All

ซ่งไป๋ลู่ นักรีวิวนิยายเพจดังนั่งเขียนบทรีวิวไม่ทันจบ ก็ทะลุมิติเข้ามาเป็นนางร้ายในนิยายที่ถูกกำหนดให้แต่งกับพระเอกก่อนถูกมอบใบหย่าด้วยขาดคุณธรรมหึงหวง บัดซบ!สามีมักมากเช่นนั้นผู้ใดอยากแต่งให้เขากัน

“เมื่อความปรารถนาที่ซ่อนอยู่ในหน้าจอ… กลายเป็นไฟที่เผาใจเมื่อได้สัมผัสจริง”

เมื่อองค์ชายถังมู่เหรินถูกบังคับให้แต่งงานเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับองค์หญิงจ้าวซีเฟย การอยู่ร่วมจวนเดียวกันเหมือนอยู่บนเกาะภูเขาน้ำแข็งอีกฝ่ายเย็นชา อีกฝ่ายไร้หัวใจ แล้วทั้งคู่จะลงเอยกันได้เช่นไร... "เจ้ากล้าคบชู้งั้นหรือ เจ้าเป็นพระชายาข้า แต่พาชายอื่นเข้ามาในตำหนัก ตอนที่ข้าไม่อยู่งั้นหรือ" "ความคิดท่านมันสกปรกเหมือนปากท่าน พี่เยว่เทียนแค่มาเยี่ยมข้าก็เพียงเท่านั้น พวกข้าบริสุทธิ์ใจ ไม่เหมือนท่าน กับท่านหญิงเหมยซูหนี่ว์ของท่านหรอก" "ต่อปากต่อคำ เจ้ารู้จักคำว่า กาลเทศะ ให้เกียรติสามีบ้างหรือไม่ องค์หญิง" "แล้วท่านเล่า รู้จักคำว่าให้เกียรติสตรี บ้างหรือไม่ การกล่าวที่ไร้ซึ่งหลักฐาน วิญญูชนเข้าไม่ทำกันเพคะ" "เจ้าจะยั่วโมโหข้างั้นหรือ ต่อไปห้ามให้เขา เข้ามาเหยียบในตำหนักข้าอีก" "พระองค์ช่างไม่มีเหตุผล ขอตัวเพคะ" "เจ้าจะไปไหน ใครอนุญาตให้เจ้าไป" "พระองค์ สำรวมกิริยาด้วย ปล่อยหม่อมฉันเดี๋ยวนี้" "ดูท่า ข้าคงต้องทำหน้าที่สามี เจ้าจะได้เลิกยั่วผู้ชายคนอื่นไปทั่วเสียที" "หยาบคาย ต่ำช้า ท่านปล่อยข้านะ หยุดนะ ไม่.....

แพทย์สาวยอดนักฆ่าผู้เย็นชาและเลือดเย็นทะลุมิติมาอยู่ในร่างสตรีผู้อ่อนแอถูกทอดทิ้ง นางเลี้ยงลูกน้อยเพียงลำพังอย่างยากลำบาก แต่ด้วยวิชาชีพติดตัวมาตั้งแต่ชาติก่อนทำให้นางมองเห็นทางรอดให้ตนเองและลูก ขณะเดียวกันนางก็เลือกกลับเข้าใกล้เป้าหมายด้วยการเปิดโรงหมอ จงใจสร้างชื่อเสียงเพื่อรอการสะสางบางอย่าง แต่เขานี่สิกลับวนเวียนเข้ามาในชีวิตแล้วยังตามง้อนางไม่ลดละ แต่เสี่ยวไป๋ เด็กชายตัวแสบมีหรือจะยอมรับบิดาที่ไม่รู้จักง่าย ๆ   

รักเท่าใดยามแค้นใจกลับมากกว่า คำนี้เจี่ยอวี้หลันซาบซึ้งแล้วว่าไม่เกินจริง อดีตนางเคยรักบุรุษผู้นั้นมากเพียงใด ในวันที่ความจริงหลายอย่างกระจ่างชัดเจน ที่เคยรักมากเพียงใดกลับแค้นใจยิ่งกว่า!!

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

"ฉันจะรับเลี้ยงเธอเอาไว้เอาแก้เบื่อ ไม่ได้จะเลี้ยงเธอไว้เป็นลูกสาว เพราะฉะนั้นอย่าได้คิดว่าฉันเป็นพ่อคนที่สองของเธอ"

เยว่จือ หรือชื่อใหม่ในร่างของ จือจื่อ คือสนมอันดับที่ 87 ที่ถูกทิ้งให้ลำบากในตำหนักห่างไกล ความห่างเหินจากฮ่องเต้ทำให้ไม่มีวันได้เข้าใกล้ฮ่องเต้ จนกระทั่งตรอมใจ เยว่จือปล่อยตัวเองให้กลายเป็นผู้หญิงอ้วนที่ใช้ชีวิตไปวันๆกับการกินและนอนจนถูกผูกรังแกและถูกบีบบังคับให้จบชีวิต แต่ทว่าผู้ที่มาเข้าร่างแทนกลับเป็นจือจื่อคนใหม่ หญิงวัย45ปีที่เคยประสบความสำเร็จในธุรกิจทุกด้าน แต่กลับล้มเหลวในความรัก เพราะหาผู้ชายที่คู่ควรไม่ได้สักที เมื่อเธอมาอยู่ในร่างนี้จึงมุ่งหน้าแสวงหาความรุ่งเรืองและอำนาจและไม่แคร์เรื่องรักอีกต่อไป สองปีผ่านไป ทั่วทั้งดินแดนเริ่มได้ยินเรื่องราวของหญิงงามผู้นำเมืองอี้ที่ไม่เพียงแต่มีความงามโดดเด่น แต่ยังมีความสามารถที่ยิ่งใหญ่ ความร่ำรวย ความรู้ และสินค้าที่แปลกใหม่ที่มาจากความคิดของนาง ทำให้เมืองอี้กลายเป็นที่รู้จักในด้านต่างๆ ทั่วทั้งแผ่นดิน เมื่อฮ่องเต้หยงชิงผู้ที่ไม่ยอมให้สนมถวายตัวเพราะคิดว่าพวกนางสนมทั้งหลายรักเพียงฐานะฮ่องเต้และทั้งชีวิตของหยงชิงไม่เคยรักใครทว่าตามหารักแท้รู้ว่า และเมื่อรู้ว่านางคือสนมที่ถูกเนรเทศ ฮ่องเต้ต้องหาทางพิชิตใจหญิงงามที่ไม่แคร์เรื่องรัก แต่มีมาตรฐานบุรุษราวเทพเซียน นางจะยอมเปิดใจให้กับฮ่องเต้หยงชิงหรือไม่

เธอยอมได้ทุกอย่างเพื่อเขา แม้จะรู้ว่าหัวใจของเขาไม่เคยมีเธอเลยก็ตาม

โจวซิ่วหลัน หญิงสาวในยุคปัจจุบันผู้ที่มีชะตาอาภัพรัก ชีวิตของเธอต้องคำสาป คนที่เธอรักทุกคนล้วนตายจากไป เพราะการกระทำอันเลวร้ายในอดีตชาติของเธอเอง เธอในอดีตทำลายชีวิตของคนผู้หนึ่งจนพังทลาย เป็นสาเหตุให้คนในครอบครัวของเขาตายจากเขาไปจนหมด จนผู้ชายคนนั้นผูกใจเจ็บตามล้างแค้นเธอ และกล่าวคำสาปแช่งเธอ จนเมื่อเธอได้ย้อนกลับมาในชาติอดีต เธอจึงขอเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตของตัวเอง ชดใช้ในสิ่งที่เคยทำกับทุกคน เปลี่ยนความเกลียดชังของชายคนนั้นชดใช้ทุกอย่างให้กับเขา และผูกชะตารักกับเขาแทน แต่กว่าจะผูกชะตารักกับเขาได้ก็เล่นเอาเธอสะบักสะบอม

“แดนน์จ๋าแดน” เรียกแล้วรั้งให้ใบหน้าครึ้มเคราคลุกเคล้าลงมาถากทิ่มตอเครากับสองเต้าอวบใหญ่ สั่น ส่าย ขึ้นรับสัมผัสอย่างโหยหา แดนเนียลทั้งฟัดทั้งดูดนมสลับไปมา เม็ดหัวนมเป็นทรงสวยโดนปลายลิ้นรวบเลียจนแข็งตั้งเป็นตุ่มไต รูขุมขนรอบวงป้านหัวนมขยายออกด้วยความรู้สึกตื่นตัวเพราะลิ้นของลูกเขยระรัวเลียดูดกลืนเอาไว้ในอุ้งปาก “เสียว... อูย ดูดแรงจังแดนน์” นวลพรรณเปล่งเสียงระบายความรู้สึกออกมาได้เพียงสั้นๆ “ก็ของแม่นวลน่าดูด... ทั้งอวบทั้งใหญ่” ดูดนมจนหนำใจ แดเนียลคลายริมฝีปากจากเม็ดหัวนมแดงเรื่องแล้วกอบใบหน้าของหล่อนให้แหงนขึ้นรับริมฝีปากรกไรหนวดของเขาที่บดนาบลงมาจูบเคล้ากันเร่าร้อนนัวเนีย “อ่าห์... ” ด้วยริมฝีปากที่ผนึกแน่นเข้าหากันอีกครั้ง ลิ้นกับลิ้นสอดล้วงเข้ารัดเลียกันพัลวัน แลกสัมผัสดูดดื่มแทบลืมหายใจไปชั่วขณะ “นมใหญ่เหลือเกิน... อ่าห์ ชอบ” เขยหื่นพรมจูบลงมาที่สองเต้าอีกรอบ

น้ำขิง ชลนิภา ไอยภา อายุ 23 ปี อยู่กับแม่เลี้ยงที่ติดหนี้ติดพนันทุกอย่าง เธอทำงานทุกอย่างเพื่อเลี้ยงครอบครัวมีดีมีไม่ดีบ้าง แต่ทุกอย่างล้วนเพื่อปากท้องทั้งนั้น…แต่ชีวิตมันไม่ได้ง่ายเธอได้พลัดตกน้ำเสียชีวิต แต่โชคดีชะตาเล่นตลกเหมือนเล่นเกมส์ พาเธอมายังโลกอีกโลกและเจอกับเธออีกคนที่อยู่ในโลกคู่ขนานนี้ น้ำขิง:"แล้วหนูจะได้ไปสวรรค์หรือนรกล่ะท่านลุง" ผู้นำดวงวิญญาณ:"คิดว่าที่ผ่านมาเจ้าใช้ชีวิตมาแบบไหนล่ะ ตกปลาในเขตวัด หรือเล่นไพ่ในงานศพกัน" น้ำขิง:"เอ่อ เรื่องนั้นหนูว่าเราสามารถประนีประนอมกันได้นะ เรื่องดี ๆ หนูก็ดีเช่นทำงานหาเลี้ยงครอบครัว หนูทำงานร้านอาหาร ทำงานเป็นเด็กเข็นผักในตลาด อาชีพที่ทำก็สุจริตทั้งนั้น" ผู้นำดวงวิญญาณ:"ชีวิตเจ้านั้นน่าสงสารเจ้าใช้ชีวิตใหม่ที่เจ้าจะได้รับให้คุ้มค่า" น้ำขิง:"ชีวิตใหม่หรือจะให้หนูตายแล้วฟื้นเหรอคะ" ผู้นำดวงวิญญาณ:"เจ้านั้นตายแล้ว แต่เจ้าในอีกภพหนึ่งยังไม่ตายข้าจะพาเจ้าไปดู"

‘น้ำค้าง’ ชีวิตลูกคุณหนูที่เคยใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย แต่โชคชะตาดันเล่นตลกกับเธอ เมื่อพ่อของเธอเป็นหนี้การพนันหลายร้อยล้าน จนเธอต้องยอมเป็น นางบำเรอ ให้กับมาเฟียผู้ใหญ่ เพื่อรอพ่อของเธอมาไถ่ตัวกลับคืน

'หรงหราน' พลาดพลั้งตกหน้าผา หากก็ได้ 'เหล่ยเซิน' ชายเคราดกจอมป่าเถื่อนจากหมู่บ้านกลางป่ากลางเขาช่วยเหลือเอาไว้ หากทวา...หลังจากช่วยรักษานางจนหายดีแล้ว เขากลับจับนางแต่งงานและเข้าหอเสียเดี๋ยวนั้น!!??

เมื่อทายาทบริษัทบอดี้การ์ดชั้นนำระดับประเทศต้องมาอยู่ในร่างสตรีโบราณที่ทั้งโง่เขลาและขี้ขลาด ปกป้องผู้ใดไม่ได้แม้แต่ตนเอง ไหน ๆ นางก็มาแล้วมันจะต้องเปลี่ยน!! และเด็กน้อยที่น่าสงสารผู้นั้น "ท่านแม่~"

"ไม่ว่าจะสถานะไหน กูกับมึงก็เอากันได้อยู่ดี "เป็นเพื่อนกันก็ดีอยู่แล้วป่ะว่ะ" เรื่องราวของเพื่อนรัก ที่มีความสัมพันธ์มากเกินกว่าเพื่อน แต่ไม่ใช่แฟน

นักเขียนผู้ไม่อาจแก้ปมตอนจบของนิยายตนได้ จิตสุดท้ายจึงหลุดเข้าสู่ร่างตัวละครในนิยายเพื่อให้เรื่องดำเนินต่อไป ไฉนเข้ามาทั้งทีดันเป็นนางร้ายไม่ใช่นางเอกกันเล่า ซ้ำยังเป็นสตรีที่พระเอกไม่รักเสียด้วย

หลี่ซินหราน แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านสมุนไพรและการแพทย์แผนปัจจุบัน ประสบอุบัติเหตุและทะลุมิติเข้าสู่ร่าง คุณหนูใหญ่ตระกูลหลี่หญิงสาวอ่อนแอที่ถูกแม่เลี้ยงและน้องสาวต่างมารดากลั่นแกล้ง ต่อมานางได้รับราชโองการสมรสพระราชทานกับองค์ชายเจ็ด ซึ่งพิการและถูกทอดทิ้งในวังหลวงจนผู้อื่นเข้าใจว่านางถูกส่งไปตายกับคนที่เฝ้ารอวันตาย ทว่าเมื่อไปอยู่ในตำหนักอ๋องกลับพบว่าเขาไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น ร่างกายมีพิษสะสมเรื้อรัง เขาเพียงแสร้งพิการหลบสายตาฮองเฮาและรัชทายาทที่เคยวางยามารดาเขาจนตายและกำจัดเขาออกจากเส้นทางอำนาจ การแต่งงานจึงเป็นหมากกระดานทางการเมือง นางเอกถูกกลั่นแกล้งใส่ร้ายสารพัดแต่นางก็เอาตัวรอดด้วยไหวพริบทำให้พระเอกเริ่มจับตามองและสนใจในตัวนางมากขึ้น จุดเปลี่ยนอยู่ที่พระเอกถูกลอบสังหาร นางเอกเริ่มเสี่ยงชีวิตช่วยเขา ความเย็นชาที่เขาสร้างไว้เริ่มสั่นคลอน จากความร่วมมือกลายเป็นผูกพัน จากหมากตัวหนึ่งกลายเป็นคนสำคัญ ขณะเดียวกันจี้หยกโบราณลึกลับที่ติดตัวมาเริ่มเผยชาติกำเนิดนางเอก เมื่อศัตรูค้นพบว่าจุดอ่อนพระเอกคือนางเอก การต่อสู้ก็รุนแรงขึ้น เขาได้เปิดโปงแผนชั่วฮองเฮา ท้ายที่สุดก็เปิดเผยตัวตน ในตอนท้ายเขาก็เลือกอยู่เคียงข้างนางเอก

🌷มาเบลสาวสวยหมวยนิดๆ คณะบริหาร เธอสวยเรียนเก่งมีความเป็นผู้นำสูง เป็นรุ่นพี่คนสนิทกับเฌอรีนและก็อบิเกล อยู่ในกลุ่มเพื่อนสนิทของกลุ่มสี่หนุ่มวิศวะ ทั้งหมดเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยมัธยม เอเดนมีความรู้สึกดีๆ ให้มาเบลมาโดยตลอดส่วนมาเบลความรู้สึกของเธอที่มีต่อเอเดนเปลี่ยนจากความเป็นเพื่อนค่อยๆ เปลี่ยนไปทีละนิดมันค่อยๆ ชัดขึ้น จนเธอต้องยอมรับกับความรู้สึกตัวเองว่าเธอรักเขาในวันที่เธอใกล้จะไปเรียนต่อ และจะต้องห่างกับเขาอีก🌷

คืนที่คิรินทร์ถูกวางยา เขาเผลอมีสัมพันธ์กับหญิงลึกลับโดยไม่รู้ตัว เธอหนีไปพร้อมความลับในท้อง หลายปีต่อมาเขาพบเธออีกครั้ง พร้อมเด็กสามคนที่หน้าเหมือนเขาไม่ผิดเพี้ยน (จิ้มทีเดียวได้มาถึงสาม)