Novel & Cerita Donya Victorina Monologue Script

Nagkatinginan sina Donya Viktoria, Don Alexander, at Tracey. Si Donya Viktoria ang unang nagsalita. “Hindi kaya buntis ka?” Nanlaki ang mga mata ni Fiona. Maging si Theo ay napatingin agad sa kanya, tila naghihintay ng sagot na siya mismo ay hindi pa sigurado kung handa niyang marinig. “Hindi po.” Mabilis siyang umiling. “Pagod at stress lang po siguro. Kulang din ako sa tulog. Naging abala po ako nitong mga nakaraang araw.”

"Ang pagnanasa ng apo ko sa'yo ay panandalian lang. I know my grandson. Kalix is driven by power and dark obsessions, at kapag nakuha na niya ang gusto niya sa isang bagay, madali siyang magsawa. Sinasabi ko ito sa'yo para protektahan ka na rin sa oras na marealize niyang pabigat ka lang sa kanya. Leave my grandson, Shantall. Bago ko pa man gamitin ang kapangyarihan ko para pilitin kang umalis." Toot. Toot. Toot. Naputol ang linya. Dahan-dahan kong ibinaba ang aking telepono sa ibabaw ng desk. Ang aking mga kamay ay nanginginig nang husto, at ang aking paningin ay unt-unting lumabo dahil sa mga luhang biglang pumatak sa aking mga pisngi. Ang bawat salita ni Donya Victoria ay parang sirang pl

sagot ko habang nakatalikod pa rin sa kan'ya habang nilalaro sa aking Isang kamay Ang presidential pen. "Po?" nagtatakang tanong tuloy niya. Unti-unti akong humarap para pormal na magpakilala. "I'm Yvo Dorchner. The CEO and the owner of this Company." Mayabang na sabi ko. Nanlaki ang mata ni Monica pagkakita sa akin. "Y-yvo?" nauutal na wika nito habang hindi inaalis ang pagkakatitig sa akin.

Hindi si Duke ang nagsasalita para sa kanya. Hindi nito inaagaw ang laban. Hinahayaan lamang siyang magsalita. Napabuntong-hininga si Victor. “Maybe I really did fail you.” Umiling si Solene. “No.” “Hindi?” “You didn't fail me.” Tumingin siya rito. “You helped me become who I am. But then you forgot that I had to grow beyond you.” Napapikit si Victor. May luha sa gilid ng mata nito.

Yes, meron naman siyang iniambag sa kung nasaan man ako ngayon pero mas malaki pa rin yung pagod ko doon. “Fine, bawiin niyo na ang lahat. It’s better to be a penniless man with the woman I love rather than marry a girl that I don’t have any feelings for.” sagot ko at tuloy tuloy na lumabas nang hindi na lumilingon pa. ~~~~ “That asshole!” galit na galit na sigaw ni Donya Victoria at hindi makapaniwalang napatingin sa papalayong pigura ni Dalton. Napahawak siya sa kanyang dibdib dahil nahihirapan siyang huminga. Agad naman siyang nilapitan ni Via at inalalayan pagkatapos ay inabutan ng tubig para kumalma.

Nasa hallway kami ng mansyon nang mapatingin ako sa isa sa mga lumang painting sa dingding—si Donya Beatrice, nakatingin pababa na parang galit na santo. Nginitian ko ang painting. “You lost.” “Halatang mas maganda ka kesa sa kanya,” bulong ni Damian sabay halik sa sentido ko. “Hindi lang ganda, Damian. Mas matapang ako.” Tumango siya. “At mas baliw.” Napangiti ako. “And that’s why I win.” ---

Dalawang buhay ang dala niya sa kanyang sinapupunan! At ikaw, may gana kang pag-initan ang isang buntis para lang makaganti? Vince, sinasabi ko sa’yo kung gusto mong maglabas ng galit, suntukin mo ang sarili mo! Tingnan mo ang sarili mo sa salamin at paluin mo ang sarili mo hanggang magising ka sa katotohanan!" Pagkarinig ng sermon ni Hector ay napabuntong-hininga sina Donya Estrelita, Felix, at Cielo.

Marahan niyang itinaas ang kamay para haplusin ang maamong mukha nito. “Nothing, sweety. Pampabuhay lang ng dugo.” Natatawang tugon niya rito. Akmang hahalikan niya ito sa labi nang may kumatok sa kanilang silid. Napakamot ng ulo na tinungo niya ang pintuan. “Senyorito, pinapatawag na kayo ng Donya. Magsisimula na raw ang pagdiriwang,” bungad na saad ng isa sa kanilang maid.

Nginitian ko lang siya at tumango. "Ako nga po." Nakangiti niyang inilibot ang mga mata sa aming lamesa. "Inaasahan ko kayo sa mga susunod pang programa," aniya bago kami nilisan. "Gago. Huwag mong ginaganon si Donya. Hindi iyon jologs tulad mo," singhal ni Brix kay Royd. "Inano ko ba?"

"Noted Ma'm." Mabilis na umalis ang mga ito at naging tahimik ang paligid. Walang nagsalita. Walang umimik. Parehong nagpapakiramdaman. Ganito ang set up nila, si Audric at Ivony ay magkatabi. Habang ang matandang Vilma at kabit nitong si Pol ay magkaharap bawat dulo. Halatang ayaw magtabi. Ayaw malaman ng anak na may kabit. Natatawa siya sa likod ng kaniyang utak. Paano pa kaya kung sabihin niya ngayon ng harap-harapan? Eh, 'di sira ang mundo ng Donya.