Novel & Cerita Donya Victorina Monologue Script

“You are already awake, mi lady. Uminom ka muna ng tsaa. Your brothers are already awake. Early training for next month war.” Napakunot ang noo ko. War? Anong pinagsasabi nito? “Who the hell are you? And why are we here?” sarkastiko kong tanong. Wala ako sa mood makipag-plastikan. “I’m a servant of Donya Victoria. For now, no more questions about my identity. Ang mahalaga, you’re safe now... and the babies.” Bigla akong napalingon. Bakit niya alam?!

Samantalang si Helena ay tahimik na nasa tabi niya. Mahigpit ang hawak sa kanyang kamay. Hindi para magbigay ng payo. Hindi para magsalita. Kundi para lang iparamdam na hindi siya nag-iisa. Sa kabilang bahagi ng silid...Nagngangalit si Victor. Sa loob ng maraming taon bilang negosyante, bihira siyang mawalan ng kontrol. Ngunit ngayon...Halos mabasag niya ang mesa sa lakas ng pagkakasuntok. "Damn it!"

His voice was final. “Why the hell are you doing this to me, Kiann Del Valle?!” “This is your punishment for being hard-headed.” “I said—” “Enough with your lies,” he snapped—but then smirked. “Every time you run, you’ll spend a full day by my side. Under my rules. Under my watch.” Mas lalo siyang lumapit. Ramdam ko na ang mainit niyang hininga sa pisngi ko. “Let’s see how long you’ll last, Crystal Clair Romano.”

I am not ready yet but because I’m the queen of show business, I can still manage even if I am not feeling well. “Iya, are you okay?” Eliz asked while preparing her things. I just ignored her and tried to sleep when the door slammed suddenly which is the reason why my rest was interrupted. I took a deep breath before I slowly opened my eyes. Who the hell is that person? She's so brave to ruin my rest! I slowly turn around and give death glares to that person. “I-I’m sorry, Miss Victoria,” a woman said stammering while in a state of shock.

"I'm sorry for not saving him..." Muntik ng ma out of balance si Don Victorino pero agad itong naalalayan ni Viktor. Dahan-dahan itong umupo sa sahig habang pinagmamasdan ang walang buhay na si Damon. "A-Apo...Da-Damon..." sambit na tawag ni Don Victorino dito na miya-miya pa ay napuno ng malakas na iyak ang manor ni Uno. "Apo!" Nag-igting ang panga ni Uno bago nilingon sina Santi.

Sa isang iglap, pinilipit ng hangin ang isang bahagi ng kanyang mukha. Ang nag-spell ay si Donovan Cross. "Hindi ka karapat-dapat na maging napakaganda. Sa mundong ito, ang mga may mataas na kapangyarihan sa paglilinang lamang ang karapat-dapat na maging maganda." Pagkatapos ng pagbabagong-anyo ni Donovan Cross, ang Moon Maiden ay naging kalahating pangit at kalahating magandang babae. Nang marinig ang mga salita ni Donovan Cross, mahigpit na hinawakan ni Victoria ang kamay ni Emily. Takot na takot silang dalawa kaya hindi sila naglakas loob na magtaas ng ulo!

Muli siyang napahilamos ng palad sa kanyang mukha at napahilot sa sentido. "Jesus Christ. May I have the courage to not be a coward for once" pagkausap ni Vinxer sa sarili. Lingid sa kanyang kaalaman ay narinig siya ni Ayra sa naging pag uusap nila ni Danner. Nanatiling nakahiga sa kama ang dalaga at nakapikit ang mga mata ngunit ang kanyang mga tainga ay hindi sinasadyang marinig so Vinxer na mayroong kausap sa telepono.

"Then make sure she doesn't. My mother values results over methods. As long as you look like you're carrying a Montenegro, she won't care about the rest. Just follow my lead." Eksaktong pagtapos niya magsalita, bumukas ang malaking double doors ng mansion. Isang matandang babae na may suot na terno at balot ng perlas ang pumasok. Her hair was perfectly coiffed, and her eyes—the same shade of dark, predatory gray as Zayne's—pierced through everyone in the room. This was Donya Valeriana Vidalle Montenegro. "Mother," Zayne stepped forward and kissed her hand. It was the first time I saw him show any form of traditional respect.

Mas tahimik kaysa dati. “They’re crossing the line,” sabi ng kasama niya. Hindi siya sumagot. Nakatingin lang siya kay Elena sa screen. Parang may iniisip na mas malalim. — Sa opisina, nakatingin si Victor sa lungsod. Hindi sa usapan. Hindi sa feed. Kundi sa mga ilaw sa malayo. “Every revolution starts the same way,” bulong niya. — Sa kalsada, muling nagsalita si Elena.

Ang gabi ng aming pagtakas ay naging gabi na rin ng digmaan sa pagitan ng mag-lolo. Isang mapait at matigas na tawa ang pinakawalan ni Victoria mula sa kanyang sulok. “Akala mo ba ikaw lang ang naghihintay sa pagkakataong ’to, Thaddeus? Danford will burn your empire down before he lets you take the crown.”