รักโบราณ Web Novels & Stories

คุณชายโต้วฟุ(เต้าหู้)แห่งตระกูลไช่ชื่นชอบการแต่งกายเป็นสตรีที่สุด ทว่าเขากลับชื่นชอบสตรีน่ารักมากกว่าสตรีที่ว่ามาจากยุค 2000 ที่มาอยู่ในร่างล่าเจียว(คุณหนูพริก)"ไอ้เรามันก็ชอบคนน่ารักเสียด้วยสิ"

ชาติก่อนเลือกบุรุษผิดจนตัวตาย พอย้อนเวลากลับมา เลือกคนใหม่ก็ยังไม่ถูกรัก พอแล้วหย่งอันโหว นางจะไม่ง้อเขาอีก ไปรักใครก็เชิญ เแต่จู่ ๆ ก็มีเด็กหญิงแก้มกลมวิ่งมาเรียกนางว่าท่านแม่และเรียกเขาว่าท่านพ่อ!

พี่ชายเจ้าขาอย่ารังแกน้องเลย โดย มาวิญญา นางเป็นคุณหนูเพียงคนเดียวของสกุลโจวมิใช่หรือ เหตุใดจึงโดนพวกเขารุมรังแกเช่นนี้ โจวหนิงเป่ามีชีวิตสุขสบายอยู่ในจวนสกุลโจวมาตลอดด้วยเป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวหลังจากมีพี่ชายติดกันมาสามคน นางได้รับการดูแลเอาใจใส่และตามใจโดยไม่คิดว่าจะมีวันหนึ่งที่ต้องโดนทิ้งขวางด้วยไม่ใช่บุตรสาวที่แท้จริง หลังจากนั้น พี่ชายที่เฝ้าคิดถึงก็โผล่หน้ามาทีละคน พวกเขาไม่พูดพล่ามแต่พากันรังแกนาง สุดท้ายแล้วชีวิตของโจวหนิงเป่าจะลงเอยอย่างไร ติดตามอ่านได้ใน พี่ชายเจ้าขาอย่ารังแกน้องเลย ----------------- พี่ชายเจ้าขาอย่ารุมข้าเลย โดย มาวิญญา หญิงสาวรุ่นใหญ่ได้มาใช้ชีวิตในร่างสาวน้อยลูกติดอนุในเรือนคหบดี โดยมีพี่ชายต่างสายเลือดสองคนซึ่งเติบโตมาด้วยกัน และบุตรสาวที่แท้จริงของเจ้าบ้านคอยกลั่นแกล้งรังแก นางจะรอดพ้นเงื้อมมือของพวกเขาหรือชายผู้เรียกว่าเป็นบิดาได้หรือไม่ แล้วชีวิตที่น่าสงสารของนางจะพบความสุขได้เช่นไร ติดตามได้ใน "พี่ชายเจ้าขาอย่ารุมข้าเลย"

ซูอี้เหม่ย หญิงสาวยุคปัจจุบันที่สิ้นใจเพราะอุบัติเหตุรถชนกลางถนนใหญ่ ทุกคนต่างคิดว่าเธอคงไม่รอดแน่ แต่เมื่อสติเลือนรางค่อยๆ กลับมา เธอกลับพบว่าตนเองกำลังนอนอยู่บนแคร่ไม้เก่าๆ ริมลำธารในหมู่บ้านโบราณ! ร่างกายที่เธอสวมอยู่ไม่ใช่ของเธอ หากแต่เป็น "ซูอี้เหม่ย" อีกคนหนึ่ง—บุตรสาวชาวบ้านผู้งามล่มเมือง แต่ต้องทนอยู่ใต้การกดขี่ของแม่เลี้ยงใจร้ายและบิดาที่ไร้ความรับผิดชอบ แม่เลี้ยงคนนั้น…ยังดันมีใบหน้าเหมือนเจ้านายหญิงผู้กดขี่เธอในชาติก่อนอีกด้วย! คืนแรกที่ลืมตาตื่น เธอถูกชายแปลกหน้าร่างสูงใหญ่ช่วยขึ้นมาจากลำธาร เนื้อตัวเปียกปอนและอ่อนแรงจนไม่อาจขัดขืน ความใกล้ชิดและสายตาคมลึกล้ำของเขาทำให้หัวใจเธอสั่นสะท้าน แต่แทนที่จะยอมจำนนต่อโชคชะตา ซูอี้เหม่ยกลับสาบานกับตนเองว่า—คราวนี้นางจะไม่ใช่ผู้ถูกกระทำอีกต่อไป นับแต่นี้ไป หญิงงามผู้นี้จะใช้สมองและเสน่ห์อันร้ายกาจ ทวงคืนศักดิ์ศรีของตนเอง และแก้แค้นแทนเจ้าของร่างเดิมที่ต้องทนทุกข์ทรมาน

ในอดีต 'ซูเหยา' หลงรัก 'องค์ชายหานเย่ว์' จนยอมเป็นภรรยาโง่เง่าที่ถูกเขาทอดทิ้งให้ตรอมใจตายอย่างเดียวดาย เมื่อสวรรค์เมตตาให้ ปลายพู่กันจันทรา ได้เริ่มเขียนชีวิตบทใหม่ นางจึงไม่ขอหวนกลับไปสู่เส้นทางรักที่พังพินาศอีก ชาตินี้ข้าจะไม่เป็นเพียงภรรยาในเงาของใคร ข้าจะใช้ไหวพริบและความรู้ที่มีสร้างอาณาจักรผ้าไหมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในแคว้น แต่ไฉนเลย องค์ชายหานเย่ว์ ผู้นั้นที่เคยเย็นชาใส่ข้า ถึงได้มานั่งเฝ้าหน้าโรงเตี๊ยมของข้าทุกวัน ท่านเจ้าคะ... ท่านมาขอคืนดีหรือมาขอแบ่งกำไรจากร้านของข้ากันแน่ เมื่อท่านยอมลดศักดิ์ศรีมานั่งปอกผลไม้ในครัวให้ข้า ข้าก็ต้องยอมรับว่า...'ท่านอดีตสามีผู้เย็นชา' เริ่มมีท่าทางน่ารักจนใจข้าหวั่นไหวเสียแล้ว

จ้าวหานเฟิง นายกองหนุ่มผู้มีชีวิตน่าอิจฉาในสายตาคนทั้งแคว้น ทั้งรูปโฉมที่สะกดทุกสายตาและสถานะสามีของหญิงงามอันดับหนึ่ง ทว่าภายใต้ภาพลักษณ์ที่สมบูรณ์พร้อม เขากลับต้องแบกรับความกดดันมหาศาลที่ไม่อาจเอื้อนเอ่ย "จ้าวหานเฟิง... อย่าได้เกรงกลัว สนามรบคือบททดสอบของชายชาตรี ข้าจะปกป้องเจ้าเอง" เสียงทุ้มต่ำของ เซียวหลงเหยียน แม่ทัพใหญ่ผู้เป็นตำนานดังขึ้น แต่สัมผัสนั้นกลับต่างจากคำพูด ฝ่ามือหนาที่ค่อยๆ ลูบไล้ไปตามแผงอกกำยำของนายกองหนุ่มมิใช่เพียงการปลอบประโลม แต่มันแฝงไปด้วยความปรารถนาอันเร้นลับที่ซ่อนอยู่ใต้เกราะเหล็ก ท่านแม่ทัพมีด้านมืดที่ไม่มีใครกล้าตั้งคำถามความหลงใหลในความงามของบุรุษเพศและตอนนี้ หานเฟิงคือเป้าหมายนั้น "หากเจ้าได้เป็นแม่ทัพในวัยยี่สิบแปด... เจ้าไม่คิดว่ามันพิเศษงั้นหรือ?" คำเย้าหยอกนุ่มนวลมาพร้อมกับกระแสความร้อนจากฝ่ามือที่รุกราน หานเฟิงพยายามรักษาความเยือกเย็น แต่ร่างกายกลับทรยศต่ออุดมการณ์ ความรู้สึกอ่อนละทวยที่ไม่เคยสัมผัสคืบคลานเข้าครอบงำ ท่ามกลางเสียงโห่ร้องของสงคราม นายกองหนุ่มกลับรู้สึกเหมือนกำลังติดกับดักที่หอมหวานและอันตราย ระหว่างเกียรติยศบนสมรภูมิ กับความสยบยอมภายใต้เงาอำนาจของบุรุษผู้เป็นตำนาน จ้าวหานเฟิงจะเลือกเดินไปทางใด?

จู่ๆ ‘สาวไทย’ ก็ถูกดึงทะลุมิติเข้าไปในซีรีส์จีนแนวเทพเซียนเรื่องโปรด แต่คงเพราะเป็นลูกรักสวรรค์กระมัง นางถึงมาโผล่อยู่กลางสนามรบ! ซ้ำยังถูก ‘เซียนหนุ่ม’ หิ้วกลับไปเป็นบ่าวรับใช้อีก… เวรแท้!

ตายแล้วเกิดใหม่ มีชีวิตใหม่ ขอทำตามใจตัวเอง องค์หญิงเว่ยหมิงเย่ว์ องค์หญิงที่สิบสี่แห่งแคว้นเว่ย รับราชโองการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับแคว้นฉี ระหว่างเดินทางไปแต่งงานที่แคว้นฉี นางถูกมือสังหารรุมล้อม จึงปลิดชีพตนเองเพื่อรักษาเกียรติขององค์หญิงสิบสี่เอาไว้ ได้มีโอกาสฟื้นคืนชีวิตมาใหม่อีกครั้ง เป็นคุณหนูหกฟู่เสียนเย่ว์ ที่ยังเป็นเด็กน้อยอายุ 5 ปี ที่แค่เพียงพูดจาช่างยากลำบาก ในชีวิตก่อนยามเป็นองค์หญิงพยามทำตัวไม่โดดเด่นไม่แย่งชิง กลับตายไว เกิดใหม่ครั้งนี้ คุณหนูหกฟู่เสียนเย่ว์จึงทำตามใจตนเองอย่างเต็มที่ อยากร้องไห้ก็ร้องจนสุดเสียง อยากหัวเราะก็จะหัวเราะจนสุดแรง เมื่อตายไปนางจะได้ไม่นึกเสียดายในภายหลัง เมื่อฟื้นกลับมามีชีวิตใหม่ วาสนากับคนในชีวิตเก่ายังคงเหลืออยู่ วาสนากับผู้คนใหม่ๆ ก็สร้างสมเพิ่มพูนความสุขให้แก่นางอย่างเต็มที่ ครั้งนี้นางจะพยายามประคับประคองทุกคนให้มีชีวิตที่ดีเท่าที่นางสามารถช่วยเหลือทุกคนได้ ไม่ปล่อยชีวิตของตนเองให้คนอื่นมาคอยบงการอีกต่อไป

องค์รัชทายาทที่โดนคลุมถุงชน สารภาพกับพระชายาในวันเข้าหอว่าไม่ได้รักนาง แต่รักสตรีอื่นอีกหลายนางที่เคยพบในระหว่างการเดินทาง.... ทว่าพระชายากลับเอาสิ่งของที่พระองค์เคยมอบให้สตรีเหล่านั้นเป็นของแทนใจออกมาทีละชิ้น แล้วบอกว่า "สตรีเหล่านั้น หม่อมฉันรู้จักดีเพคะ"... แล้วนางไปได้ของพวกนั้นมาอย่างไรกัน?!

มีสามีสติไม่ดี ดีกว่าได้สามีที่ท่านพ่อบงการให้แต่งงานแทนน้องสาวต่างมารดา และชายผู้นั้นขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยมและดุร้าย สู้คว้าเอาบุรุษรูปงามมาเป็นสามีจะดีกว่า ไม่ต้องกลัวไปข้าจะเลี้ยงดูท่านเองสามี

จ้าวมู่เฉิน บัณฑิตผู้คงแก่เรียน หนึ่งในห้าคุณชายผู้ได้รับขนานนามว่า เป็นคุณชายผู้เพรียบพร้อมทั้งรูปโฉม และการศึกษา ถูกบังคับมั่นหมายกับคุณหนูแก่นแก้วม้าดีดกระโหลกจากจวนแม่ทัพ แม้ไม่เคยพบหน้า ด้วยความบังเอิญเขาได้รับรู้เรื่องราวการก่อกบฎ จึงถูกปองร้าย และล่าสังหาร แม้ชีวิตยังคงรักษาไว้ได้ ทว่ากับความจำเสื่อม ต้องหนีตายอยู่นอกเมือง “ โชคชะตา ” จับพลัดจับถู ให้ทั้งคู่ได้พบกันโดยบังเอิญ ร่วมเดินทางไปกับทั้งสองด้วยความสนุกสนาน ความจำของจ้าวมู่เฉินจะกลับมาหรือไม่ ? เขาจะปราบพยศนางด้วยวิธีใด ? แล้วเขาจะสามารถหยุดยั้งเรื่องราวการก่อกบฏสำเร็จหรือไม่ ? “ ร่วมติดตามเดินทางไปกับจ้าวมู่เฉินแล้ววันนี้… ”

เธอคือหญิงผู้ถูกประวัติศาสตร์ลบเลือน ไม่มีผู้ใดจดชื่อนางไว้ในพงศาวดาร ไม่มีบทกวีใดกล่าวขวัญถึงความรักและความเจ็บปวดของนาง และเธอ…เป็นเพียงเงาเลือนรางในเรื่องเล่าของวีรบุรุษ แต่วันนี้…เธอกลับมาแล้ว

คำโปรย “ข้าขอถามท่านสักคำว่าท่านเคยรักข้าบ้างหรือไม่! หรือว่าแท้จริงแล้วท่านไม่เคยรักข้าเลย! เฟยเทียน! เจ้าตอบข้ามา! ท่านทำร้ายหัวใจของข้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า สนุกพอหรือยัง! ข้าถามว่าท่านสนุกพอหรือยัง! หยางเฟยเทียน! ตอบข้ามาสิ! ตอบข้ามา!” เรื่องย่อ ฟางผิงอัน ถอดใจคิดจะถอนหมั้นกับคู่หมั้นของนาง ที่เขาเป็นแม่ทัพแห่งแดนเหนือ ความรักของนางกับเขามีสตรีนางหนึ่ง เข้ามาขวางกั้น อีกอย่างคู่หมั้นของนางดูเหมือนว่า เขารักสตรีนางนั้นมากกว่า นางจึงคิดถอนหมั้นกับเขา เพื่อรักษาหัวใจที่เจ็บปวดชอกช้ำนี้ แต่เหตุใดกัน เขาจึงกล้าล้อเล่นกับความรักของนางที่มีต่อเขา เบื้องหน้าเขาคือแม่ทัพหยางผู้ยิ่งใหญ่ เบื้องหลังเขาคือพ่อบ้านเฟย ชายหนุ่มที่แสนดี แคว้นโจว เปิดเสรีการค้าขายกับต่างชาติ ดังนั้นขนบธรรมเนียมจึงมิได้เคร่งครัด สตรีแต่งงานรับสามีเข้าจวนมิใช่เรื่องแปลกประหลาด สตรีแต่งงานมีสามีได้มากกว่าหนึ่งมิใช่สตรีมากราคะ บุรุษแต่งงานมีภรรยาได้หลายคน ดังนั้นสตรีเองก็ไม่แตกต่างกัน นั่นคือความเสมอภาค เท่าเทียมกัน

ดันเข้ามาสวมร่างฉางเล่อ องค์หญิงตัวร้ายบ้าราคะที่มีสนมชายจ้องฆ่าถึงสามคน แม่ทัพจอมดุ องค์ชายศัตรู และบัณฑิตสายพิษเธอต้องรีบแก้พล็อตหนีความตาย แล้วหอบสามีทั้งสามไปปรนนิบัติรักสุดเร่าร้อนให้หนำใจ

ท่านเป็นคนไล่ข้ามาอยู่ที่นี่ บัดนี้กลับมาตามหา ไม่พอยังยัดเยียดความเป็นสามีให้ข้าทุกคืน

หลังผ่านเคราะห์สวรรค์ไม่สำเร็จ หูหลี จิ้งจอกเก้าหางพันปีตื่นขึ้นมาในร่างพระชายาผู้อาภัพแห่งตำหนักเย็น ครอบครัวเจ้าของร่างถูกใส่ร้าย ถูกเนรเทศ และตายอย่างเดียวดาย ส่วนนางไม่ได้อยากแก้แค้น ไม่ได้อยากแย่งชิงความโปรดปราน ไม่ได้อยากเป็นฮองเฮา สิ่งเดียวที่นางอยากทำคือปลูกผัก เลี้ยงไก่ กินอิ่ม และนอนสบาย ๆ แต่เหตุใดคนในวังถึงพากันแห่มาดูดวงที่ตำหนักเย็น เหตุใดสนมทั้งวังถึงต่อแถวรอคำทำนาย แล้วเหตุใดฮ่องเต้ผู้เย็นชาที่ไม่เคยเหยียบตำหนักเย็น กลับมาปรากฏตัวที่นี่ทุกวัน หูหลีแค่อยากเป็นปลาเค็ม เหตุใดชีวิตถึงวุ่นวายเช่นนี้!

ความนิ่งสงบสยบความเคลื่อนไหวเป็นจุดเด่นของเล่อเวย นางสามารถทำให้คนนิ่งสงบได้ ในขณะเดียวกันก็ทำให้คนหัวร้อน แต่งเชื่อมสัมพันธ์ครั้งนี้ นางคิดว่าตนไม่ได้รักเขา คนในภาพวาดต่างหากคือผู้อยู่ในใจ

หิมะนั้นร่วงโรยเพราะสายลม แต่หัวใจของข้า เคลื่อนไหวเพราะเสียงพิณของเจ้า เสียงที่แม้ไม่ดีดสายพิณ ก็ยังคงดังก้องอยู่ในห้วงจิต เสียงที่รอคอยว่าสักวันหนึ่งข้าจะได้รับการให้อภัย รอว่าสักวันหนึ่ง เราสองจะได้หวนกลับมาพบกันอีกครา...

ชาติก่อน จางเถา เกิดเป็นลูกอนุจึงไม่มีสิทธิ์เข้ารับราชการ ถูกหลอกให้ต้องสร้างผลงานภายใต้ชื่อพี่ชาย แต่สุดท้ายกลับครอบครัวทรยศ ด้วยความแค้นและความรู้สึกไม่เป็นธรรมก่อนตาย เขาได้เกิดใหม่อีกครั้งในตระกูลสูงส่งในร่างคุณชายเสเพล ซ่งถิงเฟย แต่กลับมีสิ่งที่เรียกตนเองว่าระบบผุดขึ้นมาในหัว บอกว่าเขาอยู่ในนิยายยืมร่างคืนวิญญาณ แล้วยังมอบภารกิจให้ทำพร้อมรางวัลที่ช่วยให้ผ่านอุปสรรคอย่างราบรื่น

‘บิดาของนางต้องพรากจากมารดา ก็เพราะฮั่นหลิวตี้ ฮ่องเต้อันธพาล’ ‘ท่านอาที่นางรักเคารพประดุจมารดาแท้ๆ หายสาบสูญไป ก็เพราะฮั่นหลิวตี้ ฮ่องเต้อันธพาล’ ‘ซารังน้อย เด็กในปกครองของนางต้องพลัดพรากจากพ่อแม่ ก็เพราะฮั่นหลิวตี้ ฮ่องเต้อันธพาล’ จางหยูเฟย รังเกียจฮ่องเต้อันธพาลผู้นี้ยิ่งนัก จนไม่อยากเฉียดกายเข้าใกล้ นางถึงขั้นหลอกลวงเบื้องสูงหนีการคัดเลือกนางในก็ทำมาแล้ว แต่เหตุไฉนฮ่องเต้อันธพาลนั่นกลับกล้าปลอมตัวมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กอยู่ข้างกายนาง แล้วยังใช้เล่ห์กลวางหมากหลอกนางเข้ามาในวังแล้วยัดเยียดตำแหน่ง ‘หลานสาวฮองเฮา’ ให้ ตำแหน่งอะไร! ไม่เคยปรากฏในหน้าประวัติศาสตร์มาก่อน แต่เชื่อเถอะ ฮั่นหลิวตี้ โอรสสวรรค์ผู้นี้ทำได้ทุกอย่างโดยไม่สนกฎหรือธรรมเนียมใดๆ