Catastrophic In Tagalog Novels & Stories

Halos sumabog ang kaniyang ulo sa pagkapahiya nang mapansing wala siyang dalang kahit ano kundi ang sarili. 'Luke, what were you thinking!' saway niya sa sarili. Umakyat ang dugo sa kaniyang mukha at ayaw na yatang umalis pa roon. Sigurado siyang nagmumukha ng kamatis sa pula ang kaniyang balat. 'Pwede pa akong mag-back out.'

Subalit hindi na niya magawa pang iangat ang kanyang mga pangapit—ni hindi niya maramdamang may braso pa siya. Mariing napapikit nang mamuslak ang isang mainit na hininga sa kanyang tainga. Ilang hikbi ang nakatakas mula sa kanyang bibig nang sunod na narinig ang malakas nitong halakhak. [ mamuslak - sense ] Tampal sa kanyang mukha ang kaagad na nagpadilat sa kanya. At sa pagbukas ng kanyang mga mata, ang kanyang bitak na sarili ang kanyang natanaw.

Parang sira ulong santa clause. "Every year ay ginaganap natin ang class hunting na siyang hahasa sa abilidad ninyong lahat. Mapabampira man, asong lobo, o 'di kaya ay mangkukulam isama narin natin ang taga ibang mundo na bigla-bigla nalang dumating sa mundo natin dahil lumayas." "Sira-ulo talaga." Rinig kong bulong ni Virgo. Nang tignan ko si Madrigal ay nakangisi itong nakatingin sa gawi ko.

Bagamat binibiyak ng labis ang puso niya dahil sa nagaganap sa gabing iyon ay pinatili nalang niyang maging bulag at bingi. Nagtagis ang kanyang ngipin nang mag-umpisang pasukin ng mga boses ng humihingi ng tulong ang kanyang isip. Sa mga sandaling iyon tila gustong mabiyak ang ulo niya. "Shit!"malakas niyang mura ng makita niyang nagsilabasan sa mga bitak ang mga naagnas na nilalang--- mga zombie.

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

Bumubuhos ang luha kong hindi malaman kung paano patitigilin. Sa bigat ng nararamdaman ko tila sasabog na ang dibdib ko. "I'm s-sorry. It's all my fault.. It's my fault.." "Ssshhh.. Hindi mo kasalanan.. Wag mong sabihin yan.." Kumawala ako sa pagkakayakap niyang napunta sa mukha ko ang mga palad niya. Nagtama ang mga mata naming namumula, namumugto sa kakaiyak.

Panic Alert sa mansion niya. Bakit kaya? Nagkaroon kaya nang duguang pagtatalo sa Mansion ? Ngayon lang ito nag alert sa tinagal tagal na panahon! ' Nakakapagtaka naman! " Ang hindi makapaniwalang sabi ni marife. Cristy! Ikaw na muna ang bahala dito, Babalik din ako kaagad. Ang Saad ni marife bago tuluyang lumabas nang Casino house si Marife.

Nathan Bakas na bakas sa mukha ni Ysla ang pinaghalong sakit at galit, isang ekspresyong tila sumisigaw ng pagkadismaya at pagkabigo. Hindi ko siya masisi. Sino ba naman ang hindi magwawala kung mismong taong itinuring mong pamilya, ang tiyuhin mong pinagkatiwalaan mo, ay siya palang mismong dahilan ng pagkaguho ng tiwala mo sa buong mundo?

Hindi ko matanggap. "Pati ang mga tao sa restau, sinuhulan mo para 'wag ikalat ang totoong nangyari? What the fuck are you thinking, Dad?" "I don't want to stain our name, Cartier. You know that we have a big project in Cebu and that costs billions. Ano na lang ang sasabihin nila kapag nadawit ang pangalan natin sa ganitong trahedya," si Tito Carlos.

Pesteng to paano ako makakapagpractice kung ganito ang kalagayan ko? “Mukhang malakas ang pagkakapalo dito ah. Ano bang nangyari?” kunot noong tanong ng Doctor. “Napagtripan ng tambay Doc.” Tanging dahilan ni baduy girl. Iiling iling naman ang Doctor. “Mga kabataan na talaga ngayon, kaya ng pumatay ng tao. Mag-iingat kayo sa susunod.”