Bakit Lumalabo Ang Mata Novels & Stories

Maagap kong pahayag na mas lalong nabakas sa mukha niya ang labis na pagtataka. "Huh? May problema ba sa mata mo? Uhm, may kaibigan kasi akong optamologist puwede naman kitang patingnan once na maging okay na ang siko mo." Kahit medyo masakit ang aking puwit at siko ay nagawa ko pa ring humagalpak ng tawa matapos niyang sabihin 'yon. "What the-" Nalilito na ang kupal kaya't kaagad ko siyang binara.

six months ago............ DAHAN-dahan kong imunulat ang aking mga mata. Kapagkuwa'y pinakatitigan ko ang puting kisame. Hanggang sa mapadako ang paningin ko sa dingding na kulay puti rin ang kulay. Nangunot pa ang aking noo matapos kong igalaw ang aking kamay at mapagtanto kong maraming tubo ang nakakabit saakin.

His morning smile will give you reason to start a day with a good view. "Bakit?" Bigla tuloy akong na conscious sa itsura ko. Bagong ligo kasi siya at humahalimuyak sa bango. Samantalang hindi ako sigurado kung may muta ba ako o panis na laway. Pa simple ko tuloy pinunasan ang gilid ng labi ko at kinusot ang mga mata. "Kain tayo sa labas?" "Huh? T-tayo? Pano si Abbigail?"

Idinilat ko ang aking mga mata kasabay ng paggalaw ng aking mga labi. Ito na ata ang isa sa pinaka-masayang pag gising ko sa umaga. Hindi ko alam kung paano ako nakatulog ng mahimbing lalo na at hindi naman ako sanay na matulog nang may katabi. Siguro ay dahil na rin sa tama ng alak at sa masarap na hangin na dumadampi sa'king mga balat.

Hindi naman siya sobrang kayumanggi but hindi mo rin maikakaila na morena siya. Something very attracting din talaga sa kanya ay yung eyes niya. Kapag galit siya malalaman mo dahil nanlilisik yan. Kapag masaya, nagniningning yun, I was very attached to her eyes kaya hindi na ko nagtataka na alam ko ang mood niya just based on her eyes. Ngayon, makikita mong masaya siya bukod sa kitang kita ko ang pagkamangha sa mata niya ay nanlalaki ito sa mga kakaibang nakikita.

Doo'y kusang rumagasa ang luha ng dalaga kaya naman napakunot na lamang ang noo ng matandang lalaking nakakita sa kaniya dahil sa pagtataka. Pin’s Point of View I gasped as thoughts suddenly flow into my system. Paulit-ulit kong ipinikit at ibinukas ang mga mata ko at pinagsasampal ang sarili sa pagbabakasakaling nananaginip lang ako at hindi totoo ang lahat ng nangyayari sa paligid ko. "Hija, ano bang nangyayari sa 'yo? Bakit ka umiiyak? At saka, bakit dito ka sa kalye natutulog?" paulit-ulit na tanong ng Mamang lalaki.

Ang lola ni Shawn ay malawak na nakangiti sa kan'ya dahilan para mas mamula ang mukha niya. Nakita ba nila?! Oh goodness! "Kung alam lang namin na makakaistorbo kami, hindi sana muna kami pumasok." sabad naman ng ama ng lalaki ngunit hindi niya ito magawang tingnan. Hindi niya kayang tumingin sa mga mata nito. Nakakahiya! Bakit ba kasi hindi man lang nagsasabi si Shawn?!

gulat akong napakurap saka ko siya muling tiningnan. Malamlam ang mga mata nito na nakatitig sa apoy. Tila may kung anong bumabagabag sa isipan niya. Halatang-halata ang labis na lungkot sa mga mata niya pati sa ngiti na meron siya.

GEN'S POV Sikat ng araw ang gumising sa kin. Makirot ang mga matang nagdilat ako para lang ulit pumikit. Jeez. Ba't parang ang tagal kong natulog at ang bigat ng ulo ko? Matapos kong masigurong steady na ang paningin ko, iginala ko ang mga mata sa paligid. Where am I?

"Tang inang buhay 'to! Wala nang naging tama! Lahat nalang palpak!" Bigla akong natigilan habang pinagmamasdan ang mabilis na pagbago ng ekspresyon sa kaniyang mukha. Nangibabaw ang galit sa kaniyang mga mata habang may butil ng luha sa gilid ng kaniyang mga mata. Natakot ako bigla. Posible pala iyong mangyari? Ngayon lang ako nakasaksi ng isang taong parang puno ng galit at poot ang puso.