Eyes Never Lie Novels & Stories

lumuhod sa harap ko si Lance at ngumiti. There's something in his eyes na hindi ko mabasa. Nakatingin ito sa akin using his gentle eyes. Hinawakan niya ang kamay ko kamit ang isa niyang kamay at nasa buhok ko naman ang isa. There's something sa paraan ng paghagod niya sa buhok ko na naging dahilan ng pagtulo ng luha ko.

Natigilan siya ngayon sa sinabi ng kanyang kaharap. “I know you won’t tell me what’s bothering you but I believe that you’re in pain. When you’re in pain, you can tell me that you’re fine. But remember this, when your eyes meet mine, your eyes won’t lie,” matalinhaga nitong wika sa kanya.

"Pero sana, nawala na talaga ang sakit na nararamdaman mo." "O-oo naman. Matagal na panahon na iyon, Klaire." "Pero iba ang sinasabi ng mga mata mo." "A-ano?" She rolled her eyes. "Lips can lie, Cali. Pero ang mga mata? Hindi." Hindi ako nakasagot. Bakit ba pinag-uusapan namin ang bagay na ito? Napatayo ako. Gusto ko na kasing umiwas sa pinag-uusapan namin.

Nagsimulang mag-alala si Devin. Ang mga Dobro Eyes ay dapat na isang alamat mula pa noong sinaunang panahon. Walang sinuman ang nakakita sa kanilang tunay na kapangyarihan, at ang mga ito ay palaging umiiral lamang sa mga sinaunang libro. Gayunpaman, walang gaanong naitala tungkol sa mga ito. Ito ang unang pagkakataon na naranasan niya ang kapangyarihan ng mga Dobro Eyes, at hindi siya makawala.

At hindi na kataka-taka kung may makita siyang hindi maganda kay Laishia. Kahit na gusto kong sabihin ang nalaman ko. Hindi ko pwedeng sabihin na lamang sa iba na walang permiso ng taong may kinalaman sa mga bagay na ito. Marunong akong rumespeto sa mga desisyon ng ibang tao. Mukha lamang akong hindi mapagkakatiwalaan dahil sa mga mata ko. I don't know what's wrong with my eyes. Wala namang pagkakaiba sa kanila ring mata, nagkaiba lamang sa kulay.

Namilog ang mga mata ko. I hope it’s not my wild guess what the shattered glass contained. Nakasiksik si Maddison sa gilid ng kama. Magulo ang buhok niya at bakas ang hilakbot sa kanyang mga mata. She is staring at the eyeballs on the floor. I don’t know what to feel. I wanted to laugh but I am taken aback by the guilt for the fright in her innocent eyes! “You are a psychopath!” akusa ni Maddison. Mas sumiksik pa siya sa gilid ng kama. I didn't flinch as I walked near the fallen eyeballs and picked it up. I looked her in the eyes and said.

Tinitigan naman ako ni Elijah na tila binabasa niya ako kaya mas lalong pinagbutihan ko ang pagpapanggap na maayos lamang ako. "It doesn't look nothing to me, sweetheart. I already told you, I trust my instinct more than my eyes when it comes to you." Saad niya sa akin at gusto ko naman sampalin ang sarili ko. Nararamdaman niya kung hindi maganda ang nararamdaman ko. I can deceived him visually, but not his instinct.

Tumagal ang tingin niya sa asul kong mga mata. I can't blame him, though. Many people say that my eyes can really catch people's attention. They say my eyes feel hypnotizing when I look at them. I couldn't help but agree because when I saw myself in the mirror, when I looked into my blue eyes... I felt like I was drowning in the ocean.

Kumurap-kurap ang aking mata dahil mas'yadong maliwanag ang aking nakikita. "Ara!" Ang mukha ng lalakeng pinakapamilyar sa akin ang bumungad. His eyes are swollen and it looks like he didn't sleep for days. "Teka, tatawag ako ng doctor." Aalis na sana ito pero agad kong hinawakan ang kanyang kamay dahilan upang tingnan niya ako ulit. I was about to talk but my mouth was dry. Kaya naman ay mas lalo itong nag-alala at agad na umalis para tawagin ang doctor.

He asked again, his voice carrying a forceful edge that demanded an answer. Her eyes were fixed on him, filled with fear and despair. Luke suddenly felt a sense of guilt at the sight of this woman, he momentarily questioned his actions. He didn't need to raise his voice, but the feeling of betrayal burned within him. As he stared back at her, he suddenly noticed something different about her eyes—something he hadn't seen before. They weren't the eyes of Ruby. Why hadn't he noticed that in ? It was the past? It was a realization that struck him with unexpected clarity, adding another layer of confusion to an already chaotic moment.