Balikan Novels & Stories

nilagay ko muna ito sa lamesa at bigla na dumating yung order namin "Kuya ilang oras pa bago nating marating yung Subic?" "Mga 40 minuto depende kung di traffic sa Olongapo" napabuntong hininga ako. "Why so tagal" maktol ng bulinggit "Baby malayo talaga yung Zambales" paliwanag ko "Why did you go there?" muntik na maibuga ang iniinom kong tubig "Hehehe first time pa lang baby syempre nagtitingin din ako sa internet" 'Salamat g****e'

"Kailan mo pa balak kilalanin si Brent kung lagi mong lalayuan?" Napabuntong-hininga ako. "At saka," dagdag pa ni Mommy, this time may kasamang nakakalokong ngiti, "maganda ang lugar. Sa rest house ng mga Cordova sa Palawan. Fresh air. Good food. Tahimik. Romantic. Hindi ka ba nae-excite?" Tumawa ako nang walang gana. "Romantic? Ma, ang huling adjective na gagamitin ko kapag kasama si Brent ay ‘romantic’."

untag nito. "Ha? Yes?" Hindi niya alam kung ano ang sasabihin dahil muling nanariwa ang lugar na iyon sa utak niya. "Never mind." Napangiti na lang si Braylon nang sagasain nito ang dilim papunta sa sinasabi nito. "Nasa pantalan na tayo maya-maya. We still have to use my yacht to get to that island, which is part of Zambales. It is named after my late mother. The island held all of my cherished memories of my beloved mother. Actually, may isa pa sa Nasugbu Batangas pero sa isang isla rin located, para naman 'yon sa kapatid ko. Hiwalay din sa probinsya ng Batangas 'yong isang Seacliff Resort kaya need ring gumamit ng yate, pag-aari 'yon ni Brander."

Masyado siguro akong nalibang sa bagong buhay ko. "Oh my gosh" Dinig na dinig ko ang singhap nya. "Coast Line. Damn... Big time pala talaga ang mga Monteclaro... Andami nilang branch nyan. Batangas, Palawan, Siargao, Boracay at... main branch. Sta. Barbara Dela Costa, Quezon province. Shit nasa isla ka?" "Hindi ko ba nasabi sayo?"

ibinagsak ng dati kong biyenan ang dalang damit, “baka kalbuhin kita!” “Ah, kakalbuhin mo ako? sige nga, gusto niyo ba mag sparring muna tayo ng karate dito?” sinipa ni Jill ang lampshade na mataas pa sa kanya, “parang namimiss ko lumaban sa olympics ah!”

Chapter 2-A Rated SPG Madaling araw na nang makarating si Angeline sa Batangas. Pagod na sya at tiyak nyang hindi na sya mag-e-enjoy sa pag-na-night swimming nila. Sira na ang mood nya. May ilang lalaking ngumiti sa kanya pero tiningnan lang nya nang masama. Napahiya ang mga ito at natahimik. Nilampasan lang nya ang mga ito.

hindi ko makapaniwalang tanong. Tuwang-tuwa kong kinuha 'yun sa kanya nang iabot niya. Ewan ko ba pero natuwa agad ako nang makitang atchara 'yun! May mga prutas din, kapeng barako, sinukmani, tamalis ng Ibaan, panutsa, bagoong, passion fruit, suman, at marami pang iba! Taga-Batangas naman kasi talaga ako pero bukid at maliit na barangay lang ang amin, wala ring masyadong mga tindahan doon kaya nitong nakaraang araw panay ang pabili ko kay Marcus nang kung ano-anong produkto na nakikita namin sa pasalubungan sa beach resort. Ayaw niya pa nga akong bilhan kaya hindi na ako nangulit, kaya nagulat ako sa bitbit niya ngayon. "Paano mo nabili lahat ng mga 'to?" tuwang-tuwa kong tanong.

Kiel “Fúck!” paulit-ulit kong usal pagkatapos maramdaman ang paglagpas ng dulo ng kάrgada ko sa lalamunan ni Hannah. Lulan kami ngayon ng isang private plane papunta sa Bali, kung saan dapat kami magha-honeymoon ni Verina, my supposedly wife. As if I’d spend another minute with that woman again. Hindi ko siya mapapatawad— hindi ko matanggap kung paano niya ako pinikot sa pamamagitan ng pagdadalang-tao nito sa anak ng kapatid na pinakatatago-tago ko.

“Rosaline! Lumabas ka dito!” Isinara ko ang sikretong pinto at nagtago sa likod nito kasama si Rosaline. “Nasaan ka na? Rosaline! Alam kong nandito ka!" Sigaw ng lalaki. Kinakabahan kong hinawakan ang kamay ni Rosaline at nakalimutan ko itong bitawan. Natahimik din si Rosaline. Pagkaalis ng lalaki, malamig niyang sinabi, "Kung gayon, hindi ka bulag."

SLEEP Dinala ako ni Braden sa isang lugar kung saan maraming nakahilerang barbecue. Nakakagutom ang usok na galing sa pag-iihaw at isaw. Marami ring mga taong namimili ng makakain sa mga istante. The long tables were almost occupied by different customers, mapa-pinoy man o foreigner. "Nasa Larsian Fuente tayo, Adrielle. Tinawag itong Home of the Original Cebuano street food and The Philipine Barbecue Capital. Masasarap ang mga isaw rito," nakangiting pahayag niya sa akin.