Integrity In The Workplace Quotes Novels & Stories

"Salamat, Sir. Hindi ko iniisip na ganun ang intensyon niyo. Pero gusto ko lang pong tiyakin na habang nandito ako sa trabaho, ang focus ko ay nasa opisina at hindi sa mga bagay na labas dito." Nagkaroon ng sandaling katahimikan, at nakikita ko sa kanyang mga mata ang pagkilala at pag-unawa. "Serenity, ayoko sanang maramdaman mo na may ginagawa akong hindi tama. Kung sakaling kailangan mo ng tulong sa anumang bagay, nandito lang ako."

Sana alam mo ang pakiramdam ng maputol ang sasabihin. "With all due respect, Miss Santos," putol ni Tristan, "I'm the CEO here. Don't insult my intelligence," galit na sambit ni Tristan. Napalunok si Arlene at ang HR head ay biglang natahimik, parang hindi alam kung saan lulugar. Tristan leaned forward, ang mga mata nito ay kasing lamig ng yelo sa Atlantic Ocean. "If anyone in this room still questions her integrity, then you're questioning mine as well. And I won't tolerate that."

Dapat mas maaga kayo sa mga superior niyo. "Punctual ako since kindergarten." ''Bawal rin ang mabagal dito. Nakikita mo naman ang lahat, hindi ba?'' Napasuyod ako sa paligid. Subsob nga ang mga empleyado sa kani-kanilang mga trabaho. Seryoso rin ang mga mukha na para bang sa lugar na iyon ay bawal ang ngumiti o magbuka ng bibig. ''Bawal din dito ang tatamad-tamad. Bawal ang sobrang oras sa breaktime. Ang pinaka-motto rito ay time is gold. Kahit isang segundo pa 'yan, mahalaga na iyon.''

"Huwag mong sabihin na balak mong sirain na naman ang opisina." Namula si Antonette, ngunit pilit niyang pinigilan ang kanyang nararamdamang takot. “Hindi ko po sir sinasadya ang mga pagkakamali ko… nagta-try naman po akong maging maingat,” sagot niya, halos pabulong. "Hindi sapat ang ‘nagta-try’ sa mundo ng mga propesyonal, Antonette. Kung wala kang intensyon na magtrabaho nang tama, bakit ka pa nandito?"

Alam niyang wala itong magandang intensyon sa kanya kahit kailan at wala rin naman siyang magagawa sa kasamaan nito. "Pagkatapos ng bag na 'to ay malaya ka ng makabalik sa trabaho mo at ipagpatuloy ang pagkukunwari mo bilang normal na tao. Kung kahapon sana ay 'di ka na nakipag-away pa at sumang-ayon na agad sa hinihingi ko ay hindi ka sana aabot ng dalawang araw dito sa loob ng laboratoryo. Alam kong hindi mo rin naman magagawang sabihin ang tungkol dito sa pulis dahil malalaman ng madla ang pinakatago-tago mo. Ayaw mong mawalan ng trabaho na siyang buong buhay mo, hindi ba?"

“Ang mga taong nandito ay tapat sa akin. Ngunit hindi mo pwedeng kausapin ang sinuman tungkol sa kaso. Hindi mo pwedeng gamitin ang anumang device maliban sa ibibigay ko sa iyo. At lalong-lalo na, hindi mo pwedeng takasan ang aking paningin.” “Gusto ninyo akong gawing kasangkapan!” “Gusto kitang gawing ligtas,” giit niya, ang kanyang mga mata ay nananatiling matalim. “Tingnan mo ang halaga na binabayaran mo para sa iyong integrity! Halos mamatay ka sa labas! Dito, ako ang iyong integridad. Ako ang iyong kalasag. At kapag nagawa mo na ang trabaho mo, magkakaroon ka ng kalayaan.”

Hindi siya agad sumagot. Ipinatong muna niya ang dalawang kamay sa mesa. "Because qualifications can be taught. But integrity... is much harder to find." Natahimik ako. "Besides..." Ngumiti siya. "Alice has trusted this company for eight years. I trust her judgment." At sa unang pagkakataon... May employer na nagsabing pinagkakatiwalaan niya ako. Hindi dahil sa diploma. Hindi dahil sa awards.

Sabay-sabay nilang tugon. Huminto ako sandali bago muling nagsalita. "And lastly..." "Monteverde Companies has always been built on one principle." "Integrity." "Hindi ako magdadalawang-isip na tanggalin sa kumpanya ang sinumang mapatunayang gumagamit ng posisyon para sa pansariling interes." Tahimik ang buong silid. Ramdam ko ang bigat ng aking mga salita.

“So, if we hire you, do I have your commitment that you will do the job, right? Will you work with integrity? We’re talking about our clients’ payments here. If something gets wrong, you are the only person to blame.” “I understand, Ma’am. I can assure you that I’ll do my best and will commit myself to this job. I’ll do what is right and will avoid getting into trouble to protect the agency’s name,” pormal kong sagot dahilan para mapangiti ang HR manager sa akin. “That’s great to hear, Ms. Saavedra. I think you’ll—” Bumukas ang double doors at iniluwa no’n ang HR staff. Alanganin man ay lumapit ito sa HR manager at may binulong dahilan para kumunot ang noo ito.

“Yvonne ang pangalan mo, tama? Napakaganda ng ipinakita mo, pero sa kasamaang palad, pinapahalagahan din sa kumpanyang ito ang katapatan ng aming mga empleyado. Hindi ka nababagay dito.” Mukhang ginamit nanaman ni Garret ang usap usapan na isa akong “kabit” laban sa akin. Pinapahalagahan pala ang integridad ng kumpanya huh? Dahil sa mga taong katulad nina Garreth at Tiffany, nanatili sa posisyong ito ang kumpanya.