Novel & Cerita Alamat Short Story Tagalog

Kung nagbarko pa kami, baka abutin ng ilang araw bago kami makarating sa isla. At dahil na sa Mactan Cebu ang airport, kaya kailangan pa naming bumiyahe papuntang Bantayan Cebu, ang sinakyan naming is isang mamahalin din na sasakyan na hindi ko alam kung sino ang may-ari. Nang may nagsalita sa likod ni Greg. “Pinsan, may gani naa namo. Mao ni imong uyab?” Translation: “Pinsan, mabuti naman at nandito na kayo, ito baa ng girlfriend mo?”

LEILA MERCEDEZ POINT OF VIEW "HAPPY? HUH? AKO SOBRANG SAYA KO." "YES, SOBRANG HAPPY." "YOU WANT MORE?" "MAMAYA NAMAN. MAHAPDI NA." "GANUN BA? SORRY, BABE. ANG TAGAL KO NA KASING WALANG SEX. MANIWALA KA MAN O SA HINDI, IKAW PA YUNG HULING INANGKIN KO SA KAMA KAYA NAMAN SINULIT KO TALAGA NGAYON. I LOVE YOU!"

Ysla Bago kami matulog ni Nathan, palagi muna kaming nag-uulayaw, walang palya, walang mintis. Parang ritwal na namin iyon tuwing gabi, isang tahimik ngunit maalab na paalala ng koneksyon naming dalawa. Minsan, kahit sa paggising pa lang, lalo na kung nauuna pa kaming magdilat ng mata kaysa sa pagtunog ng alarm, ay inuulit namin ito na parang hindi sapat ang gabi para iparamdam ang init at uhaw ng isa’t isa.

paalala ng dalaga sa sarili. Hindi makapaniwala si Amara na sa ganitong kapalaran siya babagsak. Nagpakagaga pa siya para isakrispisyo ang pagkabirhen sa isang estranghero tapos gagawin lang pala siyang steak ng isang halimaw. "Grabe, At may halimaw pa pala sa Maynila? Sa Baguio nga na bundok eh walang aswang o monster, tapos ddito pala sa Maynila ang meron, grabe!!"

Tumango ito na nakangiti sa kan'ya at wala naman s'yang nararamdaman na panganib dito kaya ipinagpatuloy n'ya ang pakikipag-usap sa lalaki. "Yup! Para sa anak ko, iha. Mahal na mahal ko ang anak ko kahit masakit sa ulo minsan. Nag-iisang anak ko s'ya at kahit ako ay parang hindi din matanggap na matatalo lamang s'ya ng isang batang babae. When I found out that you are an Altagracia ay nakaramdam ako ng pagkapahiya sa sarili. Altagracia is richer than us—the Carson at hindi basta-basta ang assets na iniwan ng mga magulang n'yo ng kuya mo sa inyo. Itinigil ko na agad ang pagpapaimbestiga sayo ng malaman ko na isa kang Altagracia at sinabi ko na lang sa sarili ko na sa susunod na mag krus ang l

Subalit tila yata medyo kumplikado at hindi niya alam kung paano ito pakikitunguan. Magulo pa ang isip niya ngunit gusto muna niyang i-focus ang isip sa paghahap kay Amara at kapag nakita na niya ito at ang kanyang Mamang. Kasama n'ya ang mga itong haharap sa mga Alquiza upang humingi ng tawad at magpasalamat. _____ ALQUIZA RESIDENT "Ano, anong ibig mong sabihin? Sandali hindi ko maintindihan paanong mangyayari 'yun, hindi ba kasasabi mo lang namatay na ang inyong ama?"

singit ng isa pang kakakabangon lang. "Sige, konting tiis na lang, Maalis lang natin sa landas ni Tita ang mga tinik sa lalamunan niya ay matitikman nyo na rin ang bunos ninyo." Matapos na magsipag kape ay gumayak na ang grupo at iisa ang kanilang destinasyun, ang mansion ng mga Gatchalian. Dapat sana ay isang nakakagulat na pasabog ang balak nila kapag kinasal na ang dalawa ang kaso ay halos dalawang buwan na at magtatatlo na nga next week ay hindi pa rin ikinakasal ang dalawa. Ang balita pa sa kanya ng kanyang asset ay parang may sakit parehas ang mag ama" kuwento pa ng lalaki.

Please take care of yourself, mahal ko. ADEL *** NILUKUMOS niya ang sulat saka ibinato sa isang sulok. Ngunit agad-agad din niyang dinampot at binuklat. "Hindi mo man ako binigyan ng pagkakataong magpaliwanag, Adel! Alam mo naman ang tungkol doon ngunit nanahimik ka imbes na sitahin ako. Mas mabuti pa sanang kinompronta mo ako, binulyawan. Kaysa ang ganitong basta ka na lamang umalis! Tapos may gana ka pang magsabi na ihingi kita ng patawad sa mga Mahal ko sa buhay? Tsk! Tsk! Huwag kang mag-alala dahil talagang babalik ako sa Manila. Dahil mas maraming mga babae roon!"

Kung magsalita ay parang siya pa ang biktima at kami ang nag-imbento ng kuwento. "Ay, Senyorita, huwag ka hong mag-alala," witty kong sagot habang lumalapit sa mesa para kumuha ng baso ng tubig. "Ang mga taga-Batangas ho, hindi mahilig magpalaki ng kuwento. Mas mahilig ho kami sa katotohanan. At tungkol naman sa mga regalo mo, napakaganda ho ng mga paper bags, mukhang mamahalin. Kaya laang, ang alam ko ho kasi, ang sugat ng masasakit na salita, hindi ho natatakpan ng silk scarf o organic tea. Mas mainam pa rin ho ang malinis na konsensya."

“Talaga?” “Yup, in the Philippines. May batang tumulong sa akin noon na bumili ng kape rin sa isang stall sa Pinas, kaya…naalala kita sa kanya.” Kwento niya, “Am I madaldal?” Napakamot siya sa kanyang batok. Nakatingin lang ako sa kanya. May inaalala lang. Para kasing may ganyang eksena rin na nangyari sa akin noon. Pero baka hindi naman.