โรแมนติก

"เรียกพี่สิครับ ไม่เรียกจูบนะ!" "ฟางไม่กล้าเรียกหรอกค่ะ" "ทำไม พี่อนุญาต ไม่เรียก..จูบจริงๆนะ"

" โยยยย...ชอบอ่ะ ..ก็ชอบแบบนี้..จะเอาแบบนี้ อ่ะ .." ฉันร้องบอกตัวเอง ดังๆ ในใจ เมื่อมาถูกใจ ผู้ชายคนหนึ่ง : คอสโม่ : ชายหนุ่ม หน้าตาหล่อรูปร่างดี จริงจังกับชีวิต และเข็ดในเรื่องความรัก วาดดาว : เด็กสาววัยใสๆ หัวใจอยากมีรัก 🐇🐇🐇

ซ่า~~~~ สายฝนพร้อมใจกันโปรยปรายลงมายังพื้นดินชนิดที่หลบไม่ทัน “จะรอให้ถึงบ้านก่อนนี่ไม่ได้เลย กลัวไม่ได้ตกหรือไงวะ" เธอบ่นอีกครั้งก่อนขึ้นควบจักรยานและรีบปั่นไป "พี่ไปด้วย" ชายหนุ่มกระโดดซ้อนท้ายเธอพร้อมทั้งกอดเอวนั้นอย่างถือวิสาสะ “นั่งดีๆ จะมากอดทำไม" “ให้กอดแนย่านตก” (ขอกอดหน่อยกลัวตก) “ตัวอย่างกับหมีควายคนที่ต้องกลัวควรเป็นฉัน!!" เรไรไม่มีทางเลือกเธอปั่นมาจนถึงกระท่อมปลายนาของยายสายจึงจอดรถทิ้งไว้และวิ่งเข้าไปหลบในนั้นก่อน ดูท่าฝนก็คงจะไม่หยุดและยังตกแรงขึ้นอีก แถมฟ้าก็ยังส่งเสียงร้องดังจนน่ากลัว "เรไรไม่ต้องการให้ใครมาสงสาร" "เรไร...บาดแผลในใจเจ้าให้อ้ายเป็นคนรักษาได้บ่"[แผลที่ใจพี่ขอรักษาให้ได้หรือไม่]

เขาเข้าหาเธอด้วยความแค้น ไม่ใช่ความรัก เพราะพ่อของเธอคือคนที่แย่งคนรักของเขาไป

คำโปรย: "ถ้าแดชขอโทษมัน สัญญามาก่อนดิว่าดีน่าจะยอมเป็นแฟนกับแดช" แดชยกมือขึ้นกอดอกขณะที่ ใบหน้าหล่อคมก้มลงหาใบหน้าสวยหวานจนแทบจะแนบชิดติดเป็นคนๆ เดียวกัน "ดีน่าจะยอมเป็นแฟนของแดชไหมละ" แนะนำตัวละคร พระเอก: แดช ชนัศชัย ศิวาพร ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของไฮโซหนุ่ม 'ชินสีห์ ศิวา พร' และ 'อัญชลี ศรีบุญผึ้ง' กำลังศึกษาอยู่ใน ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายปีที่6 แดชเป็นเด็ก หนุ่มที่มีความก้าวร้าวและเอาแต่ใจตัวเอง หากจะมี ก็เพียงแค่บุคคลหนึ่งที่แดชยินยอมเธอได้ทุกอย่าง ไม่ว่าเธอจะร้องขออะไรก็ตาม ด้วยหวังว่ามันจะ ทำให้เธอยอมรับเขาเข้าไปข้างในหัวใจของเธอ แต่ก็มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้นที่หญิงสาวร้องขอจาก แดชและนับได้ว่าเป็นเรื่องที่ยากที่สุดสำหรับคน เกเรอย่างแดช เธอขอให้เขา 'เลิกรังแกข่มเหงคน อื่น' แลกกับการที่เธอจะตกลงเป็นแฟนกับเขา... ดีน่า ดรัลพร สุรพลพรัญชัย ดีน่าเป็นเพื่อนร่วมห้องเดียวกันกับแดช แน่นอนว่า ดีน่าเองก็รู้ตัวมาเสมอว่าแดชนั้นมีความรู้สึกแบบ ไหนต่อตัวเอง แต่เพราะความก้าวร้าวและป่าเถื่อน ของแดชจึงทำให้ดีน่าเลือกที่จะทำเป็นไม่รับรู้ถึง ความรู้สึกในส่วนนั้นที่แดชมีต่อเธอ ก่อนที่พ่อและ แม่ของแดชจะเดินทางมาหาเธอด้วยตัวเองเพื่อร้องขอให้ดีน่าช่วยรับลูกชายของพวกตนไปไว้ใน พิจรณา ด้วยรู้ดีว่าดีน่านั้นเป็นเพียงคนเดียวที่จะ กำราบเจ้าเด็กดื้ออย่างลูกชายของพวกตนได้...

เพราะอกหักมิลินจึงใจกล้าเดินเข้าไปหาผู้ชายและขอ ONS ด้วยไม่รู้ว่าจะเก็บความบริสุทธิ์ไว้ชิงโชคทำไม ผู้ชายคนนี้แหละทั้งหล่อทั้งหุ่นล่ำจนเธอพยายามลากเขาขึ้นเตียง “ไม่อ่ะ แค่ครั้งเดียวฉันไม่อิน”

เธอยอมทิ้งความฝัน ทิ้งอนาคต เพื่อแต่งงานเข้ามาเป็นแม่บ้านให้ผู้ชายที่บอกว่ารักเธอนักหนา เพราะเชื่อลมปากว่าเขาจะรักและซื่อสัตย์กับเธอแต่สุดท้ายทุกอย่างที่เคยวาดฝันเอาไว้กลับพังทลายลงต่อหน้าเมื่อจับได้ว่าสามีที่รักทรยศหักหลังด้วยการคบชู้กับคนใกล้ตัวที่เธอไว้ใจ ซ้ำครอบครัวของเขายังโทษว่าเป็นความผิดของเธอและการที่ผู้ชายจะมีบ้านเล็กบ้านน้อยมันเป็นเรื่องปกติ…เพียงเพราะเธอยังมีลูกให้เขาไม่ได้ ‘ในเมื่อผัวที่มีมันชั่ว ฉะนั้นผัวที่ดีก็คือผัวใหม่ เพราะแก้วขวัญคนนี้หมดรักสามีเก่าแล้ว’

“ถ้าท่านแม่ จะฆ่าเขา ขอให้ฆ่าลูกด้วย”แก้วกัลยากอดร่างชายหนุ่มไว้แน่น “ถ้าเขาเป็นอะไรไป ลูกพร้อมตาย”น้ำเสียงเด็ดเดี่ยว แววตากล้าแข็ง “ท่านแม่อยากให้ลูกตายใช่ไหม”ทุกคนต่างหันหลังกลับ “พาเจ้าหนุ่มไปกักขังไว้”หญิงสาวพยายามวิ่งตามหา “ถ้าเจ้าไม่อยากให้มันตาย จงอย่าตามไป”น้ำเสียงเกรี้ยวกราด “จับนางไว้”หญิงสาวพยายามต่อสู้แต่แรงอันน้อยนิดหรือจะสู้พวกมันได้ “วายุ นายอยู่ ที่ไหน”หญิงสาวเฝ้าตามหา ที่นี้มันเป็นที่ไหน “ทำไหม ฉันรู้สึกปวดหัวใจอย่างนี้” ภาพที่วนเข้ามาในหัวเป็นภาพหญิงสาวแสนสวยแต่งกายสีสันสดใสนั่งคุยกับพญาครุฑหนุ่มเนื้อตัวแดง ความรักต่างเผ่าพันธุ์ “อย่าให้ ท่านพ่อ ข้าเห็นท่าน”พญาครุฑวายุภัทรหัวเราะเบาๆ “ไม่ต้องกลัว ข้า ไม่ให้ใครเห็นอยู่แล้ว”ความรักทำให้สองหนุ่มสองแม้ต่างเผ่าพันธุ์ มีความสัมพันธ์สวาทที่แนบแน่น นานวันเข้า “เจ้าพร้อม จะไปกับข้าไหม”ทั้งสองคนหาทางหลบหนีจากถ้ำเมืองบาดาล ทั้งสองคนต้องการหนีไปให้ไกลสุดฟ้าเพื่อไปใช้ชีวิตร่วมกัน มาติดตามความรักของวายุภัทรและแก้วกัลยา พร้อมทั้งความรักของชบาแก้ว กับวายุ จะจบลงอย่างไร ในรักข้ามภพ

"ฟ้า..." "ตบฉันที" "ห๊ะ?" "ฉันฝันหรือเปล่านะยุ นายมาอยู่ตรงนี้กับฉันจริงๆเหรอ..." "ให้ตบใช่มั้ย" ฉันพยักหน้า วายุเลื่อนมืออีกข้างที่โอบฉันขึ้นมารั้งต้นคอฉันไว้ส่วนอีกข้างที่จับข้อมือฉันอยู่เขาก็ปล่อยให้มันเป็นอิสระ ก่อนจะเลื่อนมันขึ้นมาประคอบใบหน้าฉันให้เงยหน้าขึ้น "อะ อื้อ" เขากดจูบลงมาบนปากฉัน บดขยี้ค่อนข้างแรงจนฉันส่งเสียงออกมาเพราะรู้สึกว่าปากแตก "ตบด้วยปาก" พอถอนจูบออกวายุก็พูดขึ้น ฉันยังคงมองหน้าเขา ฉันเจ็บที่ปากแตก ฉันเจ็บและรับรู้ถึงรสสัมผัสริมฝีปากของเขา เรื่องจริง ฉันไม่ได้ฝันไปจริงๆ... ฉันโผเข้ากอดวายุ ใบหน้าฉันแนบกับแผ่นอกเปลือยเปล่าของเขา หูของฉันได้ยินเสียงหัวใจของเขา "ฟ้า..."

ได้โปรดอย่าทำให้ความรักของเรา เป็นดั่งโศกนาฏกรรมของจูเลียตเลย Please don't make our love like the tragedy of Juliet "ได้โปรดพระผู้เป็นเจ้า ช่วยบอกข้าที ข้าจะต้องทำอย่างไรให้ความปรารถนานั้นเป็นจริง? มันช่างเป็บปวด ทรมานและทำได้เพียงร่ำไห้กับท้องฟ้ายามค่ำคืน หากแม้ว่าคำสาบานแห่งรักนั้นยังไม่แน่นอน ข้าก็ไม่มีอะไรจะเสียอีกต่อไปแล้ว" ครั้งสุดท้ายที่เห็นหน้ากันคือเราเพียงแค่จูบลา ครั้งสุดท้ายที่ยิ้มให้กันคือเราเพียงแค่กำลังโกหกผู้คนมากมาย ครั้งสุดท้ายที่เราจับมือกันคือตอนที่เขานั้นกำลังทุกข์ใจ แต่ไม่ว่าจะครั้งไหนก็ตาม เราก็ไม่เคยแม้แต่จะบอกว่ารักกัน ...จนกระทั่งวินาทีสุดท้ายก็ตาม...

ในโลกนี้ไม่มีใครสามารถย้อนกลับไปแก้ไขความผิดพลาดในอดีตได้ มนุษย์จึงจำเป็นต้องเรียนรู้การให้อภัย การให้อภัยทำให้ตระหนักถึงความมนุษย์ในฐานะสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีวันสมบูรณ์แบบ ทุกคนมีโอกาสทำเรื่องผิดพลาดได้ทุกขณะ แต่ความผิดพลาดเหล่านั้นสามารถเรียนรู้ ทำความเข้าใจและหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดกระทำผิดซ้ำในอนาคต เมื่อปล่อยวางอดีตไว้ได้จะทำให้มีเวลาโฟกัสกับสิ่งสำคัญในชีวิตมากขึ้น เป็นการให้โอกาสตัวเองใช้ความผิดพลาดเป็นประสบการณ์ เรียนรู้ที่จะเติบโตและก้าวไปข้างหน้าโดยไม่เสียใจและเจ็บปวดอีกต่อไป นิยายเรื่องนี้จะพาคุณนักอ่านพบกับเรื่องราวความรัก ความแค้น และความผูกพันของตัวละครที่เป็นโศกนาฎกรรมความรัก และเป็นเรื่องแรกของผู้เขียน นาม “ลันลาบายหมายเลขแปด” เรื่องราวจะเป็นอย่างไร ฝากติดตาม และคอมเม้นท์ติชมกันได้เน่ออออ

การที่เราเลิกกันไปโดยไม่รู้เหตุผลว่าเลิกเพราะอะไร ??... ทุกอย่างมันคาใจทั้งเขาและเธอ การกลับมาเจอกันอีกครั้งนี้เหมือนพรหมลิขิตหรือ... อะไรกัน(?)

เมธาวีนักศึกษาสาวเพิ่งเรียนจบหมาดๆ ความฝันที่อยากเริ่มต้นชีวิตด้วยตัวเองต้องพังทลายลง เพราะโชคชะตากลั่นแกล้ง แม่ล้มป่วยหนักจนไร้ที่พึ่ง พ่อไม่อยู่ ญาติไม่เหลือ โชคดีเพื่อนรักของแม่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือทั้งค่ารักษาและให้ที่อยู่อาศัยด้วย เพื่อจะได้สะดวกต่อการรักษาดูแลมารดาเธอ แต่วันแรกที่ก้าวเข้าสู่เมืองหลวงเธอกลับซวยซ้ำซวยซ้อน ถูกโรคจิตจับก้นกลางร้านอาหาร และเรื่องแย่ลงเมื่อความเข้าใจผิดที่ตามมา ชายหนุ่มที่เธอใส่ไม่ยั้งด่าเขาว่า “ไอ้โรคจิต” ที่แท้คือ กรวัฒน์ลูกชายคนเดียวของเพื่อนรักแม่ คนที่เธอต้องมาอาศัยอยู่ด้วยในบ้านหลังเดียวกัน จากวันนั้นเป็นต้นมา ทุกครั้งที่เจอหน้ากัน ไม่เคยมีคำว่า “สงบศึก” ระหว่างทั้งคู่ เรื่องวุ่นๆ มักเกิดขึ้นเสมอ บ้านหลังใหญ่กลายเป็นสมรภูมิย่อมๆ ที่เต็มไปด้วยการปะทะคารมของทั้งสองคน กรวัฒน์ นักธุรกิจหนุ่มผู้เคยเปล่งประกายอนาคตไกล เขาสร้างความสำเร็จด้วยสองมือ แต่เรื่องหัวใจกลับล้มเหลวถูกคนรักหักหลังจนเสียศูนย์ จากหนุ่มหล่อหน้าตาดี กลายเป็นชายหนุ่มซังกะตาย ปล่อยเนื้อปล่อยตัวไม่สนใจอะไรอีก แต่ทุกอย่างเปลี่ยนไปตั้งแต่วันที่ได้เจอกับเมธาวี หญิงสาวที่มองเขาเป็นแค่ไอ้โรคจิต คำพูดแรงๆที่ทิ่มแทงหัวใจ มันได้สติเขาอยากลบคำสบประมาทนั้น

Love plan ผิดแผน แพลนรัก ซูฉิงลี่ ได้พบปิศาจในคราบเทพบุตรอย่าง เฉิงอวี้ บุคลิกของเขาตรงตามบทบาทในนิยายที่เธอกำลังแปลอยู่ ทั้งสองถูกวางยาและพลาดพลั้งมีค่ำคืนที่แสนเร่าร้อน แถมเขายังเรียกร้องความรับผิดชอบจากเธออีกแหนะ!! ********** Unintentional love รักที่ไม่ได้ตั้งใจ เพื่อนสนิทของ ‘เซวียนลู่’ กำลังหลบหนีจากคดีฉ้อโกง หญิงสาวได้พบ ‘ฟู่อวี๋เสียน’ และลากเขากลับอพาร์ทเม้นเพราะคิดว่าเขาเองก็กำลังหลบหนีและไม่มีที่ไป ใครจะรู้ว่านี่คือกับดักของเขา เรื่องเข้าใจผิดและความวุ่นวายระหว่างคนทั้งสองก็ยังไม่คลี่คลาย เช่นกันกับที่เซวียนลู่ซึ่งอยู่ๆ ก็มีอาการคลื่นเหียน ดังนั้นระหว่างให้อภัยเขากับเลือกที่จะเดินจากเขาไปหญิงสาวควรเลือกข้อไหนดี!!! ********** เงาบาป ฟางฉีหนิง เดินทางมายังหมู่บ้านหลินเหยียนแต่แม่กลับไม่อยู่ ยังดีที่พ่อหนุ่มข้างบ้านอย่าง จางหมิงซานให้ความช่วยเหลือ ท่ามกลางสายฝนเทกระหน่ำ ความลับค่อยๆ ถูกเปิดเผย เบื้องหลังรูปลักษณ์หล่อเหลาทำให้หญิงสาวหวาดหวั่น แท้จริงแล้วสิ่งที่เห็นตรงหน้า เป็นความจริงหรือภาพลวงก็สุดรู้!!!

รักแรกในวัยเรียน ก่อเกิดเป็นรอยร้าวในหัวใจ กระทั่ง 10 ปีผ่านไป ‘พราวฟ้า' กับ 'ริว' ก็หวนกลับมาเจอกันอีกครั้ง และการพบกันครั้งนี้มันก็มีแต่ความเร่าร้อน (ชุดรวมเรื่องรักฉบับติดเรท 1)

"เธอคือบรรณาธิการที่ตามหาเขาในแสง... เขาคือนักเขียนที่ซ่อนตัวในเงา... แต่เมื่อทั้งสองพบกัน บทใหม่ของชีวิตกำลังจะเริ่มต้นขึ้น

'แพรไหม' เลขาสาวสุดสวยของนักธุรกิจหนุ่ม 'จอมทัพ' ความสัมพันธ์ระหว่างเลขาสาวและเจ้านายหนุ่มจอมเนี้ยบต้องเปลี่ยนแปลงไปในชั่วข้ามคืนเพียงเพราะการไปดูงานต่างจังหวัด...

ตัวร้ายในละครอย่างเขาที่เป็นขวัญใจของใครหลาย ๆ คนแต่กับเธอเขาคือตัวร้ายที่ร้ายยิ่งกว่าซาตานเสียอีก ทำไมต้องวนมาเจอกันอยู่เรื่องทั้ง ๆ ที่เธออยากเจอพระเอกไม่ได้อยากเจอตัวร้าย

เขายอมแต่งงานกับผู้หญิงที่ตัวเองตราหน้าว่า 'ร่าน' เรียกร้องบทสวาทจากเธอทุกค่ำคืน แม้จะมีทะเบียนสมรสเป็นพันธะ แต่สิ่งที่เขาทำกับเธอ ไม่ใช่ในฐานะ 'เมีย' แต่เป็นเพียง 'เครื่องระบายความใคร่' เท่านั้น

"ความร้อนแรงแห่งเพลิงร้อน ดับได้ด้วยเพลิงรัก" คุณเชื่อเรื่อง “รักแรกพบ” ไหมคะ คุณเชื่อไหมว่า “หากคู่กันแล้ว..ย่อมไม่แคล้วกัน” และ.. คุณเชื่อไหมว่า “บางคน..ยอมละทิ้งความรัก..เพราะหน้าที่” ความรัก..เป็นสิ่งที่สวยงาม ไม่ว่าความรักนั้นจะเกิดขึ้นเพราะสาเหตุอะไร เกิดเพราะความจำเป็น เกิดเพราะหน้าที่ หรือว่า..เกิดเพราะหัวใจบงการ ทุกอย่างนั้นก็ล้วนเรียกว่า “ความรัก” ไม่มีผิดเพี้ยน บางแง่มุมของความรักที่ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ ไม่ว่าจะเป็น “อารัทธา – ฮาน่า” หรือว่า “ธาธี – มิลาน” ล้วนแต่ต้องพบเจออุปสรรคขวากหนามก่อนที่จะพานพบความหอมหวานที่เปรียบดั่งน้ำทิพย์รินรดหัวใจ