Ang Aking Mga Magulang Novels & Stories

Maging ang pananalita nito ay desente at pormal, actually hindi nababagay sa bukid. "Joselito... hindi naman. Medyo nanibago lang ako, ang dami kasing tao." "Oh, yes. Of course. Hindi natin patatagalin ang kasiyahang ito. Kakausapin ko ang mga magulang natin para sa bagay na iyan. Sa ngayon, maaari kang magkubli muna. Malayo sa mga nakakarinding panauhin. Ako na ang bahala sa kanila," ngisi nito na medyo hininaan ang boses.

ako. "Hmm, okay lang naman. Eh sila kamusta? May taning na ba ang buhay nila?" Siya na sigurado akong ang tinutukoy ay ang mga magulang namin. I chuckled. Naiintindihan ko naman siya kung ganyan siya sa mga magulang namin. "Hmm, okay naman sila, ganun pa rin" ***

At dahil magka-sosyo ang mga magulang nila sa negosyo at idagdag ang pagdadalang-tao ni Mama, hindi na nakatakas si Papa. And seeing Axl here, standing at his wife’s house reminds me of my father. Paano pag ikinasal kami ni Axl? Parang history repeat itself lang? Mahal na mahal ni Mama si Papa, pero may mahal itong iba. Nasasaktan ako para kay Axl na nito ko lang nakilala. Samantalang ngayon ko lang napagtanto na masakit pala kay Papa ang makulong sa taong hindi na niya mahal na matagal ko nang nakakasama.

saad naman ni papa na nag-aayos naman ng trapal sa harap ng puwesto nila rito sa palengke. Ngumiti ako habang sinasalansan ang mga gulay. Napakamaalalahanin talaga ng mga magulang ko. Ayaw nilang napapagod kaming magkakapatid kaya hangga’t maaari ay hindi nila kami inoobligang magtrabaho. “Ayos lang po ako. Hindi na rin po kasi ako inaantok kanina kaya sumama na lang ako dito,” sagot ko sa kanila.

aniya niya. "well hija it's not just us," anito na iginiya patungo sa kanilang salas. nakita niya emprenteng naka upo ang kaniyang mga magulang. agad na bumakas ang ngiti ni Rui sa kaniyang mga labi at agad na lumapit ito sa kaniyang magulang. "Mama, papa, i missed you so much!" "kami rin anak!" at nagyakapan silang tatlo habang lumuluha ang kaniyang ina.

mabilis na sagot at kasunod ng pag tawa ko. "How i wish nakikita kitang laging ganto." "Laging parang tanga" "Nope laging masaya because of me." mayabang na sabi niya kasunod ng mahigpit niyang pag yakap sakin. "Bakit ba kasi hindi mo pa ako ipapakilala sa mga magulang mo." parang bata na sabi niya.

Yung gabing 'yon ang isa sa pinaka memorable na gabi ng buhay ko dito sa lupa. Idagdag mo pa ang masayang araw na nakilala ko ang pamilya mo. Nagkataon pa talaga na birthday mo. Patawarin mo ako kasi bago ka pa man makababa nung araw na 'yon ay naikwento ko na sa kanila ang mangyayari. Na hindi na rin ako magtatagal. Alam kong sobrang nahirapan sila na mag-panggap na masaya knowing na masasaktan ka din after. Pero isang mataas na pagdakila ang ibinibigay ko sa magulang mo dahil sa pag-payag nila.

Eliezah DAHIL sa pagdating ni Papa ay nagising ang mga kasamahan namin na natutulog. Gulat pa sila ng makita ang Papa ko. Sa pagkaka-alam nila ay patay na ang mga magulang ko at ako nalang ang sa pamilya namin. "Ipaliwanag niyo po sa'kin kung papano nangyari ang..."

I didn’t contact anyone kahit pa kapatid ko. Pagkapasok pa lang sa bahay ay bumungad sa akin ang walang pinagbagong bahay na iniwan ko para magtrabaho kay Jeo. Nandun pa rin ang hagdan na halos pag-awayan ng magulang ko dahil engrande iyon. Kung dati ay halos isang iglap lang ay kayang ibigay ng mga magulang ko ang nais naming magkapatid. Ngayon ay halos ibenta na ang ari-arian para lang may maipangbayad sa mga utang.

"How about the last time we went out. Nagpaalam ka?" I bit my lip and shrugged. Hindi agad nakasagot dahil sa pagkain sa bibig. "Don't tell me, hindi ka nagpapaalam sa mga magulang mo." Aniya niya pa. Nangunot naman ang noo ko at biglang bumagal ang pagnguya.