Di Ko Maintindihan นิยาย & เรื่องราว

Ngayon, alam ko nang hindi pa talaga ako okay. Pinilit ko lang umuwi pero ang totoo, I’m still falling apart. I’m not okay, and I can't stop myself from being so irritated. Ako naman ang may problema, pero nadadamay sila sa akin, and they have to understand me. Kailangan kasi kahit ako, hindi ko rin maintindihan ang sarili ko. Hindi ko alam kung bakit kailangan kong dumaan sa ganito.

Tanong nito. “Ay hindi, salamat.”Wika ko. Bigla syang kumalma at nagmaneho ulit hindi na mabilis ang pagpapatakbo nya kundi mahina na tahimik lamang ako hindi ko kase maintindihan kung bakit nya ako tinulungan. “Why do you help me? You don't even know me.”I ask. Napangiti pa ako proud na proud na ako sa sarili ko kapag nakakapag english ako, kase naman hanggang isip kolang ang mga iyon at ngayon nasasabi kuna.

Hindi ko naman mapigilan ang mapataas kilay. “Ano ba iyang sinasabi mo? Hindi kita maintindihan ha? Tsaka, bakit naman kita tatanungin kung biglaan kang umuwi? Hindi ko naman ugali na makialam sa buhay nang may buhay." kunot-noo ko din namang sagot sa kanya

But understandable. Anyway, I accept your bashing guys. Naiintindihan ko naman yun. But sana maintindihan niyo rin ako kahit konti lang. 😊

Sitwasyon? Agad akong nangapa sa aking sasabihin. Hindi ko maintindihan kung ano ang ibig niyang sabihin ngunit nagsisimula na rin akong kabahan. Ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng aking dibdib at parang lalabas na ito sa aking dibdib sa sobrang bilis. “Bakit mo hindi pwedeng sabihin sa ‘kin?” Halos magsalubong na ang aking noo. “May kailangan ba akong malaman?”

How wealthy the Aragon could be? "H-hindi ko maintindihan.,, B-bakit ganito... Nasaan ba siya?" Halos hindi niya na malaman kung ano ang uunahin ang hindi niya maintindihan na kabutihang ginawa nito o hanapin ang taong tumutulong sa kanya.

“Don’t assume it’s just about the drink.” Hindi siya sanay malito. Laging klaro sa kanya ang plano, ang galaw, ang objective. Pero ngayon, may kalituhan—hindi dahil sa hindi niya naiintindihan ang mga nangyayari, kundi dahil ayaw niya agad aminin na naiintindihan niya. Ano nga bang laro ‘to, Conjuangco?

May mga alahas siya na halatang tunay at puwedeng isangla. “Teka lang... Hindi ko pa rin maintindihan. Ano ba ang eksaktong gagawin ko?” Naguguluhan na talaga ako sa sinasabi niya. Dapat ba akong kabahan o dapat na akong kumaripas ng yakbo dahil sa mga pinagsasasabi niya.

natatawang sabi nito sa kanyang sarili. Bakit ba kasi hindi ako mapakali. Para naman akong ewan nito, hindi ko na maintindihan ang sarili ko. Ano na naman bang bumagbagabag sa akin? Hay nakakainis naman, teka nga, makabili na nga lang ng beer pangpatulog.

At ang kanan ko naman ay medyo lumalabo. At ang hindi ko maintindihan, bakit bigla na lang may lumalaro sa isipan ko. Hindi malinaw pero alam kong meron. Hindi ko siya mailabas o maisip nang malinaw. Basta parang malagim na pangyayari.