต้องได้ผัวสักที” หนิงซูมี่เอ่ยอย่างลิงโลด เพื่อน ๆ ที่ได้ฟังต่างก็ส่ายหน้าเพราะเอือมระอาในเรื่องความบ้าผู้ชายของเพื่อนสาวคนนี้

“แต่ฉันไม่ได้มาขอผู้นะ ฉันมาขอเงิน เจ้าแม่จะให้หรือไม่ให้ไม่รู้แต่ขอไว้ก่อน” เสวี่ยเยว่ฮวาบอกกับหนิงซูมี่และเพื่อน ๆ อย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่นัก เพราะที่เธอมาในวันนี้เพราะอยากเจอเพื่อนมากกว่า

“ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้วไหว้พระขอพรเสร็จแล้วพวกเราไปหาอะไรกินเป็นครั้งสุดท้ายกันเถอะ” ลู่ต้าเหนิงหันมาชวนเพื่อน ๆ ที่ยืนกันอยู่คนละทิศคนละทาง

“แกนี่พูดอะไรเป็นลางจริง ๆ เลยนะต้าเหนิง ครั้งสุดท้ายบ้าบออะไรกัน ถึงฉันจะเอาแต่ทำงานจนแทบไม่มีเวลาว่างแต่ก็ยังพยายามหาเวลามาหาพวกแกนะ”

“บ้าน่ะ ฉันหมายถึงมาที่นี่เป็นครั้งสุดท้ายต่างหาก เพราะถ้าท่านศักดิ์สิทธิ์จริงพวกเราก็ไม่ต้องกลับมาอีกไง” ลู่ต้าเหนิงเถียงข้าง ๆ คู ๆ

“เออนั่นสิต้าเหนิงอย่าพูดอะไรแบบนั้นสิ แกคงดื่มเหล้าจนสมองเลอะเลือนไปแล้วมั้ง ถ้ายังไม่เจอห้าหกฉันคนนี้จะยังไม่ยอมตายโดดเด็ดขาด”

“ฉันล่ะเชื่อแกเลยมีมี่ ที่สามารถพูดเรื่องนี้ออกมาได้หน้าตาเฉย” แต่พอลู่ต้าเหนิงพูดเรื่องของกินท้องของมู่หรันเฟิงก็ส่งเสียงร้อง มื้อเช้ายังไม่ทันได้เข้าปากก็โดนลากออกมาที่นี่ หวังว่าเจ้าแม่ไฉ่หงคงเห็นความลำบากของเธอแล้วช่วยประทานพรให้เธอด้วย

“ฉันก็พูดเล่นไปเรื่อยเปื่อยนั่นแหละ แกอย่าคิดมากเลยหรันเฟิง ว่าแต่มื้อเที่ยงนี้พวกเราจะกินอะไรกันดี”

“เอาเป็นอะไรง่าย ๆ ดีไหมฉันยังมีถ่ายแบบกับถ่ายละครอาทิตย์หน้า เดี๋ยวน้ำหนักขึ้นเวลาลดจะลำบาก” เสวี่ยเยว่ฮวาพูดพลางส่งยิ้มแหย ๆ ให้กับเพื่อน เพราะกลัวว่าเพื่อน ๆ จะบ่นว่าเรื่องมากแม้จะรู้ว่าทุกคนดูแลตัวเองดีอยู่แล้ว หน้าตาของแต่ละคนสามารถเป็นดาราได้อย่างสบายๆ เลย เพียงแค่พวกมันไม่ได้สนใจก็เท่านั้นเอง

หลังจากตกลงกันพักใหญ่สาว ๆ ก็ตัดสินใจเลือกฝากท้องไว้ที่ร้านหม้อไฟเจ้าประจำ รูปปั้นเจ้าแม่ไฉ่หงสว่างวาบชั่วขณะหนึ่งโดยไม่มีใครสังเกต ทั้งสี่สาวเดินออกไปยังร้านจุดหมายที่ค้นหาในโซเชียล เสียงพูดคุยเรื่องสัพเพเหระดังขึ้นก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับบ้านไปทำธุระส่วนตัว

ไม่มีใครรู้ว่าพรที่พวกเธอขอนั้นกำลังทำงานอยู่เงียบ ๆ จนเวลาล่วงเลยผ่านไปเจ็ดวัน เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นทำเอามู่หรันเฟิงต้องรีบร้อนออกจากบ้านโดยที่ยังไม่ทันได้ลาแม่สักคำ