Knight's & Magic Season 2 Novels & Stories

mariing wika ni Prince Nathan at inobserbahan ang mga natitirang pieces ng chess at kung ano ang kanyang susunod na atake. “Paano mo nasabi na hindi sila effective to protect my sister? You’re not here for two years, right? Yung kakambal mo ang pumapalit sa’yo using your own identity. How can you sure na ni hindi pa nila napapantayan ang Royalties?” kunot-noong litanya ni King Arthur. Napalingon naman sina Prince Patrick at Prince Justine sa naririnig na usapan ng dalawang matataas na Royalties. Kapwa mga naglalaro ito ng poker.

Shayes’ POV Pasikat pa lang ang araw nang damputin ako ng mga knights mula sa piitan. Hindi ako gaanong nakatulog sa loob ng selda. Hindi komportableng matulog doon dahil sobrang tigas ng sahig, at wala man lang kahit na anong p’weding paghigaan, ngunit dahil pagod ako, wala na rin akong ibang pagpipiliian kung hindi ang katulugan ang lugar. Pinagmasdan ko ang mga madidilim na seldang nadadaanan namin. Lahat ‘ata ng mga nakakulong dito ay high profile dahil sa purong bakal ang bawat selda. Ramdam ko ang lamig ng semento dahil walang saplot ang aking mga paa. Marahas ang paghila ng mga knights sa magkabila kong mga braso, na tila ba tatakasan ko sila.

Hindi man ganoon ka lakas ang kaniyang boses ngunit sapat na iyon upang hamonin ang nakatagong pagkalalaki ng isang Knight Forteros. Tumayo si Knight at binuksan ang pintuan at nang mabuksan niya ito ay agad namang kumandong sa kaniya ang kaniyang secretary na si Chloe dahilan upang mapaatras ang lalaki. Kasabay naman noon ay ang pagsara ng pinto niya gamit ang isa pa niyang kamay. Agad naman siyang tinulak ni Knight at natumba ito sa sahig na nakabukaka ang dalawa niyang mapuputing mga hita. “Ano, Knight? Titingin ka lang ba at hindi ka titikim?" Muling saan ni Chloe na may banayad at nakakaakit na tinig dahilan upang mas lalo pa siyang titigan ni Knight.

tumango naman siya saakin “Kung inaakala mo na masasama kami ay hindi, bilang tanda narin na isa kaming mababait na magicians ay white cloak ang isinosoot namin palagi. Sobrang sama ng Dark Magicians katanaya kaya mag iingat ka sa kanila. Kapag may nakasalubong kang dark magicians lumayo kana” Tumango nalang ako kay Kit pero kung masasama ang mga naka black cloak bakit may kasama silang naka white cloak? “Ano nga pala ang meron sa laro ninyo Katanaya? Any rules?” Napatingin ako kay Jennifer dahil sa tinanong niya

Noong malanghap niya ang dugo ng Chief Knight at nang bumalik na siya sa wakas sa realidad, ‘tsaka siya mabilis na nag-cast ng ‘healing magic’ para rito. Habang ito naman, matagumpay siyang nadipensahan mula sa kalaban nilang kawal. The amount of strength she dispensed just so she could twirl midair and land a kick on the enemy’s stomach made Merlin proud. Lalo na noong makita niya ang kalaban na lumipad palayo sa kanila’t halos maghukay ito ng butas sa kisame. Noong mag-landing si Chief Knight Lyte sa harap niya, nakasimangot siya nitong nilingon.

Sinenyasan naman niya ang dalawang knights atsaka siya bumaba sa trono niya at nag-umpisang maglakad palayo. Pero bago pa man makalapit kay Damien ang dalawang knights ay bigla namang nagsalita si Damien. “Ayoko…” madiin niyang sinambit ang salitang iyon at bigla na lang niyang inilabas ang wand niya. “Kakalabanin kita. At kapag natalo kita, ako na ang magiging tagapagmana!”

Pero ang higit na kumuha ng atensyon ko ay yung dalawang magkatabing Knight at isa pang Queen na kasing kulay nung Knight, itim. Why are there two Queens? Magtatanong pa sana ako sa kanya pero kinuha niya na ang bracelet sa kamay ko. "Let me help you wear this Miss Sam." she's so excited na kahit di ko pa siya binigyan ng pahintulot nauana niya na itong sinuot sa kamay ko. "There! Perfect!" nakangiti nitong bulalas. She looks very happy. Kinunan niya pa ng picture ang kamay ko at ang bracelet na binigay niya tapos kumuha ito ng picture naming dalawa.

Mukha lang siyang walang alam, pero kung tutuusin ay halos kilala naman niya ang mga kalaban niya bago pa siya magsimulang makipaglaro sa mga ‘yon. Napatigil ako sa paglalakad nang maramdaman ko ang presensya ni Knight. Isang hakbang pa lang ang nagawa ko nang makababa ako ng hagdan, pero naramdaman ko na kaagad ang kaniyang presensya. “It’s already late,” puna niya nang mapalingon ako sa kaniyang gawi. Nakasuot pa rin siya ng damit na itim ngayon. Kung hindi lang siya natatamaan ng ilaw, at maputi, hindi ko siya makikita mula sa dilim.

It was way too brutal but amazing. Pero napapikit na lang ako ng sumigaw ng kahindik hindik ang siren na pula ang buhok. Hindi ko alam pero naririnig namin yun lahat at pakiramdam ko ay mababasag na ang aking eardrums. Pakiramdam ko ay dudugo na rin yun dahil parang sasabog din ang ulo ko dahil sa nakakamatay na tili ng dalawang siren, pero natigil yun ng naging magulo na ang paligid. Inatake ng mga knights ang dalawang siren. Sunod sunod ang mga atake ng mga knights. They manipulated the waters and throw their tridents like a boomerang. May mga tumitilapon na Knights halatang hindi nila basta-bastang kaya ang dalawang siren. "What is happening? Di ba kailangan natin sila? Bakit pinapatay si

He went to the front to receive the trophy and the award. "And for our Lady, Knight's Lady is. . . . number 10 also! Ms. Precious Jewe Johnson!" I was just looking at him when he's walking towards me. He fetched me. "A big round of applause for our Knight and his Lady 2020!" masigabong palakpakan ang natanggap naming muli. Pagkatapos kaming koronahan at lagyan ng sash, balik backstage na naman kami. A lot of people congratulated me but there is one person that I really want to see right now.