Novel & Cerita At Least I Tried

Ang tangi na alam ko lamang ay ang patuloy na humingi ng tawad pero hindi na sapat ang mga salita na iyon. “I am trying my best, Atasha. Sinusubukan ko talaga na kalimutan ka pero hirap na hirap ako, dahil ano man pilit ko na limutin ka ay sa huli sa’yo at sa’yo pa rin ang balik ng puso ko. Hindi ko alam kung bakit hindi ka nito magawa na kalimutan at pakawalan.”

Takot. Alam niyang delikado ito. Alam niyang kapag nalaman ni George, maaaring mawalan siya ng trabaho. O baka mas malala pa roon. Pero sa huli, dahan-dahan siyang tumango. At sa simpleng paggalaw na iyon, parang gusto kong umiyak lalo. "I'll try." Halos hindi ako makahinga. "What?" "I'll try," ulit niya. "Gagawa po ako ng paraan."

Failed, rejected, and not qualified. Licensed teacher nga, wala rin naman silbi. P-in-rint lang ata 'yon sa papel pampahaba lang ng pangalan ko, e. Pinaghirapan ko pa naman 'yon bago makuha. Tapos ang ending, wala rin pala ako napala. Gusto kong mag-marathon sa N*****x kaso kahit ata pang-f******k, e, hindi ko kaya ngayon. Failed na nga sa job applications, failed pa sa buhay.

Random stuffs na pwede namin pag-kwentuhan na nakakatuwa naman. Niyaya niya rin akong sabay na kami pumasok sa school, hindi ko naman na tinanggihan kasi I agreed in our deal last night and he is really trying. So I think, I have to try as well. He is trying to work it out. There is nothing harm naman sa akin, kaya nakiki-cooperate ako.

Para bang sisisirin mo pa ang pinaka-malalim na pacifico upang mahanap ang pinakamagandang perlas doon upang ihandog sa kanya. A year ago I had no idea how I make it. No man can ever claim me in my parents. I failed a lot of times but still I promised to myself I won't bother anyone. Coz I know all of them are. They'll not staying in your side when you're absolute worst. This world is a bit tough. Happiness and satisfaction cannot last, don't try to convince me that I am wrong because I am not.

Lahat biglang gustong sumali. Kahit si Adele ay nalaman ang tungkol sa balita. Ang dami nang sumusubok na hanapin siya, pero wala siyang kahit anong sayang nararamdaman sa ginagawa nila. Sa totoo lang, mas naiinis pa siya. Pinutol na niya ang dati niyang pagkatao—hindi ba sapat ‘yon para ipakita na iyon ang solusyon niya?

Mas nakakatakot pa ito kaysa mabugbog ni Grey noon eh. Nararamdaman ko na din ang paghihina ng aking hita. Hindi naman ako pasmado pero ramdam kong pinagpapawisan ang aking palad. Kahit napakalamig sa tuktok at mahangin, pinagpapawisan ako. Sayang naman kung palalampasin ko ang pagkakataong ito. It's just one try. Susubukan ko lang. Wala ng atrasan to.

However,” Yumuko siya. “I also don’t want to force you if you don’t want to do it,” Pag-iling niya. “Nagbabakasakali lang ako na baka mapagbibigyan mo ako. Pero plano ko talaga na makalimutan kung ano ‘yong nararamdaman ko sa’yo, believe me. But at the same time, naisip ko rin na kung ganoon kadali, matagal ko na sanang nagawa.” Pumikit siya. “Pero noong umamin ako sa ‘yo nung nakaraang araw. Mas lalo lang akong natutulak na gawin ‘yung bagay kahit na napaka imposibleng mangyari,” Dumilat siya para tingnan ako ng diretsyo. “Someone also made me realize that it’s better to try things kahit isang beses, kasi there’s still 1% possibility na may mabago. At gusto ko lang ‘yon subukan, kahit… mala

Kaya nagsikap akong makatapos na may Latin. Pero ba't ganun? Andito pa rin ako. Maybe the problem was me. Maybe I didn't look hard enough, or work hard enough to find a stable job. "Trabaho rin naman 'to ah!" I smack my own head. "Parang tanga talaga!"

At habang naglalakad siya palayo, doon ko lang na-realize kung gaano kabigat ‘yung mga salitang iniwan niya. I’m trying not to want you. But I’m failing. At sa totoo lang, hindi lang siya ‘yung bumabagsak. Ako rin.