Hot Storm พายุรักนายวิศวะ Mga Nobela at Kwento

พายุทัก Line หาเธอ Storm : พี่ถึงคอนโดแล้วนะครับ jao oie : รับทราบค่ะ Storm : เหงา คิดถึง อยากกอด jao oie : พี่ขี้อ้อนตั้งแต่เมื่อไหร่ Storm : ตั้งแต่มีเมียนมใหญ่ jao oie : ไม่คุยด้วยแล้วเอยจะไปทานข้าว พี่อย่าลืมทานข้าวด้วยนะ

บทรักอันเร่าร้อนบรรเลงอย่างยาวนานภายในห้องพักติดทะเล จนกระทั่ง… แรงกระแทกเริ่มถี่รัวเมื่อเริ่มมองเห็นขอบสวรรค์อยู่รำไร ทั้งสองคนปลดปล่อยออกมาพร้อมกันอย่างสุขสม น้ำรักสีขาวขุ่นพวยพุ่งเข้าไปในโพรงเนื้ออุ่นชื้นทุกหยาดหยด “นะ…นี่พี่ปล่อยในเหรอคะ” “พี่…ดึงออกไม่ทัน” ผิดเอง แรงอารมณ์ที่ครอบงำทำให้เขาฉุดตัวเองไม่อยู่ เผลอปล่อยในทั้งที่ควรรีบดึงออกมาปล่อยข้างนอก “ขอโทษ”

ไต้ฝุ่นว่าด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันหมั่นไส้ “กูอยากจะบ้าตาย” ตะวันสบถออกอย่างห้ามไม่ได้ เข้าใจอยู่ว่าเพื่อนเธอมันเคยมีความรักมากก่อนเพราะส่วนใหญ่เวลาที่มีใครมาจีบหรือมาขอเบอร์มันจะชอบวิ่งหนีหรือไม่ก็ให้พวกเธอรับหน้าแทน ไม่คิดว่ามันจะมีวันนี้ด้วยซ้ำวันที่ตกหลุมรักใครสักคน เธออ ยากกลับไปถามเจ้าแม่จริงๆ ตอนที่เสริฟ์รองเท้าให้มันหัวไปกระแทกอะไรหรือเปล่า ถึงได้มีสติเลื่อนลอยขนาดนี้

Set : Princess of Engineering 1 วิศวะรักเพื่อน (My heart) NC18+ พระผู้เป็นเจ้าครับ ช่วยฟังคำภาวนาของผมที ระยะเวลาต่อจากนี้ ขอให้ท่านช่วยปกป้องใจเธอคนนี้

B หรอกมั้ง เพราะฉันไม่เคยเห็นหน้าคาตาผู้ชายคนนี้มาก่อน ด้านดีเทลเมื่อพายุอารมณ์ความต้องการได้กระหน่ำลงอย่างหนัก ไม่นานท่อนเอ็นขนาดใหญ่ของผมก็เริ่มอ่อนตัวและอ่อนกำลังลง !! ผับ ผับ !!

เร่งเอวสอบสาดใส พายุขบกรามแน่น ทำหน้าที่แทงเข้าออกให้สุด กดความเป็นชายย้ำ ๆ ในช่องทางรักซ้ำ ๆ หวังให้เธอรู้ว่าเขารักเธอมากแค่ไหน แต่คงมากไปสำหรับเธอ ฟ้าใสทั้งเสียวและจุก คืนนี้เขารุนแรงกับเธอมากกว่าทุกครั้ง พายุปลดปล่อยปีศาจร้ายในตัวออกมา

Atomy : กรี๊ดดดด ในที่สุดก็มีคนกำราบเสือลมแห่งวิศวะได้ 5555+ Tomy : นางฟ้าซีลีนคือที่สุดแล้วว่ะ แค่เดินหนียังทำให้เสือลมคลั่งได้ นาเดียร์ : หนุ่มวิศวะเขาจะเก็บรวบคนสวยสถาปัตย์ไปทุกคนเลยเหรอ ครั้งก่อนก็พี่ซันกับน้องไอริส ครั้งนี้ต้องเสียพี่ซีลีนไปให้อีกแล้ว

ธีธัชนั่งแกว่งเหล้าในมือไปมา มองตามหลังเพื่อนรักที่เดินตัวปลิวออกไป “พายุไซโคลนกำลังถล่ม” “ไม่ใช่พายุไซโคลนหรอกธัช พายุสวาทไม่ว่า” ภูดิทรภัทรเบ้ปากเหยียดยิ้ม

: คลื่น : สองสามวันมานี้ผมรู้สึกเหมือนโดนพายุถล่ม เรื่องที่เจอยัยหมวยที่เชียงใหม่ว่าช็อกแล้วเรื่องลูกยิ่งช็อกกว่า ยัยนั่นไม่ปริปากสักคำว่าท้อง ถ้าผมไม่มาเจอคงไม่มีทางรู้… โธ่เอ๊ย!!! คิดอะไรของเธอกันแน่ หรือว่าผมเลวเกินกว่าจะเป็นพ่อคนได้

"กูก็อดทนอยู่ แต่กูคิดถึงเขามาก มึงไม่เข้าใจหรอก รอมึงมีคนที่รักก่อนเหอะ จะรู้ว่าอยู่ใกล้กันแล้วทำอะไรไม่ได้ มันทรมานขนาดไหน" (เอออ...ไอ้คนคลั่งรัก หมดมาดหนุ่มฮอตวิศวะเอวดุเลยว่ะ งั้นกูไม่กวนมึงแล้ว พักผ่อนเหอะ กูรอมึงกลับมาฉลองกันอยู่นะเว้ย) "ขอบใจมึงมาก "