Eso Novels & Stories

///พี่เชื่อหัวใจตัวเองแล้วก็เชื่อใจกรีนนะครับ ว่าเราแยกแยะออกว่าอะไรเป็นอะไร/// ///งั้นแค่นี้ก่อนนะคะ กรีนขอทำงานก่อน พี่ส่งอะไรมาก็ไม่รู้ทำเอากรีนแทบไม่ได้ทำงาน เอาไว้คุยกันต่อที่บ้านนะคะ///

อามาร์เอ่ยแนะนำ “ขอรับอามาร์” บาซาพยักหน้ารับแล้วก็โค้งคำนับแล้วเดินออกจากห้องทำงานของนายตนเองไป ส่วนอามาร์ก็จัดการเอกสารที่อยู่ตรงหน้าตนเองต่อพร้อมกับมองดูแม่ยอดทูนหัวตัวเองไปด้วย ในหนึ่งนาทีนางแสดงอารมณ์ผ่านสีหน้าร้อยแปดอารมณ์ก็ว่าได้

อย่าาาาาา "อืออออ" เยว่หลิงพลิกตัวตะแคงข้างซบเลี่ยหยาง มือเขาข้างนึงจับที่ขา อีกข้างจับที่เอว มีเสียงกรนเบาๆ ...ยังหลับอยู่

♡´･ᴗ･` ​ พลังบ่วงประชาเด้อครับ!

กรี๊ดดดดดเธอจำคำที่พี่คริสบอกได้ป่ะ อย่าลืมคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะอีบุ๊คมีน้าารีบมาซื้ออ https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTYzODM2NCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjI3Mjk0MiI7fQ

"อิไทม์!!!>[]<" "ครับTT"

จะฝาก E - Book จนกว่าจะลงจบ 55555555555 https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMzQ2MDUxNSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjE5ODg1MyI7fQ ​ ​

"ทำไม?" "ตัวอักษรหน้าตาเหมือนๆ กัน ขาดไปขีดหนึ่ง ความหมายเป็นอย่างหนึ่ง เกินไปขีดหนึ่งความหมายก็กลายเป็นอีกอย่างหนึ่ง ข้าจำจนปวดหัวไปหมดแล้ว...ท่านอ๋อง ข้าไม่อยากเรียนหนังสือ" ท้ายประโยค...อาเฟยเสียงระห้อยระเหี่ย "ไม่อยากเรียนหนังสือ?" คิ้วเข้มเลิกขึ้น

“ยังไง” คิ้วเข้มเลิกขึ้นอย่างไม่เข้าใจในคำพูดของสาวน้อยนัก เอมมาลินไม่ได้อธิบายในทันที แต่หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าสะพายข้าง แล้วเขย่งปลายเท้าขึ้น จรดริมฝีปากนุ่มจุ๊บเบาๆ ที่แก้มของเขา พร้อมกับกดชัตเตอร์ถ่ายรูป จากนั้นก็กดส่งเข้าไปในกล่องสนทนาทันที

Gray Part End 🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶 😻ความฟินนี้ ไหนใครชอบ คอมเมนต์กันมาเลย!!👇👇