Romans & histoires Japan To Tagalog Words

lalo pang nalito si Mariya. "Ganito kasi iyon... May matalik akong kaibigan na kasalukuyang nakatira sa Japan. Nagbakasyon siya rito sa Pilipinas at nabanggit niyang nagtayo siya ng ampunan para sa mga bingi at pipi sa Japan. Naghahanap siya ng karagdagang tauhan upang tumulong sa pamamalakad ng ampunan. Bigla kitang naisip dahil marunong ka ng sign language at mahusay kang makitungo sa mga bata. Kung papayag ka, maninirahan ka sa Japan sa loob ng isang taon... at baka makilala mo rin doon ang iyong ama." "Pero ayos lang naman po sa akin na hindi ko makilala ang aking ama. Masaya na po ako dito sa Sunshine Orphanage," pagtanggi ni Mariya.

ani nito. "S'ya, sige. Pagbutihin lalo ang pag-aaral, ha? Mas okay na sa akin na sa mga Koreano ka nahuhumaling kaysa naman sa mga lalaki diyan sa labas" "Talaga, Kuya. They're the standard kaya" pagsang ayon nito. "Sige na po, Kuya, kumain ka muna d'yan" dagdag pa nito. "Sige, ingat kayo" ani ko.

“From now on… you belong to me.” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Laura. Napaatras siya, hawak ang laylayan ng kanyang damit. “A-ano pong ibig niyong sabihin. Walang emosyon, walang alinlangan. “It means exactly that. You can’t run. You can’t hide. Every single part of you… is mine. Until your last breath.” Napakagat-labi si Laura, nanlalabo ang paningin sa takot. “B-bakit ako? Wala naman akong halaga…”

"Eh, ikaw? Kaibigan ka lang niya, diba?" "It's ka-ibigan not kaibigan" may ngising sagot ni Kenji. Seriously? Anong kalokohan ito. "What a joke dude" sarkastiko siyang tumawa. "Sino nagjo-joke, ikaw dude?" may himig pang-aasar na sagot ni Kenji. Nangangamoy away ito.

Parang pinipiga ang puso ko sa loob. “H’wag naman pati si Mama. Huwag naman pati siya. Maawa Ka naman sa ‘kin.” Huminga ako nang malalim bago muling pinunasan ang mga luha kong walang humpay sa pag-agos. “Sa buong buhay ko, ngayon lang. Ngayon lang ako magmamakaawa nang ganito. Pakiusap naman...” Umiling ako kasabay nang muling pagtulo ng luha galing sa aking mga mata. “Huwag si Mama. Huwag mo Siyang kunin sa ‘kin. Hindi ko kaya.” Mas lalong akong umiling kahit hilam na hilam na sa luha ang mata ko. Kahit nahihirapan na akong huminga dahil pakiramdam ko’y may malaking bago na nakadagan sa dibdib ko. “Pakiusap, hindi ko kaya. Hindi ko alam ang gagawin kung wala si Mama. Hindi ko kakayanin mab

sagot ng lalaki. "Salamat!" Dumukot si Maya sa bulsa nito at kinuha ang perang naka-bundle. "Heto, hindi ko alam kung sapat na iyan, bata! Pero ito lang muna ang maibibigay ko. Mangyari lamang na huwag mong ipagkalat ang nakita mo rito."

ay bigkas ng salitang sugoi sa Japanese, na ang ibig sabihin ay parang “Wow, ang galing.” Bago pa maging monghe, si Master Jeevika ay isang mahusay na iskolar. Bukod pa roon, naliwanagan na siya at naglakbay nang maraming taon. Hindi na nakapagtataka na napakatalino niya, kaya agad niyang naintindihan ang sinabi ni Nanako. Nang mapagtanto niyang buong puso siyang nagsalita pero simpleng “Sugoi” lang ang naging sagot ni Nanako, kahit ang naliwanagang si Master Jeevika ay sandaling nawalan ng hinahon.

"How about the damuho? Huwag mo ring sabihing hindi mo alam ibig sabihin no'n?" Umiling na naman siya. “I’m not sure, but does it have something to do with grass? Damo? Tama ba?" Napahalakhak na ako. Pakshet talaga! "Damo, kasi damuho? Buwisit na common sense na 'yan!" Napamura na ako sa sobrang tuwa ko sa pagiging bobo niya. "Oh, mali ba?" aniya, tila natanto na ang sariling katangahan. “I’m sorry, okay? I grew up in Japan, so I don’t know much about your slang. I only learned to speak Tagalog in high school.”

Gumapang ako paakyat sa kama at nilokot ang sarili kong katawan. Masaya ako na malamang narito lang ako sa Davao. Ngunit hindi sila nagsasalita ng Bisaya, sa halip ang naririnig ko ay Japanese language, kaya hindi ko naintindihan ang ibang mga salitang sinabi nila sa pamamagitan ng drugged-induced haze. Dapat pala ay mas nagsanay ako noon sa isang klase sa "Japanese Language" sa halip na "English". Karamihan sa mga taong nandito ay mga bisaya, ngunit di ko lang akalain na kaya din nilang magsalita ng "Nihongo"

“Totoo ba iyong narinig ko, Imouto?” Umikot ang mga mata ko. “Ilang beses ko bang sasabihin sa ‘yo na ‘wag mo akong tawagin ng ganiyan? Saka anong ibig sabihin ba ng salitang iyan? Baka minumura mo na ako, ha?” Humalakhak siya. “You’re funny, Imouto. Japanese word ‘yon, ibig sabihin---” “Juls?” Isang magandang babae ang sumulpot sa harap namin. Kumunot ang noo ni Yluj na bumaling sa kaniya na para bang minumukhaan niya iyong babae.