Fantaisie Noire Novels & Stories

ลับคืนมาเท่านั้น ร่างงามระหงเต่งตึงไปทุกสัดส่วนก้าวขึ้นบันได แค่ฝ่าเท้าเปล่าเปลือยสัมผัสขั้นที่หนึ่ง ขนกายทั่วตัวของหล่อนก็ลุกพรึบ หัวใจเต้นรัวเร็ว ชมจันทร์บอกตัวเองว่านั่นอาจเป็นความหวาดหวั่นที่หล่อนสร้างขึ้นเอง ก็รอบตัวไม่มีสิ่งมีชีวิตใดนอกจากตัวหล่อนเอง อา การหลอนสั่นประสาทจะเกิดขึ้นก็ไม่ผิด .

ชายหนุ่มเพ่งฟังทุกถ้อยคำ พลางรวบรวมความกล้าก้าวเข้าใกล้ทีละน้อย หวังว่าระยะที่สั้นลงจะทำให้เสียงนั้นชัดเจนขึ้น แต่ละก้าวที่ขยับ ความประหม่าก็เริ่มไหล่เข้ามา ระยะห่างที่ลดลง ทำให้ร่างในเงามืดเริ่มเผยรูปลักษณ์ทีละน้อย จนกระทั่งภาพนั้นชัดเจน… มันไม่ใช่สิ่งมีชีวิต หากแต ่เป็นซากศพที่เน่าเปื่อย เสียหายจนยากจะบอกว่าเคยเป็นใคร

เป็นของขวัญวันเกิดอายุสิบแปดปี ในภาพคือเกล็ดหิมะที่โปรยปรายเต็มท้องฟ้า และแผ่นหลังของหนุ่มสาวที่กำลังโอบกอดกัน ขอบตาของเสิ่นเจิงร้อนผ่าว เขาพลิกภาพวาดไปด้านหลัง และเห็นตัวอักษรบรรทัดเล็ก ๆ ที่มุมขวาล่าง “หวังว่าเราจะได้อยู่เคียงข้างกันแบบนี้จนแก่เฒ่า”

งไม่มีใครยอมใคร หัวใจของพิมพ์มาดาเต้นระรัวราวกับกลองศึก ฤทธิ์แอลกอฮอล์อ่อน ๆ ที่ดื่มไปก่อนหน้าผสานกับบรรยากาศชวนฝัน ปลุกเร้าให้สาวบัญชีผู้แสนเรียบร้อยกลายเป็นหญิงสาวผู้โหยหาในรสสวาทอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เธอยึดมั่นเพียงว่านี่คือความฝัน และในความฝันนี้... เ ธอจะปลดปล่อยทุกความปรารถนาที่ซ่อนลึกอยู่ภายในออกมาให้หมดสิ้น

“อา... เลฟขา... อืม... เลฟ...” “ครับ... ที่รัก... เร็วอีกครับ เร็วอีก... อืม...” เสียงเร่งเร้าของสีหราชทำให้คาลิโอน่าหมดความยับยั้งชั่งใจ เรือนร่างงดงามโลดแล่นเคลื่อนไหวรัวเร็วบดสะโพกผายลงกับความแข็งแกร่งของเขาไม่หยุด เส้นสายปรารถนาที่เธอต้องการไขว่คว้ามองเห็นได้เป็นแสงสีขาวตรงหน้า อีกนิ ดเดียวเท่านั้นที่เธอจะกระชากสวรรค์ลงมาหา และเมื่อฝ่ามือแกร่งกระชับสะโพกเพิ่มความเร็ว คาลิโอน่าก็ต้องกรีดร้องสุดเสียงเพราะเขตแดนระหว่างโลกมนุษย์และสรวงสวรรค์ได้ถูกพังทลายลงแล้ว

้งติดต่อกันจนนิ่งงัน บัดนี้นิ้วของธาวินเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำรักของเจ้าหล่อนที่หลั่งออกมา ธาวินยืนเข่าจ้องมองหญิงสาวที่กำลังนอนหายใจเหนื่อยหอบอย่างหมดท่า รอยยิ้มมัจจุราชฉายบนใบหน้าหล่อเหลาเป็นการเตือนว่านับจากนี้เธอจะได้รับบทเรียนอย่างสาสม มือใหญ่จับที่ท่อนเนื้อแข็งขึง ไซซ์ยุโรปหากสีมันคล้ำกว่ามาก ส่วนปลายบานโตสีม่วงคล้ำราวกับผ่านการใช้งานมาอย่างหนัก เข้าก้มลงไปกระซิบข้างใบหูสวยอย่างเบาเสียง “นี่มันแค่น้ำจิ้ม”

การเต้นของเธอนั้นเป็นที่จับจ้องดึงดูดของสายตาหื่นกระหายของนักล่ายามราตรีอย่างไม่วางตา ชุดสายเดียวสีดำเว้าหลังสวมคู่กับกางเกงยีนสีดำรัดรูปดูเข้ากันน่าค้นหาอย่างยิ่ง มือเรียวเสยผมแล้ว ลูบไล้ตามส่วนเว้าส่วนโค้งของตนจนเกือบจะจบเพลง “ไอ้ภีมผู้หญิงชุดดำโต๊ะนั้นเต้นโคตร เด็ดเลยว่ะ”

หญิงสาวเลิกคิ้ว เอเดรียนยกยิ้มมุมปาก แววตาของเขาสะท้อนประกายคมกริบราวกับใบมีด และสิ่งที่เธอเห็นมันแฝงความหยามเหยียดอย่างไม่น่าให้อภัย “ปกติคาสิโนของเราจะไม่ปล่อยลูกหนี้กู้เงินในจำนวนสูงมากขนาดนี้ แต่แม่ของคุณมีกลเม็ดเด็ดพรายที่ทำให้ผู้จัดการคาสิโน่ยอมปล่อยกู้ให ้”

ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปาก พลอยพิชญามองไปรอบ ๆ อย่างตื่นใจ เธอไม่เคยเห็นทัศนียภาพที่ไหนสวยเท่ากับที่นี่ ดูลี้ลับคล้ายดินแดนมหัศจรรย์ที่ถูกแอบซ่อนไว้ที่โพ้นทะเล หญิงสาวสูดลมหายใจลึกก่อนเดินตามร่างสูงเข้าไปในบ้านซึ่งการตกแต่งภายในก็ดูเรียบ ๆ เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นเป็นสี ขาวกลมกลืนกับพื้นไม้และผนังสีครีม

นเวลากลางคืนทำให้หญิงสาวค่อนข้างกังวล มองรอบตัวอย่างระมัดระวัง แล้วอยู่ๆ ก็เห็นร่างสูงใหญ่ตะคุ่มร่างหนึ่งพร้อมแสงไฟกำลังเคลื่อนที่มาจากทางด้านหนึ่งที่เป็นส่วนของวิลล่า พิมพ์ปรางจึงชะงักเท้าหยุดอยู่กับที่ แทบจะหยุดหายใจด้วยซ้ำ แล้วก็ตัดสินใจหันหลังจะเดินกลับแทน หากด้วยความไม่ชินตากับความมืดและรีบเร่งทำให้ร่างบางสะดุดล้ม