โรแมนติก

เพราะถูกคู่หมั้นและรุ่นน้องคนสนิททรยศหักหลัง ดารัณญา จึงหนีไปเลียแผลใจไกลยังเชียงคาน เมืองเล็กๆ ทว่ายังคงไว้ซึ่งขนบธรรมเนียมประเพณี แถมยังทำให้หัวใจที่แตกสลายกลับมาเต้นได้อีก เพราะ เขา คนที่ถูกเธออ้างว่าเป็น แฟนใหม่ต่อหน้าอดีตคู่หมั้น *คนสองคน เมื่อได้มีโอกาสใช้เวลาร่วมกัน ในบรรยากาศสวยงามและเป็นใจ มีหรือหัวใจที่อ่อนแอจะไม่อ่อนไหว *ใครที่ชอบแนวฟิลกู๊ด เรียบเรื่อย ดราม่านิดหน่อย พระเอกพูดจาคะขา มีมุขหยอดจีบกันไปมาคุณเลือกถูกแล้วค่ะ นิยายเรื่องนี้ตอบโจทย์ค่ะ “เชื่อแล้วว่าฮ็อตจริง” เมื่อแขกเดินกลับไปเขาจึงเอ่ยแซวคนตัวเล็กที่ทำหน้าที่ปิ้งย่างด้วยใบหน้าเรียบเฉย แต่มือที่ยังพาดบนไหล่กลับไม่ยอมเลื่อนออก “ช่วยไม่ได้ ก็คนมันสวย” เธอพูดทีเล่นทีจริงแล้วใช้มือสะบัดผมทำท่าประกอบ จนชายหนุ่มอดหมั่นไส้ไม่ได้ ยื่นมือที่พาดบ่าไปลูบผมเธอเบาๆ “ใช้พี่เป็นข้ออ้างห้ามผู้ชายมาจีบแบบนี้พี่จะคิดจริงแล้วนะ” “พูดแบบนี้ตกหลุมรักรัณแล้วเหรอคะ” เธอเอี้ยวตัวช้อนตาขึ้นมองใบหน้าครึ้มเคราอย่างยั่วยวน นัยน์ตาคมจ้องเธอกลับอย่างไม่แพ้เช่นกันกลับเป็นฝ่ายเธอเสียเองที่หลบสายตาคู่นั้นวูบ

เมื่อเขาเข้าหาเธอด้วยความแค้น แต่เธอกลับรักเขาหมดหัวใจ เกมแค้นนี้จะจบลงเช่นไร เมื่อคนหนึ่งแค้น แต่อีกคนหนึ่งรัก

“ถ้าไม่อยากสัก...เธอจะกลืนฉันแทนก็ได้” เสียงทุ้มต่ำกระซิบข้างใบหู ขณะที่ปลายนิ้วของเขาไล้วนตรงกลางเรียวขาเธอ พร้อมเสียงเครื่องสักที่ยังสั่นครืดอยู่ข้างลำตัว เขาไม่ได้มาขอรอยสักธรรมดา เขาต้องการ "รอยที่ไม่มีวันลบออก" และร่างกายของเธอ...ก็คือผืนผ้าที่เขาเลือกจะจารึกมันไว้ คืนเดียว กลายเป็นพันธะตลอดชีวิต และเมื่อเธอยอมให้เขา ‘สักตรงด้านในต้นขา’ เธอก็ไม่มีทางหนีจากเขาได้อีกเลย “อ๊ะ...เดี๋ยว...ฉันจะเสร็จ” “ก็เสร็จไปสิ...แตกใส่นิ้วฉัน ตอนที่เข็มมันกดชื่อฉันลงในตัวเธอ” “จำไว้ เด็กดี เครื่องนี้ไม่ใช่ของเธอ ร่างเธอก็เหมือนกัน”

ความรักที่จริงใจแต่กลับซ่อนไว้ซึ่งกับดักลวง หญิงสาวผู้มอบกายถวายใจโดยไม่รู้ว่ารักครั้งนี้จะนำพาเธอไปสู่ ห้วงเสน่หาที่อันตราย เมื่อเขาต้องเลือกระหว่างไฟรักที่เผาผลาญ...กับการแก้แค้นที่ฝังลึกในอดีต... หญิงสาวผู้มอบกายใจ...เพื่อบูชาแด่ความรักครั้งแรกและครั้งเดียวของเธอ โดยไม่รู้ว่ามันคือกับดักลวง ที่กักขังเธอไว้ในห้วงเสน่หาของเขาไปตลอดกาล ซึ่งมันจะนำพาเธอไปสู่หรือรอยแผลลึกที่หัวใจมิอาจลืมเลือน...

“ผู้หญิงนี่เอามาทำอะไรได้บ้างเล่า...ถ้าไม่จับลงนอนหงายแล้วเราอยู่ข้างบนน่ะ ฮึ...นายบอกฉันทีเถอะ...หรือนายจะให้ฉันเอาแม่คนนั้นมานั่งไว้บนแท่นปูผ้าขาวลาดกราบวันละสามเวลา จะได้เจริญกับตัวเอง” คำพูดอย่างผยอง ดูหมิ่นนี้ ออกจากปากเขา ภิไธย หนุ่มเข้าขั้นเศรษฐี ปากร้าย เอ่ยถึงผู้หญิง ช่างไม่น่ารัก ส่วนเธอ เกนเกด คือผู้หญิงคนนั้น คนที่มีงาน นางรำ เป็นอาชีพ เธอรับงานรำตามแต่คนจ้าง งานที่เป็นเงิน เธอมีสโสแกนว่า ไม่ใช่แค่เพียงอาชีพ แต่คือลมหายใจ เธอมองงาน เป็นลมหายใจ!!! และเพราะต้องรักษาลมหายใจทั้งของตัวเองและญาติผู้ใหญ่รวมถึงคนรักที่บาดเจ็บสาหัสมาจากสงครามชายแดน ทำให้เธอรับการว่าจ้างจาก ชนา ไปรำอวยพรวันเกิดให้กับภิไธย จุดเริ่มต้นของมนตรา ที่สอนบทเรียนให้ชายหนุ่มผู้หยิ่งผยองยอมรับว่าหัวใจที่มีขนาดก้อนเนื้อเท่ากำปั้นนั้นสำคัญเพียงใด เธอขายศิลปะการร่ายรำ สมคำว่า นางรำ แต่เธอไม่มีวันขายหัวใจ ที่มันหมายรวมถึงคำว่าศักดิ์ศรี พบกับเธอ เกนเกด สาวสวย หัวใจทระนง ใน นางรำ

เมื่อคาสโนว่าตัวพ่อต้องแต่งงานกับ 'ยัยอ้วนข้างบ้าน'ตามคำทำนาย หญิงสาวที่เขาเคยมองว่าไม่มีอะไรน่าประทับใจนอกจาก บ้านอยู่ติดกัน และที่สำคัญเขาไม่รู้ว่า เธอคือคนที่ช่วยช่วยชีวิตเขาเอาไว้

"มึงมันหน้าด้าน! แย่งผัวชาวบ้าน!" เสียงแหบพร่าดังเสียดแทงแก้วหู ราวกับมีใครมากระซิบข้างหูด้วยความเคียดแค้นผีร้ายตนนั้นชี้หน้าด่าทอไหมด้วยความเกลียดชัง "กูขอให้ชีวิตมึงมีแต่ความฉิบหาย! เรื่องย่อ ครบรอบวันเกิดอายุ 25 ปีของไหมเธอได้รับการเซอร์ไพรส์ขอแต่งงานจากแฟนหนุ่มที่คบหาดูใจกันมา 2 ปี หลังจากนั้นชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไป ใครๆ ก็บอกให้ระวังช่วงเบญจเพสแต่ใครจะไปรู้ว่ามันจะหนักขนาดนี้

คำโปรย: ถ้าเธออยากสนิทกับพี่ขนาดนั้น ได้เดี๋ยวพี่จัดให้... เมื่อแคนดี้คลั่งรัก "ฉันสัญญากับตัวเองไว้เลยนะ ไม่ว่าเขาจะต้องการสิ่งใดฉันจะให้เขาหมดทุกสิ่ง ไม่ว่าดาวหรือเดือนฉันก็จะสอยมาให้เขาจนได้ ขอแค่เขาบอกฉันมาแค่คำเดียวฉันจะทำให้หมดทุกสิ่งเลยนะ” แคนดี้พูดด้วยแววตามุ่งมั่นเอาจริงราวกับคนที่กำลังตกหลุมรักหนักมาก เมื่อทันศิลาคลั่งรัก ถ้าเธออยากเป็นเมียไอ้ขี้คุกแบบฉันจริงๆ ฉันจะช่วยสงเคราะห์ให้

เส้นทางการเป็นจิตแพทย์ของ ‘แสนดี’ เธอตั้งใจเรียนเพื่อใครบางคนที่จากไป เธอหวังว่าจะช่วยรักษาจิตใจที่บอบช้ำของคนไข้ได้ และหนึ่งในคนไข้ที่เธอปฏิเสธที่จะทำการรักษามาตลอดนั่นคือ ‘หมอปืน’ อดีตนายแพทย์ หรือชายคนรักของเพื่อนสนิทผู้ล่วงลับ เขาเสียสติหลังจากที่ ‘ญะญ๋า’ จากทุกคนไปอย่างไม่มีวันหวนคืน “ฉันจะรักษาหมอปืนให้หาย แกไม่ต้องเป็นห่วงนะญะญ๋า...” (ตอนจบแบบเก่า-old ending) เตือนเพิ่มเติม!! : เรื่องนี้เป็นนิยายสะท้อนสังคม เนื้อหาบางช่วงบางตอนค่อนข้างหดหู่ใจ ชวนให้จิตตก นักอ่านท่านใดที่รู้ตัวว่าจิตใจบอบบาง อ่อนไหวง่าย แนะนำให้ข้ามเรื่องนี้ไปเลยนะครับ ด้วยรักและห่วงใย

เสียงตีดังเพียะ ดังออกมานอกห้อง คนข้างนอกต่างสงสารคนในห้องจับใจนัก ทำไมนะทำไม น้องครีมต้องทนถึงเพียงนี้ คนข้างนอกห้องต่างภาวนาให้พายุอารมณ์ของคนในห้อง สงบลงโดยไว ภาวนาให้ทุกอย่างจบลงอย่างรวดเร็ว ก่อนที่คนที่ถูกกระทำ จะบอบช้ำไปมากกว่านี้

จากเด็กหญิงเล็กๆ ที่ได้รับการปลุกปั้นขึ้นมาเป็นนักร้องเสียงทองสุดสวยแห่งยุค พิจิกา โลดแล่นไปตามจังหวะเสียงเพลงจนถึงจุดสุดยอดในชีวิต และเส้นทางนั้นก็ไม่ได้งดงามเสมอไปเมื่อ สุวิชา ชายหนุ่มรูปงามก้าวผ่านมา เขาไม่ได้เป็นเทพบุตรสำหรับเธอ แต่เป็นมารร้ายที่ทำให้เธอตระหนกตกใจสุดขีด เขาทำให้จังหวะเพลงชีวิตของเธอผิดเพี้ยนไป กว่าเธอจะรู้ว่ามารร้ายมีหัวใจรักมั่นคง...ก็เกือบจะสายเกินไป พิจิกา สาวน้อยวัยเยาว์ผู้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่ง นักร้องยอดนิยม แห่งยุคเพราะการผลักดันของคนเป็นแม่ เมษา สุวิชา ผู้ชายหนุ่มโปรไฟล์ดี แต่เพราะหลงทระนงเกินทำให้ชีวิตคู่ครั้งแรกพังพินาศ จนมาพบเธอ พิจิกา ส่าวน้อยวัยใส เขาล่วงเกินเธอเพราะเข้าใจผิด แต่เมื่อรู้รส รู้รัก เขาพบว่ามันคือ ความรัก มิใช่แค่ใครใหลหลง พิจิกาคือเมีย...ไม่ว่าเธอจะหนีแคไหน เขาจะตามเธอ...กลับมาสู่ชีวิต

เมื่อสองหัวใจที่ไม่คิดจะพบกัน กลับถูกชะตาลิขิตให้ผูกพันกันอย่างไม่มีทางหลีกเลี่ยง ความแข็งกระด้างจึงถูกละลายด้วยไฟรักร้อนแรง ท่ามกลางความขัดแย้งและความแค้นที่ฝังรากลึก กลับกลายเป็นบ่อเกิดแห่งความรักอันร้อนแรง เมื่อหญิงสาวต้องเผชิญหน้ากับบทลงโทษจากชายผู้มีอำนาจที่เธอไม่เคยรู้จัก ทว่าภายใต้ความแข็งกระด้างและท่าทีเย็นชา กลับซ่อนเร้นความปรารถนาอันลึกซึ้งที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่ง ชิดชนก หญิงสาวผู้ต้องเผชิญกับสถานการณ์อันเลวร้าย เมื่อโชคชะตานำพาเธอมาพบกับ ภาดา พ่อเลี้ยงหนุ่มผู้ลึกลับและทรงอิทธิพล ผู้ซึ่งเข้ามาเปลี่ยนแปลงชีวิตเธอไปตลอดกาล จากบทลงโทษที่แสนเจ็บปวด ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความผูกพันที่ยากจะต้านทาน ท่ามกลางความขัดแย้งและการต่อต้าน หัวใจของทั้งสองกลับถลำลึกสู่ห้วงรักที่แม้แต่พวกเขาเองก็คาดไม่ถึง

เธอเป็นเจ้าสาวเพราะสถานการณ์บังคับ ส่วนเขารับเธอเป็นเมียด้วยความโกรธแค้นที่ถูกหักหลัง ==== "ลองเข้ามาสิ ฉันเอานี่ฟาดหัวคุณแน่" "คุณไม่กล้าหรอก" "จะลองดูไหมล่ะ คิดจะใช้กำลังกับฉันงั้นหรือ ฉันยอมตายซะดีกว่า" "แต่ผมเป็นผัวคุณ อยากจะมีอะไรกับคุณเมื่อไหร่ก็ได้ ทีกับผู้ชายคนอื่นคุณยังไปนอนกับมันได้" "ฉันไม่ได้ทำ!" ไม่มีอะไรจะทำให้โกรธมากไปกว่าถูกกล่าวหาโดยไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้งอีกแล้ว พุดธิดาสติขาดผึง ปาโคมไฟราคาแพงใส่เขา เฉียดศีรษะปณิณไปนิดเดียว "นี่คุณกะจะฆ่าผมเลยหรือไง"

ด้วยพันธะสัญญาของบรรพบุรุษ ทำให้เขาต้องถูกเธอชี้นิ้วเลือกมาจากบรรดาพี่น้องทั้ง 5 คนและยัดเยียดหน้าที่สามีให้ ด้วยความรักที่มอบให้เขาตั้งแต่แรกเห็น ทำให้เธอยอมทำตามความต้องการของบรรพบุรุษด้วยความเต็มใจ เมื่อคนหนึ่งแสนจะเต็มใจ แต่อีกคนหนึ่งกลับเต็มไปด้วยความเกลียดชัง นรกบนดินจึงอุบัติขึ้น...!

ความสัมพันธ์ของทั้งสองเริ่มต้นในคืนร้าว มีลูกเป็นพันธะ และเป็นโซ่ตรวนผูกเขากับเธอไว้ด้วยกัน

เขมชาติไม่รู้หรอกว่าผู้หญิงทุกคนจะเหมือนกับมารดาหรืออดีตภรรยาของเขาหรือไม่ แต่ความผิดหวังทำให้เขาเป็นคนเย็นชาและเฉยเมยกับทุกสิ่งทุกอย่าง จวบจนพบกับเธอ... ลูกหนี้ของผู้เป็นป้า ที่ต้องตกเป็นเมียของเขาอย่างคาดไม่ถึง ไม่รู้ทำไมยิ่งใกล้ชิดเธอมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรักเธอมากขึ้นเรื่อยๆ และในที่สุดเขาก็ได้พิสูจน์ว่าผู้หญิงทุกคนไม่ได้เหมือนมารดาหรืออดีตภรรยาของเขาที่ทิ้งเขาไปอย่างไม่ไยดีเลยสักนิด... ปิ่นปัทมาไม่รู้ว่าสิ่งใดกันแน่ที่ชักนำให้เธอได้มาเจอกับเขา ผู้ชายเย็นชาที่ไม่ยอมพูดจา เอาแต่ใจตัวเอง แต่ทำไมไม่รู้ เธอถึงได้ตกหลุมรักผู้ชายเย็นชาคนนี้นัก ในเมื่อตกหลุมรักสามีของตัวเองไปแล้ว เธอจึงต้องทำทุกวิถีทางให้เขากลับมาเป็นผู้ชายที่อ่อนโยนและรักเธอสุดหัวใจให้จงได้...

เขากับเมย์เป็นแฟนที่เปิดเผย ไม่เคยมีความลับต่อกันและไม่เคยปิดกั้นอิสระของกันและกัน ไม่ว่าเรื่องใด แม้กระทั่งเรื่องเซ็กส์ก็ยังเปิดโอกาสให้แต่ละฝ่ายสนุกและเรียนรู้กับคนที่ตัวเองชื่นชอบ เรียกง่ายๆ ว่า ความสัมพันธ์ของเขากับเมย์ เป็นความสัมพันธ์แบบเปิด ทั้งคู่สามารถไปมีอะไรกับใครก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเอากับแฟนตัวเอง เพราะเชื่อว่ามันคือรสชาติใหม่ๆ ที่สามารถลองได้เรื่อยๆ เพื่อความสุขของตัวเอง แล้วแบบนี้ เมื่อแฟนสาวไม่อยู่บ้านหลายวัน หล่อนยังมีแก่ใจส่งเพื่อนมาให้แก้เหงา เขาหรือจะอยู่เฉยได้ ก็คงต้องตอบสนองความใจดีซะหน่อย แค่คิดใจก็หวิว หากได้เจอเพื่อนหล่อนคงยิ่งกว่าหวิวเป็นแน่... ** พลอยมาอาศัยอยู่บ้านของเมย์เพื่อนสาวคนสนิท เป็นการชั่วคราวช่วงกำลังหาหอพัก หล่อนได้รับการดูแลจากพี่เดช แฟนหนุ่มของเมย์เป็นอย่างดีแบบอิ่มเอมและมีความสุขจนล้นทะลักทุกวันเป็นเวลาร่วมสัปดาห์ ลีลาการดูแลของพี่เดชทำหล่อนลืมความทุกข์ใจที่โดนผัวแก่สลัดรัก ยัดเยียดให้เป็นแม่หม้ายตั้งแต่อายุยังน้อย หล่อนได้กลับมาใช้ชีวิตวัยรุ่นในรั้วมหาวิทยาลัยอีกครั้ง ในขณะรอให้เปิดเทอมหล่อนมีเวลาว่างทำสิ่งที่ชวนตื่นเต้นกับเพื่อนบ้านที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ใหม่ และไม่คิดว่าการทำความรู้จักของหล่อนกับเขาจะสนุกสุดเหวี่ยงและน่าตื่นเต้นถึงเพียงนี้

ก้าวแรกของการมาเยือนคฤหาสน์ตระกูลเหยียน เฉินซี ได้พบกับคุณอาเหยียนของเพื่อนรัก เหยียนเฉิงอวี่ ในค่ำคืนมืดมิดคุณอาเหยียนสุดหล่อกลับมายืนข้างหน้าต่าง มองมาด้วยท่าทีลึกลับน่าสงสัย เช้าวันต่อมากลับเกิดคดีฆาตกรรมขึ้น อีกทั้งเขายังปฏิเสธว่าไม่ได้ออกไปจากห้องทั้งคืน!!! ความลึกลับในตัวชายหนุ่ม บวกกับสถานการณ์ที่ทำให้หวาดระแวง หญิงสาวจะทำเช่นไรเมื่อมี ‘เงา’ บดบังสตินึกคิด ภาพลวงตาที่เห็นกับโลกแห่งความเป็นจริงอันอ้างว้าง แท้จริงแล้วสิ่งไหนคือจริงและสิ่งไหนคือเท็จ ตัวตนของเหยียนเฉิงอวี่ที่คล้ายมีสองบุคลิก กับความทรงจำที่เต็มไปด้วยความวาบหวาม หัวใจที่โหยหาเรียกร้องให้พาตัวเข้าใกล้เขา โดยไม่รู้เลยว่าแท้จริงแล้วตัวเธอถูกเขาล่อลวง หรือเป็นเขาเองกันแน่ที่ถูกเงาลวงบดบัง

ความสุขจากสิ่งที่ยื้อแย่งเขามา จะต่างอะไรกับการอยู่บน ‘วิมานเพลิง’ “เพราโพยม” จิตกรสาวมากความสามารถ เส้นทางชีวิตเต็มไปด้วยเกียรติยศและชื่อเสียง มีทุกสิ่งที่ปรารถนา ยกเว้น... ความรัก และเมื่อความรักโบยบินมาพบพาน รักของเธอก็ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ ทว่ากลับถูกโรยด้วยความงดงามของกลีบดอกงิ้วที่ฉาบไว้ด้วยหนามแหลมคม และร้อนแรงราวอยู่ในกองไฟ “ปราณรต์” ช่างภาพหนุ่มรูปหล่อ ความรักของเขา... เหมือนสายลม ที่พร้อมจะพัดพาให้ความเย็นชื่นใจ และโหมกระหน่ำทำลายไม่หลงเหลือ ++ “ผัวก็เหมือนแปรงสีฟัน ของส่วนตัว ต้องใช้คนเดียวเท่านั้น ไม่ใช่ของที่ใครจะยืมไปใช้ชั่วครั้งชั่วคราว แปรงสะอาดหายคันแล้วก็เอามาคืน” “ฉันไม่ได้ต้องการเงินของคุณ! จำเอาไว้! ไม่ต้องมาซื้อผัวฉัน!”

"เขา" ใช้คำว่าบุญคุณเหนี่ยวรั้ง "เธอ" ไว้ทั้งตัวและหัวใจ "ติณณ์" ไม่แน่ใจว่าความรู้สึกที่มีต่อ "โรสิตา" คืออะไร ตอนนี้เขารู้เพียงแค่จะไม่มีวันยอมปล่อยเธอไป