Novel & Cerita I Remember The Days

I have nothing to do with him. Pagdating sa bahay ay nagpahinga na ako sa aking kwarto. Pinipilit 'kong kalimutan yung nangyari kagabi pero hindi talaga mawala sa isip ko. Ayoko namang sabihin kina Mommy at Daddy dahil panigurado akong mag-aalala pa ang mga yun and besides nailigtas naman ako ni Dave Arkiel.

Alexis Hindi ko lubos akalain na may sakit na palang dinadala si Raven. Hindi ko pa nga naalala ang memories na meron kami tapos ngayon malaman ko nalang na counted days nalang ang meron siya dito sa mundo. Naisipan kong pumunta dito sa dagat dahil naramdaman kong mayroon akong magandang alaala rito.

Ibibili balot pag mahinang tuhod ikukuha ng gamot pag sumakit ang likod O kay sarap isipin kasama kang tumanda, Sasamahan kahit kelan man humigit kumulang di mabilang tatlong pung araw sa isang buwan umabot man tayo sa three thousand one . Labs na labs parin kita kahit bungi bungi kana, para sakin ikaw ang pinaka maganda, O kay sarap isipin na kasama kang tumanda. Biglang lumaylo ang kanta at tumigil din si Samantha sa pag kanta, takang napatingin naman ako dito, "Remember the day .. actually the first day we've met ay talagang na amaze ako sa ganda mo, I have never thought that this Beauty existed"

Hanggang sa mabasa kami ng ulam sa pag-amin ko sa kaniya. "But every day, every night I always remember the days I helped you fight. How I laid my eyes on you and the taste of your lips while kissing you. I'm like a crazy 'cause every time I weeps, I only remember your bittersweet lips..." Sa taon at mga buwan na lumipas, hindi ko maikakailang hindi naging madali para sa'kin ang lahat. Lalo na sa tuwing maaalala ko ang mukha niya sa gabing iniwan ko siya. Maging ang huling sinabi niya sa'kin na patuloy na umuulit sa tainga ko na parang isang sirang plaka.

The only one who needs to be blame was me. "Inis na inis ako dahil hindi ko alam kung saan ka galing. You kept on messing up with my memories. Every single day, I'm always figuring out how and why are you fucking here. I was so damn lost with my own memories." He let out a small chuckle. "I wanted you to leave and got outta my way. Pero bigla na lang kita hinahanap hanap. Ayaw kong nawawala ka sa paningin o sa tabi ko. Tapos bigla ka na lang nawala sa harap ko... I didn't believe at first... Dumoble ang sakit no'ng maisip ko na baka kasabay ng pagkamatay nila, mawawala ka. I immediately repeat my memories again. Hoping that you'll come back, but you didn't... Now, my memories are getting bac

Kinakabahan siya, hindi dahil sa katotohanang nagkaroon siya nang brain fractured kundi dahil sa maaaring sagot ng doktor na siyang magmumulat sa kanya sa buong katotohanan. "Yes!" Bahagyang napaawang ang kanyang mga labi sa naging sagot ni Dr. Corpus. So, ibig bang sabihin nu'n? Totoo ang kanyang mga nalalaman? "But why I can still recognize my family? My friends? My work? My company? But... but why I can't remember her?"

hindi makapaniwalang sabi nito. Marahan namang hinaplos ni Allyana ang kamay ng kanyang ina at niyakap ito, saka dumaloy sa kanyang pisngi ang mga luha. "Yeah, I lost my memory, but I know, my heart will never forget you. I feel comfortable being with you, for being here. I know it's hard, but, I'm happy to know..that I still have a family. I'm sorry, if I can't remember you," umiiyak na sambit ni Allyana sa kanyang ina.

“I don’t… I don’t remember that.” A cold dread snaked through me. That hiking trip was etched in my memory. Thea’s infectious laughter as she emerged, mud-splattered and triumphant, her hair a tangled mess. It was a memory we all shared, a cherished moment of friendship. And she… she didn’t remember it. “How about that time we snuck into the abandoned cinema?” I tried, my voice trembling slightly. “You were the one who found that old projector, remember?” Again, the same blank stare. “No… W-Wala rin akong maalala tungkol do'n. Sorry.”

Yeah, he did date a lot of woman so I don't understand why he can still remember me. I thought I was just one of those girls he bedded and then he will forget at the next day. Maybe he just have a great memory so that he can still remember all the girls he slept with. Siguro nga iyon lang ang rason dahil wala na akong ibang maisip na dahilan pa. Nakatulugan ko na ang pag-iisip sa nangyari kagabi. Maaga pa rin akong gumising kahit sabado na. I still havea work.

Hindi nga niya halos naramdaman ang pagod o ang oras na lumipas sa kalahati ng araw. Kahit paano din, nawala ng saglit ang kaniyang mga iniisip na problema sa buhay at mga iniintindi gaya ng kalagayan ng kaniyang Mom. Sandali niyang nakalimutan ang suliraning kinakaharap ng Hotel Uno sa kasalukuyan. Halos hindi maalis sa isipan ng dalaga ang mga masasayang minute nang sila ay magkasamang nagkakape ni Steve.