Ang Buhay Ay Parang Gulong Novels & Stories

Init na nagpapatunay na-buhay na buhay siya at kasama ko. Isang himala sa gitna ng buhangin at dagat. Isang hiningang ibinalik sa mundo.Ang pangalawang buhay ni Phyton. At sa sandaling iyon, habang magkatabi kaming nakahandusay sa pampang—pagod, sugatan, pero humihinga.Alam kong may mga bagay talagang binibigyan ng ikalawang pagkakataon.Hindi dahil karapat-dapat tayo-kundi dahil may mga pusong ayaw pang bumitaw.

Sinubukan ko igalaw ang aking katawan ngunit hindi ko kinaya dahil sa sobrang sakit ng aking nararamdaman 'D*mn I am alive? Imposible naramdaman ko ang pagkasunog ng aking balat bago ako masabugan ng bomba, Alam kong patay nako pero bakit ganito buhay parin. 'Totoo ba ang kasabihang matagal bago mamatay ang masamang damo' Napailing ako dahil dun kalokohan! edi sana buhay pa rin ang matandang iyon.. Mas halang pa naman bituka non sa akin tss

“Kaninang iyak siya nang iyak, akala ko bibigay na ‘ko. Pero ngayon, ang payapa niyang tingnan. Parang hindi siya ‘yung parang sirena kanina.” Louie, habang nakaupo sa tabi niya, ay tumango. “Ganun yata talaga ang buhay magulang. Minsan gising, minsan gulat, minsan napapaiyak din… pero palaging buo ang pagmamahal.”

Tinuro ni sir 'yong noodles ko, lagpas ten minutes na pala baka sobrang soggy na nito kaya binuksan ko na ang noodles at hinalo. "Lance, life is all about perspectives. Your perspective will either be your prison or your passport." patuloy na saad ni sir ron. Akala ko lang ang buhay minsan masaya o 'di kaya madalas p*****a...pero tama rin naman si sir. Ang buhay ay depende sa pananaw ng isang tao, at hindi lahat ng tao ay pareho ang pananaw sa buhay. Sabi ng iba, feeling pain is sometimes bad pero may nagsasabi rin na, feeling pain is sometimes good. Pero hindi rin ako sigurado kung ano ba ang tinutukoy nila do'n.

Napa iling na lamang ako at niyuko ko ang aking ulo upang tignan ang bulak na kinukuha ko. "Maraming paraan para mabuhay. Hindi niyo kailangang manakit ng tao upang gawin iyon." Saad ko. "Kung ganon, anong puwede naming gawin upang manatili ang aming yaman?" napa simangot na lamang ako.

“Huh? Hindi. Ginamit ko ang s*****a ko. Naisip kong tila ba mukhang delikado kung susubukan kong lumapit sa itim na mahikang iyan.” Tumango-tango siya. “Mukhang kanina pa ito ganyan at ngayon lamang talaga nagkaroon ng pagkakataong makakapit sa tao natin. Tignan niyo ang paligid, maging ang mga halaman, wala nang buhay. Mayroon ding malapit na patay na hayop ngunit hindi naman nito ginagawang abo ang bangkay ng usa.”

Hindi ko man maintindihan ang ibig niyang sabihin ay nararamdaman kong malaki ang pinaghuhugutan niya na para bang malaki ang kaniyang problema. Isa lang ang naintindihan ko, life is just like a game. Hindi mo alam kung kailan ka mawawala sa mundo o kung kailan mawawala ang mga taong mahal mo sa mundo dahil hindi natin hawak ang mga buhay natin kaya walang kasiguraduhan kung kailan tayo mawawala.

Nalulungkot siya sa mga nangyari sa buhay nito. "That's it! Sometimes, we think we can't believe these impossible things will happen, but they really do. In life, there's a gamble; either you win or lose. Basta ituloy mo pa rin ang buhay. We should remember that there will be a rainbow after the storm. The storm won't stay; there is a time for it to go." madamdaming mga pahayag ng kaibigan sa kanya. "Tama ka, at bilib na ako sayo. Hindi ko akalain na ganon ka pala katapang. Samantalang dati ay---"

Parang ayaw nya na mabuhay dahil parang meaningless ang buhay niya. Hindi na sya gaya ng dati na maraming pinapangarap na bilhin at makain, gusto na lamang niya mamatay dahil iniisip niya na mas payapa pa ang ganong kalagayan. Ngunit gustuhin nya man tapusin ang buhay nya ng gabing 'yon, natatakot pa rin syang tapusin ang sarili nyang buhay.

Ang buhay ay parang gulong, at ngayon, si Paris na ang nakabawi! Sa pag-iisip nito, napangiti siya at sinabi kay Patrick habang inaayos pa nito ang hapag, “Di ba palagi mong sinasabi na si Paris ay hindi kayang pantayan si Patricia?! O ayan, nakikita mo na ang mga litrato ni Paris kahit saan! Narinig ko pa na may TV commercial na siyang ginagawa. Ayan, kahit papano naging phoenix din pala siya! Patay na si Patricia, anong dapat mong ikalungkot? Lakas ng loob mong umasta na parang bangkay buong araw, di ko alam kung sinong pinagmamaktulan mo n'yan.”