Novel & Cerita Ang Pangarap Ko Sa Buhay

Pero parang mas gumaan ang mundo, kahit papaano. "Alam mo, Sir Ethan. Ang hirap ng pinagdaanan ko sa buhay, may mga pangarap akong nais matupad pero pinagkait lamang ito ng tadhana," lasing kong sabi habang umiiyak. "Bakit, Pipay? Anong pangarap mo?" lasing nitong tanong.

"Kapag nakita mo ang tamang tao, hindi mahalaga ang edad. Wala naman akong malalaking pangarap. Sapat na sa akin ang mamuhay nang payapa." Para sa isang ordinaryong tao, napakasimple ng ganoong buhay. Ngunit para sa akin... Isa na iyong napakalaking luho. Kahit wala pa akong dalawampu't isang taong gulang, gusto ko talagang magkaroon ng anak sa lalong madaling panahon. Ang batang ito ang pupuno sa lahat ng aking pagsisisi.

pangaasar ni Ash. "Ha? Wala, naguupdate lang ako nagulat ako sayo." inosenteng sagot ko. Nagtipa ako sa laptop ko ng update para sa next chapter ng story ko. Halos lahat ng pangarap ko sa buhay itinuon ko sa pag susulat. Isinulat ko ang ibang bagay na gusto kong matupad sa mga librong sinusulat ko. Katulad nga ng sabi ko, kung hindi ko kayang tuparin ang pangarap ko sa mundong ito. Well, bakit hindi sa sariling mundo ko.

Tantiya niya'y nangangalahati pa lamang siya. Buong buhay niya'y hindi pa siya nakapunta ng asyenda na naglalakad. Pakiramdam niya'y hihimatayin pa siya. Na sana'y kasi siyang nakasakay ng kotse o kabayo sa tuwing nagpupunta sa hacienda.

Mahina ba ako? Naisip ko ang aking mga pangarap. Ang pangarap kong makaahon sa kahirapan, ang pangarap kong magkaroon ng magandang buhay para sa aking ina. Pero ang mga pangarap na iyon ay parang naglalaho sa aking isip. Ang halik ni Liam ay nagbigay sa akin ng isang bagong pangarap, isang pangarap na hindi ko kailanman naisip. Ang pangarap na makasama siya, ang pangarap na magkaroon ng isang buhay na puno ng luho at kasiyahan.

Ramdam na ramdam ko sa aking puso ang inggit o paninibugho dahil bilang babae ay pinangarap ko rin naman ito sa buong buhay ko. Pangarap na maikasal sa lalaking bukod na tanging minamahal at pinag alayan ng aking dangal at buong pagkatao. Pangarap na bumuo ng sariling pamilya, iyong kahit na simple lang basta masaya.

Sa pagkakataong ito, hinalikan ko siya nang may kaunting pagnanasa habang ito ay kunukulo sa loob ko na parang dumadagugdog na bukal. Ang pangarap na aking kinaroroonan ngayon ay ang buhay na gusto ko, at ang isa na malapit ko nang makamatan ng buo. Magkakaroon ako ng pagmamahal ng isang kamangha-manghang babae, kasama ang aking mga anak.

Saka naman ang kapal ko naman. Andaming mas magaganda dyan sa akin. "Bagay pala sa'yo ang pale pink." "Huh?" Hahhaa. Oo nga ... nakaayos rin pala ako. "Anong pangarap mo Kiara." Napatitig ako sa kanya. "Pangarap ... bakit mo naitanong." "Para malaman ko kung may halaga ba ang buhay mo dito sa mundo." Nang marinig ko yun...

Kaya a-alam kong matatag talaga ako k-kasi… May pangarap ako. G-Gusto ko matupad lahat ng mga pangarap ko sa sarili ko sa utak ko kaya nagpapaka-tatag ako. Dahil paniniwala ko, utang ko iyon sa sarili ko. Ang magandang buhay.

At sa isip niya, may nabubuong pangarap—isang buhay na hindi na kailangang itago, kundi ipagmalaki. ---