Don't Be A Stranger Meaning Novels & Stories

Delikado sa kaniya ang pagala-gala mag-isa. "Nope!” pairap na sagot ng bata sa akin and the way she batted her eyelashes made me smile at her cuteness. “I can't give you my name. Daddy said I should not give my name to any stranger who will ask it, especially boys." She's witty. Pero mukhang nakakalimutan niya ang 'don't talk to strangers' na itinuro ng magulang niya kasi kinakausap niya nga ako ngayon na stranger kung tutuusin para sa kaniya.

Nararamdaman nito ang takot niya. Masyadong maaga para matutong magbasa ng ganoong emosyon ang isang bata. “Hindi,” mabilis niyang sagot. “Hindi masamang tao ‘yon.” Hinaplos niya ang buhok ng anak at pinilit ngumiti. “Stranger lang siya. At ano nga ang sabi ni Mommy? Kailangan may distansya tayo sa mga hindi natin kilala, diba?"

“Yung kailangan mo pang ikahiya sa ibang tao ang sakit mo. Kasi feeling mo, wala kang karapatang masaktan kahit ikaw yung nasaktan.” Tumingin siya sa akin. “Hindi nakakahiya masaktan, Leah,” marahan niyang sinabi. “Mas nakakahiya lang yung mga taong nanakit.” Napabuntong-hininga ako. “Hindi ba weird na sinasabi ko ’to sa’yo?” tanong ko. “Hindi naman tayo close.” Ngumiti siya ng bahagya. “Sometimes, mas madaling magkwento sa estranghero. Walang expectations. Walang judgment.”

"Alam mo, Sobra ka na puro ka kiss 'di naman kita kaano ano. You're just my ex sperm donor na walang kwenta! Duh. Ano 'to Stranger with benifits?!" " Seriously? Stranger pala huh." Nakangisi siyang tumitig sa mga mata ko kaya napaatras ako hanggang sa mapasandal na ako sa pader nang macorner n'ya na ako ay mabilis niyang idinampi ang labi niya saakin.

When I first entered their vehicle, I noticed that the man had a dark aura and the woman had an intimidating appearance, yet when she faced me, she always had a sweet and friendly expression. Sometimes it feels great to share your shinanigans and worries with a stranger. seeing as they will not judge you based on who you are. And I do it occasionally online on Telegram; I have to open the bot and find someone to talk to. But Astrella is no longer a stranger; even if we only met a while ago, I know she is a good-hearted person as I observe her. I have friends, but it's not the same as interacting with a stranger.

Seryoso kasi ang kanyang mukha nang mag-salita siya. "You don't do friends so we're not friends but we're totally strangers. Strangers don't kiss man," saad ko na para bang isa iyong kasabihan na kailangan paniwalaan. "And what if you kissed a stranger but you just don't remember it because your drunk?" I saw his playful smile. Para bang hinahamon niya ako. Napaisip tuloy ako noong huli kong punta sa bar at nalasing, may ginawa ba talaga akong kahihiyan pero sabi niya wala naman daw.

Umiwas na lang ako ng tingin dahil ayokong mag-isip ng kakaiba tungkol doon. We are strangers now. Wala na kaming pakialam sa isa’t isa. Hindi pa rin ako sanay, gusto ko pa rin siyang kausapin pero hindi na pwede. Kailangan kong panindigan ang sinabi ko. Masasanay at masasanay din ako.

Akala ko hanggang doon na lang lahat. Akala ko hindi na kami magkikita ulit. Pero heto kami. Magkaharap. Araw-araw pang magkikita. “We’re supposed to be strangers…” napapahilamos kong bulong sa sarili ko. “So why does it feel like this is only the beginning of something I won’t be able to escape?”

Nakatingin lang siya at hinintay na mahimasmasan ito. “Salamat! Pasensiya ka na.” “Worried about something?” Umiling lang si Gretchen at humiga na kaagad. “Tutal, nandito na tayo. Maybe you can share something about you.” “Anton, let us be clear of one thing. We are total strangers to each other.” “Then why not start getting to know each other. How is that?” Napangisi si Gretchen habang nakahiga ito. Nakatalikod siya sa lalaki.

"Listen.. You are taking it the wrong way. Wag mong isipin na-" "Isipin na ano, Mau? Ako lang naman kasi to. Heto lang ako. Isang stranger na napilitan kang pakasalan kaya hindi mo na isinasa alang alang ang mga asal mo sakin." Sabi na nga ba. Dapat hindi ko na binanggit.