Novel & Cerita Intrigued In Tagalog

Bago hinarap ang lalaking biglang dumating, sinigurado muna niya na hindi nito makikita ang babaeng kasama. Nasorpresa si Simon nang humarap ang lalake. Kaya pala madali lang nitong nakuha ang kanyang dalang armas. When it comes to speed and agility, no one could beat this guy. Minsan na niyang nasaksihan kung paano nito itinumba ang isang kaaway. At wala siyang balak na kalabanin ito sa ngayon. "Marcus Madrigal? Whoah, I didn't know you were with us. Kumusta?" Ngumiti siya sa lalaki.

"Bakit?" "D-Dahil baka mali ako sa akala ko. Kasi baka kapag nakita ko siya, mararamdaman ko ulit na m-mahal ko pa rin siya. Na gusto ko pa ring bumalik sa kaniya. Ayaw kong masaktan ulit dahil sa kaniya." Naluluha kong sagot. Walang emosyon niya akong tinitigan, direkta sa mata. Tumungo ako dahil hindi ko kayang makipagtitigan sa kaniya lalo pa ngayon na naluluha ako.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

"What do you mean?" "Actually, una pa lang kitang nakita, naintriga na kaagad ako sa 'yo. Maybe, kagaya rin ng iba kaya pilit kang kinikilala. Anong malay natin kung ilan pala sa kanila ay may pansariling interes? Mas magandang malaman mo kung anong pinag-ugatan nang lahat. Siguro kilala at alam mo kung saan ka nga nagmula, ngunit may mas malalim pang pinag-uugatan na kailangan mong alamin," "Pwede ba, straight to the point! Ayaw ko nang paligoy-ligoy pa! Bakit hindi mo na lang sabihin sa akin kung may alam ka?"

Ng alin? "Saan nabangga yan? Ang lakas naman ata nang pagkakabangga?" taka ko. Tumingin sa akin si Kian. "Bakit ka nag-aalala sa akin?" iniibang usapan nito. "Sagutin mo ang tanong ko muna." "Sagutin mo rin ang tanong ko." "Ay ambot!" singhal ko. Umiwas na ako at humarap na. Minsan mahirap kausapin ang taong may tinatago. Maraming pasikot at mahilig magpaikot.

at agad akong nawalan ng malay dahil sa lakas ng pagkakabangga sa akin, laking gulat ko nang mapunta ako sa isang madilim na lugar. Nasan ako bakit andilim? bakit hindi ko maigalaw ang paa ko? Masakit auntie auntie. nasaan ka?kailangan kita ngayon auntie please help me i cant move my foot auntie where are you? Pinalayas kana diba bakit hinahanap mo pa? Sino ka?where are you? I am your savior dapat kang maghigati dapat mo silang PATAYIN.

bulong nito. Tumingin s'ya sa itaas at parang may pinakikiramdaman, mula sa kinatatayuan ko ay kitang-kita ko ang hubog ng kanyang katawan na mas lalong kinagulo ng isip at puso ko. "Kailangan mong sumama sa'kin sa ayaw at gusto mo." "T-teka, bakit ako sasama sa'yo. Kahit ang pangalan mo nga hindi ko alam. Isa kang estranghero at bakit kita pagkakatiwalaan?"

“I want to fuck you all night till your pussy cry!” Napakapit ako nang mahigpit sa mga unan nang maramdaman ko ang dulo ng kaniyang matigas na pagkalalaki na pumupursigi na naman sa aking pasukan. It was so big and stretching me to my limits. I let out a loud, shameless moan. “Ahhh! Sir—Carlton... please...” I gasped for air, mixing English and Tagalog as my mind completely melted. “Huwag niyo po akong tiisin... bilisan mo na, please...”