Alamat Short Story Tagalog นิยาย & เรื่องราว

‘Pwede bang tumingin ka muna sa salamin bago mo siya tawaging pokpok? Gayunpaman, apo niya ito at hindi magandang sabihin iyon. Kaya, ibinulong niya sa sa apo, “Maghintay ka muna, para mas malaki ang tsansa mong manalo.” Sumagot si Angela, “Huwag kang mag-alala, Lolo. Sa aking alindog, ang pag-amo sa lalaking ito ay parang pamamasyal lang sa parke, Angela Seay.

nabuhay ang excitement sa katawan ko habang kinukuwento kung gaano kamangha-mangha para sa akin yung aso. "Normal yun, lalo na kung may lahi yung aso. Baka yung lahi nung aso ay talagang malaki. Hindi mo ba naaalala nung bata ka pa, pumunta tayo sa Baguio kasama ang mama at papa mo, nagpa-picture tayo sa asong malaki. Mas malaki pa nga yata sayo yung aso" naaalala ko nga. Nakita ko iyon sa album namin nang minsan ko itong tignan.

bungad niya "Isang redhorse yung color green naman" "Grabe naman kuya pangalawa mo na ito" "Tangina naman bata ang dami mong reklamo sa buhay" "Alam mo ba masama ang pag inom ng alak?" "Alam mo din ba na masama kapag ginagalit ako?" "Oh! ayan na oh!" abot niya saakin ng redhorse at binigay ko rin ang bayad pinabukas ko na din sakanya ang bote

Baka ang paggawa ng panibagong masasayang mga alaala ang makabura sa pinagdadaanan nitong sakit. "Where do you want to go?" "Ikaw na ang bahala," tugon ng dalaga. "I have a place in my mind, pero ang naiisip ko lang ay malalaking alimango. They also served juicy and tender lobster. Saan kayang lugar 'yon?" "Sa Morato." "Dinala na ba kita roon?" "Ako ang nagdala sa 'yo roon."

Parehong Castellanos lang ang dugo ng dalawa at ayaw kong mangyari kay Alice ang hirap na naranasan ko. Napabuntong hininga ako at tinawag na lang si Arkan. Pinag-ayos ko rin ito. Hindi rin kami nagtagal sa bahay at pinadalhan ko na lang ng mensahe si Alice na magkita kami sa fastfood. Maging si Aldo ay pinadalhan ko ng mensahe kahit pa alam ko namang sasabihin din sa kanya ng driver kung saan kami nagpunta. To: Aldo

AYA’S POV Tatlong buwan. Sinasabi nila na ang oras ang naghihilom sa lahat ng sugat, pero para sa akin, ang oras ay paalala lamang kung gaano kabilis nabubura ang lahat ng pinaghirapan mo. Ang dating amoy ng mamahaling kape at air-conditioned na lobby ng Alvero Grand Hotel ay napalitan na ng sariwang hangin dito sa aming maliit na bayan sa Laguna.

Yatco ang apelyido niya *insert heart emoji* Wala pang isang minuto at tumunog na agad ang phone ko matapos niyang mag-reply. From: Osang Love you, Sis! The best ka talaga! Muwah! Ayan, makakatulog na nang mahimbing si Osang mamaya. Matapos 'yon, isinilid ko na ulit ang phone ko sa aking bag. Habang inililibot ko ang aking paningin dito sa loob ng jeep, napansin kong nakatingin sa 'kin si Manong sa may salamin. Ngayon ko lang napagtanto na hindi pa pala ako nagbabayad ng pamasahe. Dali-dali akong dumukot ng 8 pesos sa loob ng aking bulsa sabay abot sa aking katabi.

sagot naman niya Edi sana all baliw Tinamaan ka dyan, tamaan kita eh. Papansin ka alam mo yun? “Sus sa una lang ‘yan masaya.” Pang-aasar ko, akala mo ikaw lang marunong mang-asar ha. “Hindi noh, aalagaan ko yun.” napataas naman kilay ko Iyan ang imposible “Aalagaan sa umpisa tapos sasaktan sa huli hshshs,” reply ko

KABANATA 1 Sunrise Majika Macario !Macario ! tawag niya sa kanyang asawa nanakit na ang aking tiyan tila Manganganak na ako Tawagin nyo na ang matandang Alabay Sigaw ko Nang marineg ni Macario ang Sigaw ni Adelina ay agad itong nang tungo sa kanilang silid at nakita nya roon na nahihirapan na ang kanyang asawa kaya agad itong Sumigaw sa kanyang Kanang kamay "Masigla ! Masigla ! Halika Pumaroon ka rito"agad naman Pumunta ang katiwala na ang ngalan ay Masigla

mahinang sabi ni Ally nang huminto sila sa isang madilim na bahagi ng kalsada malapit sa hangganan ng Laguna. Ang matandang tsuper ay hindi lumingon. Bahagya lang siyang tumango, ang kaniyang mga mata ay nakapako pa rin sa kalsada na tila hindi interesado sa kung ano ang ginagawa ng dalawa. "Huwag kayong magpasalamat. Ang ginagawa niyo ay para sa hustisya. Matagal na kaming naghihintay ng pagkakataong makabawi sa mga taong sumira sa aming mga buhay."