Home Wrecker In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

["Anong No? Pupunta ako diyan. Nag alala ako sa'yo." "You don't need to go here." ["Tssk! Fine! Pero mangako ka na hindi na mauulit yan! You take care there, okay? Hindi ka dapat nagpapaapi."] Napangiti na lang ako. Hmm! He's the best kuya ever! "Yeah! Yeah! I'm fine now" ["You should be. You made me worried."] "I'm already conscious, so stop worrying, okay?" ["I can't prevent myself from getting wo------"]

"Sa susunod, alagaan mo ang girlfriend mo, pre." I creased my forehead and looked at him confusedly. "What?" I asked. "Baka maagaw," huling sabi niya bago nag-lakad paalis. Maagaw? Tsk, naagaw na nga eh. ---- 💫

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

Boses ng isang babae around fifties. “Open the door.” Yun ang isinagot ni master Cedrick. Sa totoo lang bumalik na naman ang malamig nitong boses. “Sinasabi ko sa inyo na…” “Or I am going to destroy this fucking gate!” Napayuko ako. “Teka lang.” @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.

Hinarap ko sila. "Kanino kayo nagkautang Dad?" Mukhang nag-alinlangan pa sila kung sasagutin ang tanong ko o hindi. Bakit parang may pakiramdam ako kung kanino sila umutang? Biglang bumilis ang tibok ng puso ng maalala siya. Sana hindi siya. Bumuntong-hininga muna sila bago nagsalita. "Si Jarred hija. Jarred Raqueza."

umiiyak kong tawag sa kaniya, afraid, in pain and embarrassed. Kaagad siyang tumakbo at pinatay ang stove. He massaged his forehead afraid he saw the disaster I made in his kitchen. Napakagulo noon. Kalat-kalat ang mga gamit ang daming basura na hindi ko pa nalilinis. Napayuko na lang ako lalo na nang makita kong mas lalo siyang nagalit at bumagsak ang tingin sa akin. "What the heck did you do here, Mildred?!" he's mad.

IRIS LOU POV "Miss nadito na tayo." Biglaang sambit ng driver tumingin ako sa labas at nasa harapan na pala ako ng petals orphanage sa subrang tulala habang inaalala ang nakaraan diko namalayan na nakaratin na pala ako sa destination ko. nagbayad ako bago bumaba ng taxi. pag baba ko palang sa taxi at umalis na ito kaya na iwan ako sa sa harapan ng bahay ampunan malaki na pala ang pinag bago ng desenyo ng kanilang orphanage.

Nakipagtagpo siya ng palad dito bilang pagbati bago tuluyang naupo. “Ziel,” pagbati nito sa kanya. Subalit taliwas sa atmospera ng paligid sa t’wing nagkikita sila ang dating ng boses nito. Lugmok. Nanghihina. Mapanglaw. [ mapanglaw - sad ] Wari’y binura ang dating galak sa tinig nito. Wari’y hinigop ang kabuhayan ng loob sa t’wing nagsasalita ito.

Ashley Umaga na nang makatanggap ako ng tawag mula kay Mama. Nangungumusta lang naman siya. Marami siyang paalala tungkol sa buhay-may-asawa. At bigla ay bumundol ang kaba ko nang banggitin ni Mama ang tungkol sa honesty. “Be honest always. Be honest to your husband. Ang tiwala ay hindi basta-basta nakukuha o naibabalik sa dati kapag nasira na.”