Donya Victorina Monologue Script Novels & Stories

Muli siyang napahilamos ng palad sa kanyang mukha at napahilot sa sentido. "Jesus Christ. May I have the courage to not be a coward for once" pagkausap ni Vinxer sa sarili. Lingid sa kanyang kaalaman ay narinig siya ni Ayra sa naging pag uusap nila ni Danner. Nanatiling nakahiga sa kama ang dalaga at nakapikit ang mga mata ngunit ang kanyang mga tainga ay hindi sinasadyang marinig so Vinxer na mayroong kausap sa telepono.

"Then make sure she doesn't. My mother values results over methods. As long as you look like you're carrying a Montenegro, she won't care about the rest. Just follow my lead." Eksaktong pagtapos niya magsalita, bumukas ang malaking double doors ng mansion. Isang matandang babae na may suot na terno at balot ng perlas ang pumasok. Her hair was perfectly coiffed, and her eyes—the same shade of dark, predatory gray as Zayne's—pierced through everyone in the room. This was Donya Valeriana Vidalle Montenegro. "Mother," Zayne stepped forward and kissed her hand. It was the first time I saw him show any form of traditional respect.

Mas tahimik kaysa dati. “They’re crossing the line,” sabi ng kasama niya. Hindi siya sumagot. Nakatingin lang siya kay Elena sa screen. Parang may iniisip na mas malalim. — Sa opisina, nakatingin si Victor sa lungsod. Hindi sa usapan. Hindi sa feed. Kundi sa mga ilaw sa malayo. “Every revolution starts the same way,” bulong niya. — Sa kalsada, muling nagsalita si Elena.

Ang gabi ng aming pagtakas ay naging gabi na rin ng digmaan sa pagitan ng mag-lolo. Isang mapait at matigas na tawa ang pinakawalan ni Victoria mula sa kanyang sulok. “Akala mo ba ikaw lang ang naghihintay sa pagkakataong ’to, Thaddeus? Danford will burn your empire down before he lets you take the crown.”

Nagkatinginan sina Donya Viktoria, Don Alexander, at Tracey. Si Donya Viktoria ang unang nagsalita. “Hindi kaya buntis ka?” Nanlaki ang mga mata ni Fiona. Maging si Theo ay napatingin agad sa kanya, tila naghihintay ng sagot na siya mismo ay hindi pa sigurado kung handa niyang marinig. “Hindi po.” Mabilis siyang umiling. “Pagod at stress lang po siguro. Kulang din ako sa tulog. Naging abala po ako nitong mga nakaraang araw.”

"Kailangan kong magsalita. Dahil tungkol ito sa akin." Tinitigan ako ni Donya Victoria mula ulo hanggang paa nang may purong paghamak. "At least you have the decency to speak, Miss Aguilar. Sinasabi ko sa'yo, kung talagang mahal mo ang apo ko, lalayo ka sa kanya. Dahil habang kasama ka niya, unt-unti mong sinisira ang kanyang hinaharap."

Dali-dali naman akong tumayo mula sa pagkakahiga sa lamesa. Lumuhod ako sa harap ni Yvo at saka bahagyang tumingala. Inilabas ko ang aking dila para d'on niya iputok ang kaniyang katas. Ngunit sa halip na gawin niya 'yon ay tumalikod ito at sa sahig ipinutok iyon. "I respect you Monica, you don't need to do that." wika niya sa akin sabay halik sa pisngi.

Dalawang buhay ang dala niya sa kanyang sinapupunan! At ikaw, may gana kang pag-initan ang isang buntis para lang makaganti? Vince, sinasabi ko sa’yo kung gusto mong maglabas ng galit, suntukin mo ang sarili mo! Tingnan mo ang sarili mo sa salamin at paluin mo ang sarili mo hanggang magising ka sa katotohanan!" Pagkarinig ng sermon ni Hector ay napabuntong-hininga sina Donya Estrelita, Felix, at Cielo.

Marahan niyang itinaas ang kamay para haplusin ang maamong mukha nito. “Nothing, sweety. Pampabuhay lang ng dugo.” Natatawang tugon niya rito. Akmang hahalikan niya ito sa labi nang may kumatok sa kanilang silid. Napakamot ng ulo na tinungo niya ang pintuan. “Senyorito, pinapatawag na kayo ng Donya. Magsisimula na raw ang pagdiriwang,” bungad na saad ng isa sa kanilang maid.

Tanong ni Moira sa tonong naghahamon. May talim sa mga mata at pagbabantang tiningnan ni Victor ang babae, “kaya kong pagbayaran sa bilangguan ang kamatayan mo,” saad niya. Nagtawa ang pinagbantaan. Inilapit ang kamay sa bibig at sumenyas ng animo isinisiper ang kanyang mga labi, “my lips are sealed,” saad nito, “sometimes.” “Try me!” Paghahamon ng binata.