โรแมนติก

แฟนคนแล้วคนเล่าต่างก็มาเพียงลวงหลอกเธอเท่านั้น ชะตากรรมทำให้เธอต้องตาย...เพราะ......โรคหัวใจวายเฉียบพลันเพราะแฟนคนล่าสุด ทิ้งเธอไป ควงกับซีอิ๋ง ตื่นขึ้นมาอีกครั้งเธอกลายเป็นคุณแม่ลูกหนึ่ง

มนทิพย์ฝันถึงหนุ่มสาวคู่หนึ่ง “คุณนพ” เด็กหนุ่มในความฝันทำให้หัวใจของเธอหวั่นไหว โดยเฉพาะดวงตาคมเข้มของเขาที่ฉายแววความรักอย่างเปี่ยมล้มในทุกครั้งที่มองสบมา สิ่งที่เด็กสาวมองเห็น รู้สึก รับรู้ จนแม้กระทั่งนามที่เขาเอ่ยเรียก “ปาริชาต” มนต์ทิพย์กลับรู้สึกว่าทั้งหมดนั้นคือ.. ตัวเธอเอง “ปาริชาต” เจ้าช่อดอกสีแดงเพลิง.. ดอกไม้แห่งการระลึกชาติ กลิ่นหอมแรง.. ทว่ามนุษย์เดินดินหาได้กลิ่นไม่ ด้วยกรุ่นกลิ่นนั้นจรุงใจอยู่ในเพียงเทวโลก แล้วหากมีเจ้าช่อดอกสีแดงเพลิงเป็นสื่อเล่า.. สิ่งนั้นจะเกิดขึ้นได้ไหม

“หล่อนไม่อยากให้ฉันไปหรือ” เจ้าของใบหน้าสวยแดงก่ำด้วยพิษไข้ปิดเปลือกตาลง ก่อนจะพยายามลืมขึ้นมองเขา พยักหน้าน้อยๆ บ่งบอกว่าหล่อนต้องการอย่างนั้นจริงๆ นั่นทำให้หัวใจของศรไหววูบก่อนจะเต้นแรงรัวเร็ว เขายิ้มให้หล่อน ประคองสองแก้ม ดวงตาคมแต่หวานไปด้วยความอ่อนโยนจ้องใบหน้าน้อยๆ นั้น “ได้ พี่จะไม่ไปไหน พี่จะอยู่กับน้อง น้องหลับตานะ พักสักหน่อย ประเดี๋ยวค่อยตื่นมากินยาก็ได้ พี่... พี่จะอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน จะอยู่กับน้อง”

‘ภูริภัชร์ พิริยกร’ ชายหนุ่มหล่อมาดขรึม ดุดัน เย็นชา แต่ทว่าเร่าร้อน ไม่ต่างอะไรกับน้ำแข็งกลางไฟ หากแต่สายตากลับมีไว้มองเพียงหญิงเดียว หญิงผู้ที่มีแต่ความพยศผยองใส่เขามาตั้งแต่ต้น ภูริภัชร์ต้องลงทัณฑ์ผู้หญิงอย่างหล่อนให้รู้ว่าเสน่หาและความเร่าร้อนของไฟสวาทที่เต็มไปด้วยรักมันหอมหวานแค่ไหน ‘ยศสิตา อนุนาท’ สำหรับหล่อนแล้ว เขาคือ ‘ไฟเย็น’ เคร่งขรึมเย็นชาเหมือนน้ำแข็งขั้วโลก แต่ทว่ายามใดที่เข้าใกล้ก็พร้อมจะแผดเผาให้แหลกสลายกลายเป็นจุณได้ทุกเมื่อ ยศสิตาพร่ำบอกตัวเองว่า ‘หล่อนเกลียดเขา!!’ เพราะเขาคือผู้ชายอันตรายควรต้องอยู่ให้ห่างมากที่สุดแต่สุดท้ายต้องกลายมาเป็นเจ้าสาวขัดดอกของเจ้าหนี้จอมหื่นอย่างไม่มีทางเลี่ยง

“เมื่อสิงห์หนุ่มได้พบกับนางสิงห์สาวที่คู่ควร จะไม่มีวันปล่อยให้หลุดมือ แม้จะต้องแลกมาด้วยการ 'จี้ ปล้น ข่ม ขย่ม' หรือต้อง 'โยก' กันบ้างบางส่วน เขาก็ถือว่ามันคุ้ม”

เธอคิดว่ามาแค่ชดใช้หนี้ แต่กลับถูก คิดบัญชีด้วยเรือนร่าง…แต่ทำไมเจ้าของผับจอมโหดคนนั้น กลับทำกับเธอเหมือนเป็นแค่ของใช้ ที่จะโยนทิ้งตรงไหนก็ได้? “เธอไม่ใช่แค่ของเล่น… แต่เป็นของหวงของฉัน จำไว้ให้ดี”

คนอื่นเขามีพลังมองเห็นอนาคต แต่เธอดันมีพลังมองเห็น ‘ของลับ’ เพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสภาพการร่วมรักก็ฉายชัดระดับ 4K...!! (หะ...เห็ดไปขึ้นอะไรตรงนั้นเนี่ย...!! ละ...แล้วเม็ดตะปุ่มตะป่ำพวกนั้นมันอะไรกัน...ยี้...นี่มันเห็นพิษชัด ๆ) “แล้วคนนี้...อื้อหือ...ถึงกับคลานสีขาเห่าเป็นหมาไปทั่วห้องเลยหรอเนี่ย...แต่เอ๊ะ!...ละ...เลีย...เลียไปทั่วเลย เฮือก ~~ ตะ...ตรงนั้นกะ...ก็เลียงั้นหรอ!!” เธอรู้หมดว่าผู้ชายคนไหนลีลาเป็นแบบไหนจากภาพนิมิตแถมยังเกลียดพลังพิเศษบ้า ๆ นี่ที่ทำให้เธอต้องมาเห็นฉากร่วมรักและของลับของผู้ชายทุกคน ‘ถุงมือที่ถูกใช้แทนถุงยาง’ เพราะขยาดที่จะต้องแตะตัวใคร แต่สุดท้ายแล้วโชคชะตาก็ดันเล่นตลกกำหนดให้เธอเป็น 'ผู้ถูกเลือก' เพื่อล้างอาถรรพ์คำสาปประจำตระกูลของเขา... เธอเป็นผู้ที่ถูกเลือกจริงหรือ?? และเขาจะแก้อาถรรพ์คำสาปได้หรือไม่??

"บนขอแฟน...แต่ศาลให้ร่างเขามาแทน!" เมื่อสาวมนุษย์ฯ กับหนุ่มวิศวะถูกสลับร่างเพราะปากดีใส่ศาลเจ้า ความรักวุ่น ๆ ปนฮาจึงเริ่มขึ้น พร้อมภารกิจคืนร่างที่อาจต้องแลกด้วย ‘หัวใจ’

เมื่อบุญคุณข้าวแดงแกงร้อนท่วมหัว เมื่อ ‘รัก’ อยู่สูงเกินสุดเอื้อมสอย มันตา จึงตกลงอุ้มท้องลูกให้กับ ตุลย์ ชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมทั้งชาติตระกูลและรูปสมบัติ เขาเป็นทั้งเจ้านาย อาจารย์ และผู้มีพระคุณของเธอ เป็นพ่อของลูกเธอ...แต่ ไม่ใช่ผู้ชายของเธอ เก้าเดือนที่เธอ ‘พลีกาย’ อุ้มท้อง มอบทายาทให้กับเขา สำหรับเธอนั้น มันเกินคำว่า ‘คุ้มค่า’ เพราะการเสียสละในครั้งนี้ ไม่ใช่แค่หลอมรวมเลือดเนื้อเชื้อไขของเขากับเธอ แต่ยังทำให้เธอรู้สึกถึงการ ‘มีเขา’ อยู่ทุกลมหายใจ แม้ในชีวิตนี้ เธอจะไม่ได้ยืนเคียงข้าง ครองคู่กับเขาเลยก็ตาม

เวหาชายหนุ่มผู้ที่ต้องอยู่ด้วยความเดียวดายเมื่อครอบครัวของเขาตายจากไปหมดด้วยน้ำมือพ่อของขนมเทียนหญิงสาวที่ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยแต่เธอต้องมาชดใช้ด้วยร่างกายของเธอให้กับเวหาด้วยการเป็นเมียบำเรอให้กับเวหา

ชายปริศนาบนเตียงในคืนนั้นดันมาเป็นเจ้านายของเธอในวันนี้ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจากความผิดพลาดนำพา แต่โชคชะตาก็เหวี่ยงเขาและเธอให้วนกลับมาเจอกันอีกครั้ง ชายหนุ่มผู้โชกโชนด้วยประสบการณ์รัก แต่กลับต้องมาพ่ายแพ้กับหญิงสาวที่ไม่ปะสีปะสาและด้อยประสบการณ์อย่างเธอ หรือเสือซุ่มเงียบอาจจะกลายร่างเป็นแมวน้อยไปเสียแล้ว

เธอทนยอมรับการดูหมิ่นดูแคลนซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพียงปารถนาเพื่อให้ได้เศษเสี้ยวของความรัก จากคนที่เธอรักบ้างก็เท่านั้น

เรนนี่ที่เพิ่งอกหักมาหมาด ๆ ต้องมาอาศัยอยู่กับผืนป่า...โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าเธอกำลังเดินเข้าถ้ำเสือ คนที่จ้องจะจับเธอกินทุกวัน

เขาให้ลูกน้องจับตัวเธอมา เพราะคิดว่าเป็นนางนกต่อ!! และถ้าเธอไม่สารภาพว่าใครเป็นคนบงการ เขาจะส่งเธอไปขาย

เดือนลดา เทอร์รี่ เมย์ ต้องบากหน้าไปหา เอเดรียน สมิธ เจ้าของโรงแรมหรูและบ่อนคาสิโนชื่อดังในลาสเวกัส เพื่อขอให้เขาลดหย่อนหนี้แก่มารดาบุญธรรม แต่สิ่งที่หญิงสาวได้รับกลับเป็นคำดูถูกเหยียดหยามจากเจ้าพ่อคาสิโนเขามองเธอเป็นผู้หญิงหิวเงิน ไร้ยางอาย และสิ่งที่มาเฟียหนุ่มผู้เย็นชาและทระนงจะช่วยเหลือได้ คือการยื่นข้อเสนอให้เธอเป็น นางบำเรอของเขา!!!

เธอคือของขวัญที่เพื่อนรักส่งมาให้เขาจะทำอย่างไรกับเธอดีนะ แม่สาวไซด์ไลน์ที่แสนไร้เดียงสา อย่างเหลือเชื่อเธอมอบความบริสุทธิ์ ให้เขา มอบรอยยิ้มให้กับเขาเขาแหกกฎทุกอย่างของชีวิตตั้งแต่พบเธอทำให้เขาพบกับคำว่ารักแรกพบ ทว่าเธอคือจอมดื้อดึง ที่เขาไปขอซื้อเธออีกครั้งเธอกลับไม่ยอม ขาย แล้วเขาจะทำอย่างไรดีหนอ หมออาตม์ต้องประสบภาวะปัญหาหัวใจ เพราะเพื่อนชี้แท้ๆ เลยเชียว! อีกเรื่องในชีรีส์ คุณหมอที่รัก ต่อจากภรรยาสาวน้อยค่ะ ^^ ฝากด้วยนะคะ

“แม่คุณเอ๊ย… น่าลงลิ้นสุดๆ… ” คาร์ลอสมองร่องกลีบอวบอูมเหมือนกลีบส้มโอประกบกัน กดลิ้นลากเลียเสยขึ้นเป็นจังหวะยาวๆ ตามรูปทรงของกลีบสาวแล้วขยี้ย้ำๆ ที่ส่วนปลาย จู่โจมเม็ดเสียวจนน้ำคาวใคร่กะปริบเยิ้มออกมา “อูยยยย… ไม่ไหวแล้วค่ะบอส… ” สะโพกของริตาขยับส่าย ข้างในเริ่มปั่นป่วน “หอมจังที่รักจ๋า… กลีบอ้าสวยมาก ยิ่งเลียยิ่งอร่อย… กลิ่นคาวแบบนี้แหละผมชอบนัก” บอสหื่นก้มลงเอามือแบะง่ามก้น ซุกไซ้ใบหน้าลงมาแนบเคล้า สูดกำซาบกลิ่นสาบสาวหอมกรุ่นคัดหลั่งออกมาจากบริเวณจุดเร้นลับของริตา เป็นกลิ่นที่น่าเสน่หา เป็นกลิ่นที่ปลุกกระตุ้นอารมณ์ทางเพศสุดๆ…

ระหว่างโลกแห่งความจริงกับดินแดนแห่งความหวัง ระหว่างใจที่เริ่มผูกพัน กับเวลาอันจำกัด เมื่อเธอจำต้องเลือกลับไป เขากลับเลือกเสียสละความเป็นนิรันดร์ รักแท้จะยังงดงามอยู่หรือไม่ "ทาโร่ต์ ทำนายรัก" คำทำนาย และความหมายของคำว่า พรหมลิขิต ที่อาจไม่ได้เขียนไว้บนฟ้า แต่เขียนไว้ในหัวใจทั้งสองดวง

อธิปหลบฉากอยู่อีกด้านของสวน เขามองเห็นร่างโปร่งบางที่เดินออกมาจากบ้านหลังสวยแล้วถึงกับกลืนน้ำลายลงคอด้วยความกระหาย ชัชญาอยู่ในชุดสบายๆ ด้วยกางเกงขาสั้นโชว์เรียวขาผ่องสวยที่เขาต้องกลืนน้ำลายติดกันหลายครั้ง เสื้อยืดเอวลอยพอดีตัวรัดรึงส่วนสัดยวนตา อกเป็นอก เอวเป็นเอว เธอเป็นคนแขนขายาวแต่ไม่ได้ดูเก้งก้าง ดูกลมกลึงนุ่มนิ่มน่ารัก เรือนผมสลวยสีน้ำตาลเข้มที่ดัดเป็นลอนสวยถูกมัดเอาไว้หลวมๆ กลางกระท่อม ทำให้เธอดูอ่อนเยาว์เหมือนเด็กอายุสิบเจ็ดย่างสิบแปดที่เพิ่งแตกเนื้อสาว หญิงสาวทิ้งตัวลงนอนบนเตียงผ้าใบตัวใหญ่ ทำให้ร่างของเธอดูเล็กนิดเดียว มือบางหยิบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมาอ่านอย่างแสนสบาย อธิปจ้องมองหญิงสาวไม่วางตาด้วยความเผลอไผล เธอน่ามองชะมัด มองยังไงก็มองไม่เบื่อ ชายหนุ่มดึงบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ พิงหลังไปกับต้นไม้ใหญ่ สายตายังจับจ้องเธอไม่วาง แล้วคนน่ารักก็ค่อยๆ เผลอหลับไปทั้งๆ ที่ยังจับหนังสือเอาไว้ หนังสือเล่มเล็กของเธอจึงตกลงข้างตัวเพราะมือบางค่อยๆ คลายออก หลังจากเข้าสู่ห้วงนิทรารมย์อันแสนสุข ร่างสูงเพรียวเคลื่อนตัวว่องไว ค่อยๆ เดินไปหยุดยืนอยู่ข้างๆ เตียงผ้าใบของหญิงสาว

“พี่พอลไม่มาส่งลูกหน่อยเหรอคะ” รัตนาพูดให้ได้ยินกันเพียงสองคน เพราะถ้าพอลี่ได้ยินคงร้องโวยวายปฏิเสธอีกเป็นแน่ “ไม่ใช่ลูกพี่ นั่นเป็นลูกของเคต่างหาก” ด้วยความน้อยใจ จึงทำให้พูดแบบนี้ออกมา “ก็ดี งั้นอย่ามายุ่งกับต่อและลูกอีกแล้วกัน” ในเมื่อเขางอนได้ เธอก็งอนได้เหมือนกัน มีอย่างที่ไหน ลูกของตนยังยกให้เป็นลูกคนอื่น พอลได้ยินดังนั้นก็รีบลงรถมาส่งลูกสาวทันที แต่ก็ยังคงความหน้าบึ้งไว้เช่นเคย “ส่งก็ส่งสิ”