นักมวย Novels & Stories

ย่างมีความสุข อยู่กันเหมือนพี่เหมือนเหมือนน้อง แพ้บ้างชนะบ้างเป็นธรรมดา หากใครชนะมาก็จะซื้อของกินเลี้ยงคนอื่น ๆ เพราะมวยไม่ได้มีรายการชกทุกวัน แน่นอนว่าหากฝึกซ้อมมาอย่างดีแล้วดันเป็นฝ่ายแพ้ ก็แทบจะไม่ได้อะไรอยู่ดี อาจเรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในอาชีพที่จะอยู่ยาวได้ต้องมีใจรัก ด้วยระดับหนึ่งเลยทีเดียว

ดาริโอพูดขึ้นมา “แบบนั้นคุณจะไม่เสียเปรียบหรือไงกัน ผมถนัดนักล่ะมวยสากลกับมวยไทยเนี่ย”

พัดตอบรับพลางเอามือลูบพุงน้อย ๆ ของตนเอง “ดีเหมือนกัน ว่าจะชวนพวกนี้ไปลงนวมอยู่พอดี ไปไหมพวกมึง ตีแบดเสร็จลงนวมต่อสักหน่อย” ลงนวมของภูมิก็คือการต่อยมวย ซึ่งเป็นเกมกีฬาที่พวกเขาชื่นชอบ

บทที่ 9 แสงไฟขาวนวลส่องจากเพดานลงบนเวทีมวยที่ปูเสื่อยางกันลื่นอย่างเรียบตึง นารันอยู่ในชุดออกกำลังกาย เสื้อแขนสั้นสีเทาคู่กางเกงขาสั้น ผมที่เคยรวบตึงบัดนี้ถูกรวบขึ้นเป็นจุกบนศีรษะ คู่ชกตรงหน้าคือทัพ เปลือยท่อนบนเผยให้เห็นกล้ามเนื้อแน่นเป็นลอน บ่งบอกถึงคนที่ออกก ำลังกายเป็นประจำ เขามองหญิงสาวตรงหน้าอย่างสับสนเล็กน้อย นารันก้าวเท้าออกข้างหนึ่ง ย่อเข่าเพื่อปรับสมดุล ถ่ายน้ำหนักไปยังปลายเท้า ก่อนจะปล่อยหมัดขวาพุ่งเข้าใส่สันกรามของเขา โชคดีที่ทัพหลบได้หวุดหวิด

เธอเอียงหน้าไปด้านซ้ายแต่ตายังมองตรงเข้าไปในโรงยิม จดจ้องชายหนุ่มคนหนึ่งบนเวทีซ้อม “ว่าไงโต้ง เรียกแล้วเงียบ” โต้ง หรือ บิ๊กโต้ง ฉายานักมวยกล้ามใหญ่วัยยี่สิบ กำลังรุ่งโรจน์และเฉิดฉาย เป็นนักมวยหลักของค่ายศรเพชร เขาพาร่างใหญ่โตเดินตามลูกสาวเจ้าของค่ายเข้าไปใน โรงยิมด้วยท่าทีสนิทสนม

มันกดมือถือ เลื่อนดูนั่นนี่ ก่อนจะชูมาต่อหน้าผมที่โดนเบรกหน้าแทบคว่ำแบบเดียวกันกับที่ชูใจบอก กำลังจะโวยสักหน่อย แต่พอเห็นรูปในหน้าจอที่โผล่ขึ้นมา “แม่งเรียนมวยที่เดียวกับกู?” “เออ รุ่นพี่มึง ฉายาชายผู้มากับดวงและกล้ามแขน” ผมขมวดคิ้ว ปกติไปเรียนมวยไม่ค่อยได้เจอมันเท่าไหร่ น่าจะเรียนคนละรุ่น หรือไม่ก็ศิษย์คนละอาจารย์ “มันต่อยใครมีคว่ำทุกราย เพราะเล่นเพาะกายโดยเฉพาะ”

อุ๊บบบ ผมเดินเอาผ้าไปชุบสารบางอย่างอ้อมมาข้างหลังคนรักแล้วปิดปากปิดจมูกนักมวยตัวขาวจนร่างขาวหลับตาร่วงผลอยหมดสติลงจึงอุ้มมานอนในห้องพักส่วนตัว ขอโทษนะนุ่มที่ให้ขึ้นชกไม่ได้ พักนี้ฝรั่งชอบเหม่อลอยดีไม่ดีอีกฝ่ายคงกะเอาตายหรือไม่ก็พิการเป็นแน่ ไหนๆ ก็มีเมียเป็นนักม วยอยู่แล้ว เรื่องต่อสู้ไม่เป็นสองรองใครอยู่แล้ว ช่วงวัยรุ่นนี่มีเรื่องประจำขอลงชกปกป้องเมียสักทีก็แล้วกัน

ดวงตาของคังเหวินซินเบิกกว้าง คิดไม่ตกว่านี่มันอะไรกัน มันจะมีมูลค่าถึงหนึ่งล้านบาทได้ยังไง “เห้อ ดูท่าทางคุณจะไม่รู้จริง ๆ ว่าวันนี้ที่นี่จะทำอะไร การแข่งขันมวยใต้ดินนานาชาติกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว เป็นการแข่งขันชกมวยที่น่าตื่นเต้นที่สุด คนที่เพิ่งเข้าไปนั่นคือนักมวยที่เป็นตัวแทนเข้า ร่วมแข่งขันของกรุงโซล เก่งกาจสุด ๆ เลย”

หม่าเทียนหาวเอื้อมมือไปชี้ ชายผิวสีเข้มและกล้ามเนื้อแข็งแรงคนหนึ่งเดินออกมาทันที "อาจารย์หลิวครับ เหย่หลางคนนี้ไม่ธรรมดามาก เขาเป็นนักมวยไทยโบราณ เขาแข่งขันในสนามสู้ใต้ดินของทั้งเมืองเจียงหลิง แต่ก็ไม่มีใครชนะเขาได้เลย!" บอดี้การ์ดคนหนึ่งเตือนด้วยเสียงต่ำ

บอสถามฉันพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมาถามฉันนิดนึง "เปล่าค่ะ...นภาชกมวยชิงแชมป์ค่ะ"ใช่ค่ะ...ฉันขึ้นชกมวยชิงแชมป์แต่ไม่ได้ไประดับประเทศหรอกค่ะฉันชนะแค่ระดับจังหวัดระดับภูมิภาคก็เท่านั้นเอง มวยที่ฉันชกมันเป็นมวยที่เรียกว่า