I Decided To Live As Myself Novels & Stories

“Pero damn, proud ako sa’yo. Proud ako sa inyong lahat.” At sa unang pagkakataon ngayong gabi, naramdaman kong buo ako. Hindi na ako ’yung tagong anak. Hindi na ako ’yung ‘hindi dapat makita.’ For the first time… I felt seen. Hindi ko naman hiningi na i–public announcement ni Dad kung sino ako sa buhay niya. Never ko siyang pinilit. Ni hindi ko nga ginagamit ang apelyido niya. Araw-araw dala ko ang apelyido ng Mom ko, at okay lang sa’kin ’yon. Mas safe. Mas tahimik.

Diretso lamang ang tingin niya sa unahan habang naglalakad. Pagod na siyang bantayan ang bawat kilos niya para lamang hindi magbigay ng maling impresyon sa iba. Pagod na siyang mabuhay para sa mga inaasahan ng ibang tao. Sa pagkakataong ito, tahimik niyang sinabi sa sarili, “Mula ngayon… gusto ko namang mabuhay para sa sarili ko.”

And I don't want that to happen. Buong buhay ko ay wala akong ibang ginawa kun'di ang sundin ang ano mang pinag-uutos nila. Lahat ng gagawin ko ay nakadepende sa sasabihin nila. Wala akong sariling desisyon, maliban sa kung ano man ang sasabihin nilang nararapat daw para sa akin. And I live my life in that kind of scenario for almost twelve years.

Hinampas ko siya dahil napakislot si Dion. Kung ako pa siguro 'yong dating Indie na mahina, baka hindi ko na kinaya kung nalaman ko agad. Baka sukuan ko na talaga 'yong sarili ko sa nangyayari sa akin, baka sumunod ako sa bumubulong sa utak ko at mas saktan ang sarili dahil iyon ang tingin kong tamang gawin para makaiwas sa lahat. Rather than focusing, agreeing with my own demons, and poisoning my mind in the cruelest way, I chose to live in the moment again and create a life that I'll surely love.

But now that I have come acrossed millions of millions of realizations in life, I helped myself to change the old Scarlett. Kaya ko ng isantinig ang totoong nararamdaman ko nang hindi natatakot na marinig ang panghuhusga ng ibang tao. I'm not born to please everyone, I am born for myself. I turned my head back and flashed a genuine smile, "More than okay than I was," I replied looking straight into his eyes.

I remind myself that doing what makes me happy, regardless of what others think, is not only an important part of life, it is the only truth I know and the only part of my existence that I am sure of. However, I do not want to survive. I want to live. I do not want to slow down; I want to speed up. I do not want to settle down; I want to soar higher. I do not want the comfortable, safe version of life. I want the intense, passion-filled, adventurous version. I live on my own terms, and while, in ways, it has cost me dearly, I know no other way to live. I want to continue to grow, wander, and push the limits. I want too much to stop now, and that should be celebrated.

turo nito sa sarili sa basag na tinig. “Iyong dignidad ko. Kasi ito na lang ang maipagmamalaki ko na ako ay isang malinis at mabuting tao. Wala silang pakialam sa nararamdaman ko. Sila ang nagdedesisyon para sa buhay ko. Para akong puppet na dapat sunod-sunuran dahil kung hindi ay gagawin nilang impy*rno ang buhay ko.”

I suddenly became a famous person. "That was my life, I was living because I need to. I'm living myself just to survive no other meanings. I once was lost in the darkess skies yet I made my own light, someone thought me that I'm the brightess moon that ever exist." I smiled and slowly grabbed the scissors. I look at Rey, he smiled at me and nodded. I sighed before getting it and looking at the people in front of me. "And that is my life quote and the reason while I'm still living. I'm living so I can be loved, happy and blessed. I'm living for him, for my other half."

Hindi ako kasali sa kanyang mundo, at mas lalong hindi sa mundo ng mga mayayaman. Tumigil ako sa harap ng salamin, at para sa unang pagkakataon, pinangarap kong makita ang sarili ko bilang taong totoo. Ang taong walang mga lihim, walang kasinungalingan, at walang iniintinding status. “Kung ikaw lang ang kayang maging totoo,” bulong ko sa sarili ko, “siguro mas madali lahat.” Bumaba ang tingin ko sa laptop. May notification si Jayden. Isang text message mula sa kanya.

A one-time escape deal. But now… What if the lie is starting to feel like the life I want? Hindi ko alam kung matatawa ako o iiyak. Hindi ko na rin alam kung si Ziven ba ang dapat kong ipaglalaban… … o ang sarili kong identity na unti-unti nang nawawala.