Desiderata Poem Mga Nobela at Kwento

Kahit pagkatapos ng ilang taon, ikaw pa rin. Pagkatapos ng paghihirap, it’s still you who makes me feel this desperate for love. How could this be possible, Izo? How can I possibly stop? For a moment, I felt like I couldn’t move. Sa sandaling ito, parang ayaw ko nang umalis. Ayaw kong ilayo ang titig ko sa kaniya, natatakot na baka hindi na maulit pa. Yet I know that I have to.

Mabilis kong pinunasan ang bagong luhang pumatak sa gilid ng mata ko. Until when will I be this desperate for his love?

Inayos niya naman ang pagkakaupo niya. "Yung Amore Desiderato o Desired Love ay sumasalamin daw sa kagustuhan ng taong makaranas ng pagmamahal. Kahit pilit mo man itong itanggi, darating at darating pa rin ang panahon na mauuhaw kana dito," dagdag pa niya dahilan para mapaisip tuloy ako.

“Dahil ang pag-ibig, mahal, ay ang pinakamalakas na puwersa sa mundo. Ito ang nagtutulak sa atin na lumaban, magpatawad, at mangarap ng isang mas magandang bukas.” At habang ang buwan ay dahan-dahang sumisikat sa kalangitan, ang tunog ng mga alon ay naging tila isang lullaby – isang awit na bumubulong ng mga kwento ng pag-ibig, sakripisyo, at pag-asa. Ang "Desiree under our uniform" ay hindi na lang isang lihim na code, kundi isang himig na naririnig sa bawat puso, na nagpapahiwatig na ang laban para sa kabutihan ay patuloy, ang pag-ibig ay walang hanggan, at ang bawat umaga ay isang bagong pagkakataon upang isulat ang pinakamagandang kabanata ng ating buhay.

" ani ko. "At bakit, anong problema mo sa sinabi ko?” "Ikakasal na nga ‘yong tao, guguluhin mo pa. No’ng hinahabol-habol ka niya tinataboy mo naman siya, tapos ngayon hahanapin mo." ani ko kay kaya saka umiling-iling. Tsk. "Hayaan mo na ‘yong tao. Huwag mo nang guluhin pa. Ayaw mo no’n, wala ng Desiree Bonaverde sa buhay mo. Malaya ka at tahimik na ang buhay mo.”

They toyed with their prey, watching the fear grow in their eyes. He wanted her close. Gusto niyang makita ang bawat ngiti nito na mabahiran ng takot at pait, gusto niyang makita sa mala anghel nitong hitsura ang sakit, kung paano mawalan. Gusto niyang maramdaman ni Amariz ang presensya niya, na parang lubid na dahan-dahang sumasakal sa leeg niya. He wanted her to break.

Pinanlakihan ako ng mata sa narinig at naramdaman ko ang napakalakas na pagtibok ng aking puso sa bawat salita na kan’yang binitiwan. “And for your question…yes, Via… I find myself drawn to you like a moth to a flame.”

Wasak na wasak na ito at hindi niya alam kung makakayanan pa ba niyang buoin ito sa kabila ng mga salitang parang patalim na tumatama direkta sa kaniyang dibdib. Umatras ng isang hakbang si Anastasia. Humigpit ang kaniyang pagka-kahawak sa kaniyang pouch habang patuloy sa paghikbi. Tigmak ng luha ang kaniyang mga mata habang nakatingin sa kaniyang asawa na ngayon ay halos hindi na niya makilala. “I will never regret loving you, Fred. But I think, being separated will make our lives more peaceful and fine.”

"How I love you unconsciously without knowing that flawed desires of yours." Tahimik akong napasinghap at kalaunang napangisi rin. Now everythings turning three sixty degrees. Ang mga paratang na dati'y nasa kanya ay napunta naman sa akin. Karma ba 'to? Para saan? Dahil pinagdudahan ko ang damdamin niya noon? Ganito ba talaga maglaro ang tadhana? Paikot-ikot lang sa isang bilog na walang katapusan? Patuloy na magbabatuhan ng mga walang patunay na kasalanan? Patuloy na iikot kahit na alam na wala namang patutunguhan?