روايات وقصص ضمن Friendship Contract

No strings attached. At least, that’s what the contract says.

Ginuhitan ko ang pagtulog sa iisang silid dahil gusto ko iyong tutulan. Nanlaki ang mga mata ko sa isa pang nakasulat na sa tingin ko ay hindi malinaw. “The parties agree that the purpose of this contract is to live together as spouses, share mutual support, and fulfill agreed-upon personal and relationship goals during the term. As such, exclusivity to each other shall be imposed upon,” malakas ko pang binasa para mas maintindihan.

At least kapag mag-divorce kami three months later ay walang contract na mabi-breach. "Fine. Babalik ako sa bahay mo. But no need for you to speak to my parents. Let me handle them." Nagdesisyon akong bumalik at manatili sa bahay niya. Tatlong buwan na lamang ay magtatapos na ang aming contract agreement kaya dapat ay sulitin ko ang mga araw na makakasama ko. Dahil kapag natapos na ang contract namin ay matatapos na rin ang anumang koneksiyon na nag-uugnay sa amin. Mawawalan na ako ng karapatan na manatili sa bahay niya at makasama siya.

Aayaw pa ba siya gayon ang solution na ang lumalapit sa kanya. “This is a relationship contract agreement which has been formed between PARTY 1-” “At ako ang party 1 na ‘yan,” putol ni Lukas sa pagbabasa niya sa nasabing contract. “Ikaw ang party 2, just to make it clear.” Napailing na ipinagpatuloy niya ang pagbabasa. “And party 2 to have an exlusive special relationship in three months. By the means of this contract, the parties are laying down terms for their future together as stranger.”

"Niño promised me brilliance. I hope for your sake he did not lie." "Tafaddal, ijlis (Please, sit)," Sheikh said, motioning to the heavy chairs across them. Bago pa kami makapagsalita, inilapag ng isang tauhan ang dalawang folder sa harap namin. It wasn't a case file yet. It was a document in bold letters: NON-DISCLOSURE & BLOOD OATH AGREEMENT. Bakit parang ganito nalang ang tadhana ng buhay ko? Palaging ganito nalang ang contract.

Doon ko naramdaman ‘yung bigat na gusto kong ilabas, pero hindi ko alam kung paano sisimulan. "Amara," sabi ni Killian habang humihigpit ang hawak niya sa kamay ko, "Naalala mo ba 'yung unang beses na pinirmahan natin 'yung kontrata?" Napangiti ako ng bahagya. "Siyempre. Parang kahapon lang. Business arrangement lang daw ‘yun, pero tingnan mo naman tayo ngayon."

naguguluhan kong tanong sa kaniya. Naibaba ko ang aking mga kamay nang muli niyang nilapatan ng halik ang aking noo. "I am breaking our contract. You don't need to pay me for the hospital fees and everything I have given you. You owe me nothing because I am the one ending this right now." A-Ano? "Our three-month agreement ends here."

"We've matched you with a donor based on your preferences... medical history, genetics, physical characteristics. You'll find him listed here as Donor 69." Sinilip ni Isabel ang profile: matangkad, maitim ang buhok, hazel ang mga mata, at graduate ng Ivy League. Mahilig sa sports at malinis ang medical record ng pamilya. Mukha itong blueprint ng isang lalaking nasa kanya na ang lahat, pero isa lamang itong estranghero na walang mukha. Isang posibilidad na walang pangalan. At ayos lang iyon sa kanya. Hindi ito tungkol sa romance o pangarap na pamilyang may white-picket fence. Tungkol ito sa paghawak niya sa sarili niyang buhay.

tayo", Daniel.” “Wala pa tayong formal break up ah. Ako pa rin dapat.” “Do we still need it?” “Yes.Technically, tayo pa rin.” “Relationship has no contract. Kasal meron pero ang relasyon lang, wala? Nawala ka ng tatlong taon, formal break up pa rin ang iniisip mo?” “Walang ngang kontrata ang relasyon ngunit may sinasabi tayong paninindigan. Sana kahit iyon lang nagkaroon ka.”