Don't Expect Too Much Quotes นิยาย & เรื่องราว

"Malamang? Hindi kasi talaga ako naniniwala sa past is past. Hindi ba at mayroon din ngang quote na don't do unto others what you don't want others to do unto you?" "Oh, loko. Nilapagan daw ba naman ako ng quote? Iba na talaga ang atake mo ngayon, 'no?" "Oo, mamaya ikaw na ang aatakihin ko, anteh. Itulak mo pa ako nang itulak sa buhangin, sige. Okay lang talaga sa akin."

Muli na naman kasi akong binabagabag ng mga salitang BAKA MA TURN OFF SIYA AT HINDI NA NIYA AKO KAKAUSAPIN ONCE NA NAG PAKILALA AKO SAKANYA. Pero wala namang mali sakin hindi ba? Hindi naman ako kriminal o mamamatay tao o kung ano pa 'yan. Kaya naman, Go Callie! mag pakilala ka na! Or else, baka ito na 'yong katapusan ng convo ninyo. Pero pano kung magpakilala ako tapos hindi na siya mag reply kasi mataas 'yong expectations niya sakin?—ugh! Anong expectations ba 'tong pinagsasasabi ko?

Umayos ka tadhana, ayoko maging traydor sa buhay ng isang tao. Alam ko kasi kung saan mapupunta ang taong traydor. Isinusumpa ng mga tao na mahirapan siya. Okey, wag ako. Tulog na Missamy, since di mo nga masabisabi kay Jeff yung darating na prom. Paano ba nito? Nakakainis din minsan yung mga unexpected na mangyari. Kaya do note sa buhay. Expect the unexpected. Yun lang naman ang motto na dapat lagi kang magpaka girl scout, para lagi ngang handa.

Pero hindi na nakakailang. “Alam mo,” sabi ko habang nakatingin sa malayo, “ngayon ko lang naramdaman na pwede pala akong huminto.” Napatingin siya sa akin. “What do you mean?” tanong niya. Huminga ako nang malalim. “Sa buong buhay ko, parang lagi akong may hinahabol,” sagot ko. “Expectations. Responsibilities. Image.” Napatawa ako nang mapakla.

Sansaglit pa’y sumilay ang nang–uunawang kislap sa mga mata nito at dumungaw roon ang relief. “So you're telling me that you have an Amnesia? Is that the reason why you couldn't remember me and ran away last night? I thought you were just...” he contemplated in a low voice. His English was richly flowing out of his mouth. “Hindi, mayro’n akong diarrhea kaya ‘di ako makaalala.” Pamimilosopo niya kahit inaasahan na niyang hindi gagana ang pagiging sarcastic niya sa kausap.

ngising pagsalubong na ani ng kaniyang pinsan na hindi magawang tingnan ni Sofia. "Kakauwi ko lang Helen, puwede bang mamaya mo na ako laitin." "Ang taas kasi ng expectation mo sa iyong sarili, matalino ka nga pero hindi mo naman magagamit dahil sa height mo na hindi tanggap ng mga malalaking kumpanya. Kung ako sayo babaan mo ang pangarap mo, bagay naman sayong maging tindera sa palengke, bakit hindi mo subukan." ngising pangungutya nito na pigil si Sofia na sagutin ito dahil alam niyang sa huli, siya parin ang madedehado.

Isang lungkot na hindi ko agad namalayan na nandoon na pala. Hindi naman ako umaasa kay Lance ng kahit na ano—at paulit-ulit kong sinasabi ’yon sa sarili ko. May kasunduan kami. Klaro. Malinaw. Sa amin lang ang katawan ng isa’t isa. Walang damdamin. Walang expectations. Pero sa loob-loob ko, umasa pa rin ako—kahit kaunti lang. Na kahit birthday greeting man lang. Na kahit simpleng “happy birthday”.

Pero paano kung matapos kong umamin ay wala siyang gawin? Ofcourse, Emma. Wala siyang gagawin. Duh! Alam mo naman na inlove pa sa ex 'yung tao. Don't expect na lalayuan niya 'yung ex niya para hindi ka masaktan. Umamin ka lang, don't expect him to reciprocate. Para na rin mabawasan niya 'yung mga ginagawa niya na nalalagyan mo ng malisya. "Where do you wanna eat?"

"Let’s not overthink things, Tamara. At huwag mo na pangunahan ang mga mangyayari. Wala sino man sa atin dalawa ang kaya na sabihin kung ano ang nasa hinaharap. Let us just wait for things to happen at their own course, shall we?" "Expectations are disappointments waiting to happen. Ayaw ko nang umasa sa mga bagay na alam ko na hindi mangyayari. Ayaw ko nang patuloy na bigyan ang sarili ko ng mga dahilan para hindi magtiwala. Simply put, no expectations, no disappointments." "Bu, I will try my best not to disappoint you. I will make you believe in words and promises again. Bibigyan kita ng mga rason para muli na maniwala na may magandang bukas para sa lahat."

Hindi habang patuloy akong kinokontrol ng pamilya ko. At lalong hindi habang pilit akong itinutulak sa engagement na ayaw ko naman talaga. Unti-unting lumamig ang ekspresyon ko nang maalala si Veronica. Ang pangalan pa lang niya, nakakaramdam na agad ako ng pagod. This is exactly why I avoid attachments. Complications. Expectations. Control. At biglang pumasok sa isip ko ang sinabi ni Damon kagabi bago niya ako iniwan sa bar.