Grand Duchess Anastasia Novels & Stories

Ngayon… asawa na siya ng pinakakilalang Mafia Boss sa bansa. Mrs. Anastasia Montclair. Hindi pa rin niya matanggap. Pagbukas ng pinto, bumungad sa kanya ang engrandeng mansyon—mga chandelier na kumikislap, marmol na sahig, at mga tauhang naka-itim na agad yumuko nang dumaan si Christian. Isang tingin ng lalaki—mapanganib, malamig—at tila lahat ay nag-ingat sa bawat kilos.

Inangat nito ang kamay sa ere at agad namang bumitaw sa mga baril ang mga tao nito at nilagay ang mga kamay sa likuran. “As I said before hindi pa kayo kasal and that makes Anastasia still a Hildegarde.” Diniinan nito ang salitang still. “Still?” nagtatakang tanong ko. “Your wife happens to be my long lost granddaughter.”

Anastasia's top wear is a long sleeve and off-shouldered blue dress that is tucked into a floral circle skirt that only covers up above her knee. I guess instead of going for the strict-looking approach, she's going into the realm of cuteness to show her innocence. ...Innocence my butt. Behind that innocent facade, that girl's a savage. "Yula." Bigla niyang sinimulan basagin ang katahimikan sa pagitan naming dalawa. "My Lady..." Lumapit ang maid sa gilig ni Anastasia na patuloy pa rin sa pagyuko. "Ipaalam mo kay John ang magiging schedule natin ngayon araw." Sabi niya.

Nang naisuguro kong maayos na ang kaniyang kalagayan ay itinigil ko na ang panggagamot. Then I collapsed on the bed. "Princess!" Hanina panicked. "Shut up. I'm just sleepy." --- Naidilat ko ang aking mga mata nang may lagubo akong narinig sa labas ng aking kamara. "Anastasia, wake up and open this damn door before I break this on my own." The Emperor? Kumunot ang aking noo. Napabuntong-hininga nang naalala ang nangyari kanina.

"Ang Konseho... kinuha nila ako. Ginawa nila akong sandata. At ngayon, narito ako para bawiin ang sa akin." "Asawa ko siya, Dante," sabat ni Anastasia Generalova, habang humahawak sa braso ng lalaki. Isang malamig na ngiti ang sumilay sa babaeng Ruso. "Nang mamatay ang ama namin, ang Konseho ang nagbigay sa akin ng bagong hari. Isang haring binuo mula sa abo."

Ang saya sa kanyang mukha ay sapat na para kalimutan ko sandali ang lahat ng sakit. Paglabas namin ng kwarto para sa almusal, bumungad sa amin ang grand staircase. At doon, sa dulo ng hagdan, nakatayo si Donya Anastacia. Suot niya ang kanyang karaniwang terno, mukhang kagalang-galang at banal, tila walang bahid ng kasalanan ang kanyang budhi.

Maganda siya, manipis kung gumalaw at talagang gugustuhin siya ng kahit sinong lalake. Pansin ko nga rin na napapatingin ang maraming lalakeng bisita sa kanya kanina pa. Her make up was also simple at ang buhok nito ay bagsak na bagsak at subrang gandang tignan. Ang sabi ni Madam Anastasia ay isa siyang model. Wala akong hilig sa nga ganoon kaya hindi ko siya kilala, pero kung top rated siya rito sa bansa, mukhang sugrang sikat niya.

Ipinikit niya pa ang kaniyang mga mata. Mas lalo niya lang akong pinapatawa. Lumakad ako palapit sa kaniya at saka walang pag aalinlangan na ginawaran siya ng isang sampal. "See? Totoo lahat 'to, Blaise. I am fvcking alive." Napahawak pa siya sa kaniyang pisngi habang nasa akin parin ang mga mata. "H-How?" Humakbang ulit akong palayo at naupo sa upuan ko. "You know what my name, Anastasia means? It's ressurection. I came back to put an end to your dirty games."

Isang kakaibang kuryente na hindi ko pa naramdaman sa buong buhay ko. Habang nag-aayos ako ng mga files sa computer, napansin ko ang isang anino na huminto sa tapat ng desk ko. Pag-angat ng mukha ko, isang napakagandang babae ang nakatayo roon. She was wearing a designer red dress, her hair perfectly blown-out, and she possessed an aura of pure luxury. Si Anastasia Lopez. "You must be the new PA," mataray niyang sabi, her eyes looking at me from head to toe with obvious disdain. "I am Anastasia. Is Kalix inside? I need to see him."

NICOLAS LEANDRO “How are you, Iha?” Malambing na tanong ni Mom. Parang matagal na niyang hinihintay ang pagkakataong makausap itong muli. Bahagyang natigilan si Anastasia bago ngumiti nang magalang. “I’m okay po, Madam.” At iyon na naman. Ang pormal na tono niya. Maingat ang pagsasalita at tila ba takot na makagawa siya ng mali.