Dimension In Tagalog Novels & Stories

Dama ko ang kalayaan na halos apat na buwang nakatago sa ilalim ng kadiliman. Hindi ako nangahas na buksan ang aking mga mata. Takot ako na makita ang malupit na realidad. Nanginginig ang aking mga kalamnan. Malakas ang bundol ng aking dibdib kung bakit ay wala akong mahanap ang rason. "Dalhin n;yo ang salamin dito," sabi ulit ng babae na may langkap na kasabikan. Ilang segundo ang nakalipas may narinig akong lagitgit na animoy may kinaladkad na mabigat na bagay. Alinlangan kong tinikop ang aking mga palad.

tanong ni Adrian. Tumango lamang ako. Hindi na makapagsalita ang aking bibig. “Sabay tayo,” wika ni Sebastian. “Bilang pababa ng tatlo.” “Tatlo,” sinimulan ni Adrian na pabilisin ang kanyang galaw. “Dalawa,” hinigpitan ni Sebastian ang kanyang yakap. “Isa.” “AAAAAAAAAAHHH!”

hindi pa kasi ako sanay sa size nya at hindi ko alam na mas mahaba at mas matigas pala ang alaga nya kaysa sa asawa ko. "do you feel it, Babe?" ang tinutukoy nya ay ang alaga nya na kumikibot sa loob ko. akala ko sagad na ngunit may mas isasagad pa pala. at sinundan nya pa iyon ng ilang sagad na pagbaon and my moan went wild. its Like a sin dahil pinahirapan nya ako ng sobra-sobra! hindi ordinaryo ang laki ng pagkalalaki ni Mart. "ugghhh... shit.... ummmmm....."

Isa, dalawa, hanggang sa tuluyan na akong napahagulgol. “Anong… anong pinasok ko?” mahina kong bulong sa dilim, halos hindi ko na marinig ang sarili kong tinig. “Bakit dito pa… sa lalaking ‘yon? Sa taong walang puso… sa halimaw…”

Hyacinth. "Oo," tango ko. "Paano kung may gawing masama siya sa'yo sa room niyo?! Hindi ka ba nag-iisip?! Ginamit ka nung taong 'yon, tapos babalakin mo pang uwian!" Bri shouted.

"Magkano miss?" "150 lang po sir." "Salamat!" nginitian ko ito atsaka inasikaso ang iba pang bumibili. "Ugh! Why do we need to buy here!? There's a station in the mall for these diba!?" "Oo nga, atsaka kung dito talaga pwede namang mag utos na lang tayo!"

(Proverbs 18:24 NIV) Natigilan ako sa pagbabasa nang biglang tumunog ang cellphone ko. Zaito: Puwede ka bang lumabas? May pupuntahan tayo. (و ˃̵ᴗ˂̵)و Napatingin ako sa oras na nasa cellphone ko. It's already 10:15 p.m. Saan naman kaya kami pupunta? Gabing-gabi na, ah. Mila: Sure.（˶′◡‵˶） Agad akong nagbihis at nagmadaling lumabas ng bahay. Pagkalabas ko ng gate, agad niya akong pinasakay sa kanyang kotse na siyang nagmamaneho.

Dahil sa pagkabigla ay hindi na nakapalag ang dalaga ay hinayaan na lang na mapahiga siya dito. Mabilis na pinatong ng lalake ang tuhod niya sa ibabaw ng sofa sa tapat ng nakabukang hita ng dalaga, “tell me, Danica… Did you know what sponsor means sa isang katulad mo na artista na kailangan na kailangan ng tulong?” Mahina ang boses nito na para siyang inaakit. “You offering yourself as their prostitute, now tell me, are you going to accept my sponsorship and willing to be my prostitute hm?”

again. "baby..... fuck" she cussed. Gumaralgal kasi ang boses niya at nagsimula naring mamasa ulit ang mga mata niya. Ang lalim ng titig niya. Nalulunod ako at tila dinadala ako sa kailaliman ng mundo. Tila dinadala ako sa ibang dimensyon where the only two of us exist. I have never thought na may mas ililiwanag pa pala ang maayos at maliwanag ko ng mundo. Binibigyan niya ng kakaibang liwanag at kulay ang buhay ko.

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.