Novel & Cerita Kamay Na May Dextrose

GRAPES Bumisita ako kay nanay sa ospital ngunit nang makarating ako doon ay naabutan kong may nangyayaring kakaiba sa kanya. Namimilipit siya sa sakit. Katabi niya ang doktor at pilit siyang binibigyan ng gamot sa dextrose. “Doc, Doc, ano hong nangyayari sa nanay ko?!” natatarantang tanong ko.

Rosi's POV HALOS liparin ko na ang daan papunta sa hotel suite ni Sixto nang makarating ako sa hotel niya. Nadatnan ko ang isang doctor na nagbibilin sa isang staff ng hotel. Agad kong pinuntahan sa kama nito si Sixto. Natigilan ako nang makita ang dextrose at oxygen sa tabi ng kama nito na nakakabit sa kaniya. Napatakip ako ng bibig.

umiiyak nitong wika sa akin. Kaagad naman akong umiling. Gamit ang nanghihina kong kamay na ngayun ko lang din napansin na may nakaturok pa lang karayom na naka-konekta sa dextrose dahan-dahan kong inihawak iyun sa impis kong tiyan.

Grabeng kahihiyan ang nakukuha ko ngayong pa lang, ayoko na itong dagdagan pa. Napakamot na lang ako sa ulo dahil sa mga problema, gusto ko munang i-distract ang sarili ko. Mayroong bedside cabinet sa kanang bahagi ko katabi ng aking kama at merong patient monitor sa ibabaw nito. Sa kaliwa ko naman ay ang kinaroroonan ng dextrose. Para akong nakagapos sa sitwasyon kong ito. Ano kaya ang pwedeng gawin dito.

Inilagay iyon sa dextrose ng matanda. Totoong may nakasaksak na dextrose sa kamay nito. Napakagaling na palabas. Para lang mapaniwala si Royce sa mhga kaganapan, talagang umeffort si lolo! Kita niya kanina na kumukurap kurap pa ang mga mata ng matanda. Alam niayng gising ito at nakikiramdam. Ngayon, pinatulog na nila ito ng tuluyan.

"Nurse! Ubos na po ang dextrose ng asawa ko." Katatapos ko lamang na ikabit muli ang swero ng pasyente nang mapatingin ako sa nagsalita. Kaagad ko itong nilapitan at nakita ko na ubos na ng ang dextrose nito. Binuksan ko ang chart at tiningnan ang record kung pang-ilang dextrose na ang naubos. Nang ma-confirm ko ay kinuha ko ang nakahandang dextrose na lamesita nila. Nakangiti ko itong kinabit na-dengue ang asawa ng naubusan nitong dextrose.

Kita ko ang hawak niyang syringe. Tuloy ay nag-panic ako! Bago pa niya ito ma-injection sa ‘kin, basta ko na lang inalis ang karayom na nakabaon sa ibabaw ng kamay ko. Hindi ko kailangan ng dextrose solution ngayon; ang kailangan ko ay kalayaan!

Napatingin kami sa gawi ni Lolo. "Eto, Comatose parin. Walang pinagbago." Mahinahong sagot ni Mommy "Naturok na ba yung gamot sa dextrose niya?" Tumango si mommy at nakita kong pumatak ang mga luha sa kaniyang mga mata Agad ko siyang niyakap "magiging maayos din ang lahat mom." She hugged me back

Ceelin Pagmulat ko ng mga mata ay natuklasan kong nasa loob na ako ng hospital at may nakakabit na dextrose sa aking braso. Akmang babangon ako mula sa pagkakahiga ngunit hindi iyon natuloy kaya muli na lamang akong nahiga. Parang lantang gulay ang pakiramdam ko. Hinang-hina ang katawan ko at parang ilang araw akong hindi kumain, ngunit hindi naman ako nagugutom. Siguro dahil sa dextrose na nakakabit sa braso ko.

ganti ko sa kaniya. Nag-angat siya ng tingin at tila may dalang magandang balita base sa ningning ng kaniyang mga mata kaya bumangon muna ako at naupo sa kama. Doon ko lang napansin na may nakakabit na dextrose sa aking braso. "Aalisin ko rin 'yan maya-maya kapag okay ka na. Baka mahilo ka na naman kasi," anito sa akin nang mapansin kung saan ako nakatingin.