Hot Storm พายุรักนายวิศวะ Novels & Stories

บทรักอันเร่าร้อนบรรเลงอย่างยาวนานภายในห้องพักติดทะเล จนกระทั่ง… แรงกระแทกเริ่มถี่รัวเมื่อเริ่มมองเห็นขอบสวรรค์อยู่รำไร ทั้งสองคนปลดปล่อยออกมาพร้อมกันอย่างสุขสม น้ำรักสีขาวขุ่นพวยพุ่งเข้าไปในโพรงเนื้ออุ่นชื้นทุกหยาดหยด “นะ…นี่พี่ปล่อยในเหรอคะ” “พี่…ดึงออกไม่ทัน” ผิดเอง แรงอารมณ์ที่ครอบงำทำให้เขาฉุดตัวเองไม่อยู่ เผลอปล่อยในทั้งที่ควรรีบดึงออกมาปล่อยข้างนอก “ขอโทษ”

ไต้ฝุ่นว่าด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันหมั่นไส้ “กูอยากจะบ้าตาย” ตะวันสบถออกอย่างห้ามไม่ได้ เข้าใจอยู่ว่าเพื่อนเธอมันเคยมีความรักมากก่อนเพราะส่วนใหญ่เวลาที่มีใครมาจีบหรือมาขอเบอร์มันจะชอบวิ่งหนีหรือไม่ก็ให้พวกเธอรับหน้าแทน ไม่คิดว่ามันจะมีวันนี้ด้วยซ้ำวันที่ตกหลุมรักใครสักคน เธออ ยากกลับไปถามเจ้าแม่จริงๆ ตอนที่เสริฟ์รองเท้าให้มันหัวไปกระแทกอะไรหรือเปล่า ถึงได้มีสติเลื่อนลอยขนาดนี้

Set : Princess of Engineering 1 วิศวะรักเพื่อน (My heart) NC18+ พระผู้เป็นเจ้าครับ ช่วยฟังคำภาวนาของผมที ระยะเวลาต่อจากนี้ ขอให้ท่านช่วยปกป้องใจเธอคนนี้

B หรอกมั้ง เพราะฉันไม่เคยเห็นหน้าคาตาผู้ชายคนนี้มาก่อน ด้านดีเทลเมื่อพายุอารมณ์ความต้องการได้กระหน่ำลงอย่างหนัก ไม่นานท่อนเอ็นขนาดใหญ่ของผมก็เริ่มอ่อนตัวและอ่อนกำลังลง !! ผับ ผับ !!

พายุพูดชัดถ้อยชัดคำ "เธอทำร้ายคนที่ฉันรักต่อให้เธอคุกเข่าขอร้อง ฉันก็ไม่มีวันให้อภัย" "ไม่! พายุ ได้โปรด! ฉันรักคุณ!" ชุติมาพยายามเข้าไปหา แต่ลูกน้องของพายุขวางเอาไว้

: คลื่น : สองสามวันมานี้ผมรู้สึกเหมือนโดนพายุถล่ม เรื่องที่เจอยัยหมวยที่เชียงใหม่ว่าช็อกแล้วเรื่องลูกยิ่งช็อกกว่า ยัยนั่นไม่ปริปากสักคำว่าท้อง ถ้าผมไม่มาเจอคงไม่มีทางรู้… โธ่เอ๊ย!!! คิดอะไรของเธอกันแน่ หรือว่าผมเลวเกินกว่าจะเป็นพ่อคนได้

ปิ่นมุกรู้สึกตกใจเล็กน้อย แต่ยอมรับว่าแอบคิดเข้าข้างตัวเองตั้งแต่เห็นเขามาง้อว่าเขาคงมีความรู้สึกดีๆให้กัน แต่ทว่าพอได้ยินเขาพูดโพล่งออกมา ใบหน้าก็เริ่มร้อนผ่าว รู้สึกเขินที่คนแบบหนุ่มฮอตวิศวะ ผู้ที่ไม่เคยมอบหัวใจให้ใครอย่างปากว่าจะมารักมาชอบเธอ "ตกลงว่าไงครับ รับรั

เธอกลัว รู้สึกกลัวเหลือเกิน อาจเป็นเพราะฟังเรื่องราวของคนรักเก่ามา ความผิดหวังโหมกระหน่ำใส่เธอไม่หยุด มันถึงได้รู้สึกกลัวขนาดนี้ เธอเริ่มไม่มั่นใจ ไม่อยากเสียใจไปกว่านี้ ไม่อยากเป็นคนที่รู้ตัวว่าโง่ในตอนที่มันสายไปแล้ว เหมือนกับที่เธอได้รับความรู้สึกเหล่านี้จากเ บียร์ พันไมล์มารับเธอที่คอนโดมิเนียม ซินยอมออกมาก็เพราะว่าเธออยากจบสักที ตอนนี้ความรู้สึกของเธอมันวูบไหวราวกับต้นไม้ที่ยืนอยู่เพียงต้นเดียวกลางทะเลทราย ปะทะกับสายลมที่เดี๋ยวเบาเดี๋ยวแรงจนไม่รู้ว่ามันจะล้มลงตอนไหน

คิมหันต์และพายุตะโกนขึ้นพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย “มันอันตรายเกินไปใบพลู ไอ้อาทิตย์มันเป็นหมาบ้า มันไม่ได้ต้องการเจรจา แต่มันต้องการตัวเธอ” พายุเสริมในฐานะเพื่อนที่เห็นเหตุการณ์มาตลอด

คฤหาสน์พายุ “อุ๊บ! แหวะ”เสียงอาเจียนโอ้กอ้ากดังมาจากในห้องน้ำ เป็นพายุที่กอดชักโครกโก่งคออาเจียน หนีไม่พ้นอาการแพ้ท้องแทนเมียรัก ไม่ต่างจากท้องแรกท้องนี้ก็เล่นหนักใช่ย่อย