Ghost Face Mask นิยาย & เรื่องราว

Dahil lahat ng imbitadong tao sa loob ay nakasuot ng maskara, halos hindi nila alintana ang mga taong kinakausap at tangi lamang silang nasisiyahan sa pakikipag-interaksyon iba't-ibang taong may estado hanggang sa lumalim ang gabi. SA KABILANG BANDA, hindi naman maalis ang paningin ng mga tao sa isang babae na nakasuot ng pula, at kumikinang na gown, at mayroong itim na masquerade mask. Mapupula ang makapal nitong lipstick, at kahit nakatakip ang kalahati ng mukha ay masasbi mong maganda itong babae na galing sa marangyang pamilya. Kaya naman nag-unahan ang mga lalaki sa paglapit sa kaniya.

na buton para sa kanya. Sa kabutihang palad, nagdagdag si Jordan ng isang healing function sa disenyo. Kapag ang isang tao ay inatake ng nakalalasong gas, maaari silang gamutin sa pamamagitan ng maskara. Matapos isuot ang gas mask, umubo ng ilang beses si Lota. Lalong gumanda ang kanyang kutis at unti-unting nanumbalik ang lakas sa kanyang pananalita.

At isang Walis Wallace ang leader ng mga ito. Walang sinuman ang nakakita sa mga mukha ng mga ito dahil gumagamit sila ng maskara kapag humaharap sa mga tao at kapag nakikipaglaban. Wala rin silang makalap na information sa totoong pagkatao ng mga ito. "Panahon na para maningil." Bulong niya habang tumatawa ng malakas.

Ang footage ay malinaw sa galaw, ngunit hindi sa mga detalye ng mukha dahil sa mga face mask. “Sir—” ang technician, nag-zoom in sa frame. “They’re wearing hospital uniforms and masks. We can’t clearly see their faces. But—” nag-pause siya, “pero look at the way they hold themselves. Professional. And look—one of them is carrying a medical kit, parang naka-setup na.”

sagot ni Lucas sa kabilang linya bago pinatay ng binata ang tawag saka nito hinubad ang suot na prosthetic na maskera na naghantad sa totoo at napakagwapo nitong Mukha. Isa ito sa angking talento ng binata kaya nagagawa nila ng matagumpay ang lahat ng kanilang Plano. Kaya niyang magpanggap, baguhin ang kilos pati na din ang kanyang boses sa pamamagitan ng voice changer na isa sa in process na produkto ng kanilang kompanya. Wala pang inilalabas na ganito sa merkado. Tanging siya lamang ang meron at nakagagamit ng bagay na ito.

Ngunit sa pagtalikod niya… Isang malamig na kamay ang mabilis na humarang sa mukha niya. May suot itong itim na gwantes. "Agh—!" Napaigik si Fae at agad na pumiglas, ngunit mabilis siyang nahawakan sa baywang at bibig. Nagpupumiglas siya, pero wala pang ilang segundo — bumagsak ang kanyang katawan. Nawalan ng malay. Isang lalaking naka-itim na jacket, itim na face mask, at cap ang mabilis na bumuhat sa kanya.

It felt like a ghost was starting to make its move. Dali-dali akong umakyat ng hagdan. I kept telling myself I’m not afraid of ghosts because they’re not real— "Oh, fúck!" Malakas kong mura noong bigla na lang bumungad si Segundo sa harap ko. Napahawak ako sa dibdib ko dahil sa sobrang gulat at kaba. He was wearing his white beauty face mask, kaya sinong hindi magugulat sa itsura niya? It covered his face entirely, leaving only his eyes visible.

Humarap si James kay Thea. Hindi niya maalis ang kanyang mata sa kanya. Subalit, sa saglit na tumalikod si James, siya ay nadismaya. Hindi niya makita ang kanyang mukha dahil nakasuot siya ng maskara. Hindi ito ang parehong ghost mask dati. Sa halip, ito ay pilak na maskara. Tinakpan nito ang kanyang mukha at tanging mata, ilong, bibig at baba lang ang makikita.

Dinig niya ang boses ni Mari mula sa likuran. Wala siyang suot na mask o kahit na ano. Nakasuot lang siya sa itim na jacket at base cap na itim dahil nga malamig ang simoy ng hangin. "Mr. Phantom?" ulit ng dalaga. "Miss Mari," pilit niyang hindi humarap sa babae. "Pwede bang tumabi diyan?" "I don't have anything on my face right now!" turan ni Ernist na halos pangapusan ng hininga. Mabilis niyang kinubli ang mukha sa kanyang braso. Naninigas nalang siya doon.

Dahan-dahan niyang iniangat ang kamay—malalakas na daliri ang humawak sa kanyang baba, kahit natatakpan iyon ng tuyo at basag-basag na mud mask. Nanlabo ang tingin ni Kaizan, malamig at delikado. “Wash that thing off your face,” utos niya, mababa at matalim ang boses. Kusa niyang nahaplos ang pisngi, naramdaman ang basag na texture ng mask. Sandaling naguluhan siya, bago biglang pumasok ang realization. Oh. Right! Hindi niya ako makikilala. Hindi habang ganito ang itsura ko. Thank God for skincare.