Horror Masks Novels & Stories

Nang sa wakas ay makagalaw na siya, nakita niya ang isang lalaki na naglalakad papunta sa hall. Ang tao ay nagsuot ng itim na maskara ng multo, at ang lamig ay nagmula sa kanyang katawan. Ang lamig na ito ay tila tumagos sa buong hall, na nagpababa ng temperatura ng ilang degree. "Siya iyon?" "’Iyan ang taong naka ghost mask na pumatay kay Warren Xavier!" Sa wakas ay nag react ang mga artista, namutla ang kanilang mga mukha sa gulat at takot habang nilalampasan sila ni James.

Habang nasa loob ako ng cabinet, sumilip ako sa maliit na butas para makita kung ano ang nangyayari. After a while, a man suddenly appeared. Isang tao na nakasuot ng itim na maskara at tanging ang mata niya lang ang makikita. I don't know what was happening and I could feel my heart pounding so fast. Sa pamamagitan ng maliit na butas, I saw dad was about to hit the masked man with a wooden bat but the latter managed to avoid it. Pero bigla akong napatakip ng aking bibig noong nakita kong may hinugot ang isang tao sa kaniyang bulsa,

Mukhang mas lalong naulol ang mga kaharap niya sa itsura niya. “P**a ka! Kakantutin talaga kita hanggang sa malaspag ka!” Gigil na gigil iyong may hawak na samurai sa itsura niyang tanging underwear lang ang suot bago nito hinablot at itinapon ang suot niyang maskara sa kung saan. He looks scary—an ugly kind of a scary looking beast. His ripped with muscles and he’s the tallest among them na nakapalibot kay redhead.

Pakiramdam niya'y tila narating niya ang isang madilim na sulok ng impyerno sa gabing iyon. At batid din niya ang panganib sa buong paligid na nag-aabang lamang sa kanya roon. Paglingon niya sa may unahan ng karwahe, dala ng silaw ng nakasinding lintera na nakabitin dito, ay may nakitang aparasyon ng isang tao si Julian na lumalapit pa patungo sa kanya. Laking gulat niyang makita itong nakasuot ng itim na talukbong at may maskara pa sa mukha. Walang ibang tao ang pumasok agad sa isipan ni Julian nung makita ang lumapit na taong nakatalukbong kundi ang taong maysanhi sa malagim na nangyari noon sa kanya. Di niya kailanman nakalimutan ang suot na maskara ng taong iyon---ang maskarang hinulma g

Pagkatapos, ginamit niya ang Kaleidoscope Mask at pinihit ang kanyang mukha sa Blaise's. Ang Kaleidoscope Mask ay isang mahikang mask na binigay kay Darryl ng Wild Fury. Pinangalanan niya itong Kaleidoscope habang patuloy itong nagbabago. Pagkatapos, ang Nine Heaven Emperor at ang iba pa ay ginabayan si Darryl palabas ng Imperial Sky Palace at gumawa ng daan si Darryl patungo sa Sealed Fiend Mountain. … Sa Sealed Fiend Mountain, nakaupo si Archfiend Antigonus sa Black Palace kasama ang payapang itsura sa kanyang mukha.

Malakas na sigaw nitong hindi pa rin umaalis sa ibabaw ng babae. Kumagat labi ako saka mataman siyang tinitigan. Hindi niya makikita ang mukha ko dahil nakasuot ako ng maskara, kagaya ng makikita sa isang masquerade party. Kulay itim ito na napapalibutan ng itim na beads, meron rin itong itim na feather sa kaliwang bahagi na malayang umaalon-alon sa tuwing gumagalaw ako. Dagdagan pa na medyo madilim ang paligid. Isang kandila lang ang nagbibigay liwanag sa loob ng kwarto. How romantic. “I… I am a grim reaper and I am here to fetch you. Watashi w* anata o jigoku ni tsurete ikimasu(I will take you to hell) .” Walang emosyong sabi ko.

Labis na takot ang nakita ko sa kaniyang mga mata ngunit hindi ako dapat magpadaig at matakot sa bruhang si Agatha. Hinintay ko siyang makalapit. Kunwari'y naguguluhan ako kung sino siya. Nakasuot ito ng itim na mask at naka-sunglasses habang ang hood ng itim niyang jacket ay nakataas sa kaniyang ulo. Tagong-tago ang kaniyang mukha kung tutuusin. Halatang may pinagtataguan. Ipinasok niya ang kaniyang isang kamay sa suot na jacket.

Isa-isang binuksan ang mga drawer habang ang ingay ng mga kaluskos ay sumasalamin sa tahimik na tensyon ng paligid. Hanggang sa may isang bagay na pumukaw sa kanyang atensyon, isang maskara. Nakasilid sa pinakailalim ng drawer, isang mala-taong silicone head mask ang natagpuan niya. Dahan-dahan niya itong kinuha at inilapit sa kanyang mukha. Mabigat ang kanyang paghinga habang tinititigan ang maskara sa ilalim ng mahina at kumikislap na ilaw.

Itinaas ni Loreen ang ulo niya sa takot—ang kumikintab niyang mga mata ay lumaki sa gulat. Nakita niya ang isang lalaki na may itim na maskara na nakatayo sa harap niya, ang kanyang mga mata ay kasing lamig ng mga patalim. Nasorpresa si Loreen at sa parehong oras ay masaya. ‘Sino siya? Nandito ba siya para iligtas ako? Oo, siguro nga, nandito siya para iligtas ako!’ Ang batang lalaki ay nakahiga sa sahig habang binabalot ng dugo ang kanyang mukha.

Nang makarating na siya ng villa, pumasok kaagad siya sa kanyang silid and Hwangbu stayed at the doorstep of his room. Agad siyang nagtanggal ng maskara kasi masyado na siyang naiinitan. Hindi lang naman Venetian mask ang suot niya kundi suot din niya ang isa pang hyperreal mask dahil kailangan niyang makasiguro na wala talagang makakaalam sa tunay niyang mukha.